Zwoele nachten van alcohol, vet en look

2009 december 13
door Emile Plasky

Ah, Andalucía! Hoe betoverend klinkt de hese toque van uw trotse guitarra flamenca! Hoe koen wappert de muleta van uw matadores! Hoe vadsig lui zijn uw trabajadores tijdens hunne siesta! Ah, Andalucía… waar anders dan in uw zoet en zonnig zuiden koopt de westerse consumidor zich een extra week zomer, als het thuisklimaat hem de keel begint uit te hangen?

Ja, een weekje Andalusië, daar knapt een mens van op. We besparen u ons architectonisch wedervaren met de talloze alcázares, iglesias en palacios. Het volstaat om ze te zeggen dat de reconquísta alvast op bouwkundig vlak geen overwinning was. Veel succesrijker, en wellicht voor u ook interessanter, zijn de tapas.

lees meer

Een effectief appel

2009 december 12
door Maurice Plasky

Dames en heren, opgelet: er zijn pickpockets aan het werk in het station van Antwerpen Berchem. Gelieve goed op uw spullen te letten.

Een vriendelijke aanmaning, maar niet het einde van de oproep. De stem voegde er ferm en op gedecideerde toon aan toe:

Dames en heren pickpockets, gelieve het station onmiddellijk te verlaten. U bent hier niet welkom!

Alle treinreizigers in de hal begonnen spontaan te lachen, gecharmeerd door het aandoenlijke vertrouwen van de omroeper. Die ene die serieus bleef kijken, verliet het gebouw onmiddellijk.

Actie van redactie tegen reactie

2009 december 11
door Radio Plasky

LOG 20091206 13:49

Stille bedrijvigheid heerst in het redactielokaal. Max heeft zijn collectie stropdassen geëtaleerd over een Remington en inspecteert ze één voor één. Af en toe laat hij een exemplaar langs zijn nek glijden. Emile en Maurice bediscussiëren op gedempte toon de plot van Emiles detectiveroman, terwijl ze in steno een ingrediëntenlijst opstellen voor het avondmaal.

De vredige sfeer verdwijnt in een oogwenk wanneer Auguste binnenbeent en de deur uit haar hengsels doet schieten.

Auguste: “Mannekes, redactievergadering, nu direct! Ik heb klachten en porto. En ‘t is zwaar!”
Max: “Porto is toch nooit zwaar, Auguste. Ik heb gisteren nog…”
Auguste: “De klachten zijn zwaar, sukkel! Allé, zet u allemaal.”

Terwijl Auguste vijf witbierglazen tot de rand toe vult met tawny porto, stommelen Emile en Maurice naar de tafel. Wanneer ze zitten, heeft Auguste het eerste glas leeggedronken en de vier andere onder zijn familieleden en hemzelf verdeeld.

Auguste: “Zwaar, dus. Zeg maar gerust ernstig.” lees meer

Journalistiek rijmt op automechaniek

2009 december 7

In tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt, hebben wij op Radio Plasky helemaal niets tegen metaforen. De metafoor toont zich bijwijlen een uitstekend hulpmiddel om ingewikkelde dingen eenvoudig uit te leggen. Wij zijn daar voor.

Wel waar is dat die eeuwige vergelijkingen tussen het politieke bedrijf en voetbal/wielrennen ons danig de strot uitkomen. Maar journalisten en politici zitten blijkbaar dusdanig om inspiratie verlegen, dat we het met steeds dezelfde ellendige parellellen moeten stellen. Buitenspel, rode kaart, demarrage, doping, enzoverder. Alsof het Vlaamse publiek van slechts twee sporten de spelregels vat.

Maar, altijd is er hoop. Isabel Albers en Yves Delepeleire leggen vandaag in De Standaard het verscheurende dilemma Keulen/De Croo uit met behulp van de autosport:

lees meer

Koffie verkeerd bij Oxfam

2009 december 5
door Maurice Plasky

Oxfam Wereldwinkels biedt zijn klanten zogeheten ’servicemateriaal’ aan, zoals kopjes, schoteltjes en kartonnen bekertjes. Daarmee verspreiden ze hun logo en het is dus prima promo, maar bij wijze van toemaatje is er ook een klein raadspel aan verbonden: zoek de fout.

Logo? Check. Principes? ...

Laat hem blijven wie hij is

2009 december 1
door Maurice Plasky

Ramses Shaffy, de Jacques Brel van de Lage Landen.

Lieven Verstraete en namedroppen, het is als Serge Simonart en David Bowie: goede vrienden in de ogen van de eerste. Maar hoe zou Verstraete Brel dan noemen? De Georges Brassens van Franstalig Europa?

De linkse bourgeois

2009 november 30

Al zwijgen de overblijvers op de redactie van De Morgen in zo veel mogelijk talen over de rampzalige koers die de krant vaart, een aantal van haar journalisten schrijft nog steeds prijzenswaardige stukken.

Laten we, behalve pakweg Koen Vidal, niet te veel namen noemen van zulke exemplaren, maar liever inzoomen op een essay van Walter Pauli, dat dit weekend in Zeno stond. Ook Pauli blijft een meer dan uitstekende journalist en polemist: hij durft (vaak originele) stellingen te poneren en zijn nek uit te steken, en hij verdedigt zich op een eerlijke manier wanneer hij de wind van voren krijgt.

Zaterdag had hij het, naar aanleiding van de behoorlijk extreme reacties op zijn Standpunt tegen een nakend rookverbod, over de ‘nieuwe verbieders’, zeg maar de progressieve onverdraagzamen: lees meer

Vacature bij De Standaard

2009 november 27

Om voor De Standaard te kunnen gaan werken, moet je een slimmerd zijn. Dat geldt zowel voor de ijdelste chef-Wetstraat als voor de nederigste eindredacteur want dommeriken, daar kunnen ze niets mee doen op De Standaard! Om de slimmerds er uit te kunnen halen, werft De Standaard creatief aan.

Deze vacature bijvoorbeeld, is op dit moment vermomd als pagina op DS Online. Het gaat om een eindredacteur met een specialisatie in interpunctie. Om te solliciteren stuur je gewoon de gecorrigeerde pagina in.

Wij beproefden alvast ons geluk, maar wensen natuurlijk ook alle andere sollicitanten van harte succes! lees meer

Premier, deuxième, troisième (etc.)

2009 november 25

Als de aanstelling van een nieuwe regeringsleider en de installatie van twee nieuwe ministers pas na dik tien minuten aan bod komen in het belangrijkste journaal van het land, wat zegt dat dan over het verloop van premiers?

Zijn gangmaker Wilfried Martens was negenmaal premier, driemaal getrouwd en heeft, voor zover bekend, vijf kinderen. Leterme is goed op weg als acoliet, maar er is duidelijk nog werk aan de winkel.

 

 

Dure eden

2009 november 24
door Maurice Plasky

Maar ik beloof plechtig dat wanneer dat [de ondergang van het Avondland] ooit een echte bedreiging wordt, deze krant op de barricaden zal staan om de verworvenheden van de verlichting en de democratie te verdedigen tegen een oprukkend godsdienstfanatisme.

Zo zweert Yves Desmet zonder verpinken in de weekendeditie van De Morgen. Maar wat zijn die eden van Desmet eigenlijk waard?

Tien jaar geleden had hij nog gezworen op de barricaden te springen voor de verworvenheden van de persvrijheid en de onafhankelijkheid van zijn redactie om ze te verdedigen tegen een oprukkend bedrijfsfanatisme. Maar heeft u hem gehoord toen het kruim van zijn redactie bij het grof huisvuil werd geplaatst?