De prijs van anonimiteit

Nooit gedacht dat het zo ver zou komen, maar wij missen Bart Sturtewagen als editorialist van De Standaard. Echt waar. Ja, zijn opiniestukken zijn vaak lamlendig, ’t is waar, maar ze zijn toch niet zó gebrekkig als die van Karel Verhoeven.

Vandaag vindt Verhoeven het een goed idee dat het parket de affaire-De Pauw naar zich toetrekt. Prima, prima, dat mag hij vinden. Maar wij vinden dat Verhoeven beter wat dieper zou nadenken over zijn standpunten. Hij schrijft:

Lees meer »

Advertenties

#VerbrandeSuiker

Wij begrijpen de recente kritiek op @StijnDePaepe. Maar wat zijn critici schreven, toont onomstotelijk aan dat hij een uitmunted dichter is.

Openbaar overnamebod

LOG20171109 12:45

Alles is peis, rust en vree in het redactielokaal. Maurice en Emile zitten aan de vergadertafel, maar vergaderd wordt er niet. Emile is aardappeltjes aan het schillen boven een ongelezen weekendkrant. Maurice pent een venijnige theaterrecensie in een commercieel geruite blocnote. 

Maurice: “Hmm… ‘amateuristisch gestuntel’ of ‘stuntelig amateurisme’, Emile?”
Emile: “‘Stuntelig amateurisme’. Maar ik hou niet van ‘amateur’ als verwijt.”
Maurice: “Ik wel. Het is lekker gemeen.”
Emile: “Maar ge schrijft een recensie over amateurtheater, Maurice.”
Maurice: “En dan? Het waren amateurs, en ze stuntelden dat het een aard had!”
Emile: “Ge kunt amateurs toch niet verwijten dat ze amateuristisch zijn?”
Maurice: “Natuurlijk wel! Amateurs zijn het, en…”

Dit diepgravende gekeuvel wordt wreed verstoord door een deur die uit haar omlijsting knalt. In de wolk kalkstof die nu de deuropening vult, ontwaren we het imposante silhouet van Auguste Plasky. In zijn armen draagt hij tientallen bruine glazen flesjes, met een geschatte inhoud van 33 cl.

Auguste: “Mannekes, waar ge ook mee bezig waart, ge stopt er maar mee! Het is redactievergadering, want ik heb klachten!”
Emile: “Hola, klachten!”
Auguste: “Maar help mij hier eerst eens dat bier koud te zetten.”
Maurice: “Natuurlijk, nonkel. Ik help u al!”

Daar verdwijnt de behulpzame neef al naar de achterkeuken, met bier! Spoedig keert hij weer, maar zonder bier. Dat heeft hij netjes in de bierkoelkast opgeborgen.

Emile: “Wat was dat voor bier, Auguste? Zonder etiket, en zonder logo op de stopselkes?”
Auguste: “Emileken, dat bier is mijn economisch tegenoffensief! Ik weet niet of ge het gelezen hebt, maar bier is de voorbije vier jaar tweeëntwintig procent duurder geworden!”
Emile: “Amai! Ik heb dat niet gelezen, maar precies wel gemerkt. Ik dronk gisteren nog iets met onze Maurice in de Flamingo. Vijf euro voor een degelijke maar eenvoudige ipa!”
Maurice: “Ik had chance dat Emile in een genereuze bui was, anders was ik niet dronken geraakt, wegens cashflow-problemen.”
Auguste: “Voilà. Om dat ellendige lot te vermijden, heb ik een bevriende amateurbrouwer gesommeerd mij wekelijks te voorzien van zijn producten, aan een vriendprijsje! En mannekes, ik bezweer u: qua prijs/kwaliteit gaat dit het beste zijn dat ge in lang gedronken hebt. Mauriceke!”

Daar verdwijnt de behulpzame neef al naar de achterkeuken! Spoedig keert hij weer, met bier, en met glazen, én met een flessenopener! Met ervaren hand schenkt Auguste drie glazen vol roggesaison, met een fraaie schuimkraag.

Maurice: “Jam zeg, lekker biertje, Auguste!”
Emile: “Ge ziet, Maurice, dat amateurs van tijd toch ook wel kwaliteit kunnen leveren.”
Maurice: “Nee, Emile, amateurisme, dat is…”
Auguste: “Ja, als ik even stilte mag! Dank u. Nu de formaliteiten achter de rug zijn, kom ik graag tot de essentie. Ik heb klachten!”
Maurice: “Dat kan dus in feite niet, nonkel. Wij hebben al járen niets meer uitgezonden!”
Emile: “Auguste, onze luistercijfers zijn lager dan ooit. Ik kreeg een bezorgd telefoontje van het CIM , omdat ze niet goed wisten wat ze aanmoesten met negatieve luistercijfers.”
Auguste: “Het gaat dan ook niet over luistercijfers, uilskuikens! Mijn klacht is deze: waarom moet ik altijd degene met de briljante ideeën zijn?”
Maurice: “Hoezo? Briljante ideeën? Wat bedoelt ge?”
Emile: “Ik snap het ook niet hoor, Auguste.”
Auguste: “Dat is geen antwoord, kloefkappers! Maar bon, de domheid van jullie non-antwoord is in zekere zin ook een antwoord, wellicht zelfs hét antwoord.”
Emile: “Nu snap ik het nog minder, Auguste.”
Maurice: “Ik snap het het minst, denk ik.”
Auguste: “Het gaat hierom, kwistenbiebels: ik heb een briljant businessplan ontworpen voor Radio Plasky. Houdt u goed vast aan uw bretellen, want: wij gaan Twitter overnemen!”

Emile verslikt zich verschrikkelijk in het schuim van de saison. Hij slaat zijn glas om en dendert hoestend van zijn stoel. Reutelend rolt hij onder tafel. Maurices glas valt uit zijn hand. Hij staart Auguste aan, met stomheid geslagen. 

Auguste: “Maar allez, mannekes! Wat een gesmos is dat hier! Maurice, kuis dat op en haal nieuw bier. Emile, stop met u aan te stellen en zet u terug aan tafel!

Daar verdwijnt de behulpzame neef alweer naar de achterkeuken! Spoedig keert hij weer, met de nodige benodigdheden. Auguste ruimt het gemorste bier op, veegt de tafel proper, hijst Emile weer in zijn stoel, opent drie nieuwe flesjes en schenkt drie nieuwe glazen in.

Auguste: “Luister: op Twitter, zo las ik in een belangrijke financiële periodiek, moogt ge nu 280 tekens gebruiken. En dat is niet naar de zin van veel veel gebruikers! Die zijn massaal ontevreden, ik moet u niet uitleggen waarom. Dus, mannekes, gaan wij in dat gat springen!”
Emile: “Aha… Wij gaan dus uitzenden in maximaal 140 tekens…”
Auguste: “In exáct 140 tekens…”
Maurice: “… En zo al die misnoegde gebruikers weglokken…”
Auguste: “… En daarmee ook de misnoegde investeerders! Want die zijn ons ware doelwit, natuurlijk.”
Emile: “Maar Twitter is totaal niet winstgevend, Auguste.”
Maurice: “Die sukkelen al jaren om een goed businessmodel te vinden, en ze zijn er nog altijd niet.”
Auguste: “Precies! Dus, hoe stom moet ge als investeerder zijn om daar geld in te blijven pompen? Zo’n investeerders wil ik ook: dommeriken die ons met veel plezier eindeloos centjes blijven toeschuiven!”
Emile: “Auguste, ik moet toegeven dat dit een heel, heel slim plan is. Proficiat!”
Maurice: “Financieel is dit inderdaad onfeilbaar. Maar als ik toch een kleine bezorgdheid mag uiten: als al die misnoegde Twitteraars naar hier komen, gaan wij dan niet gewéldig veel luisteraars krijgen?”
Auguste: “Op Twitter heet dat ‘followers’, Riske, niet ‘luisteraars’.”
Emile: “En dat is iets anders?”
Auguste: “Iets hélemaal anders, inderdaad. Vooruit mannekes, uitzen… tweeten maar! Met hashtags en alles erop en eraan, zodat wij nog vóór het einde van het jaar de boekhouding kunnen aanzuiveren. En dan kunnen wij eindelijk dit amateuristisch brouwsel achter ons laten, en ons aan dure, prestigieuze merken laven!”

Een spiekbriefje

Het meest aandoenlijke, sommigen zouden zeggen het meest pathetische, interview van de voorbije week werd gepresteerd door Dany Verstraeten. Hij mocht voor VTM Nieuws Theo Francken aan de tand voelen. Daar wilden wij wel eens naar kijken!

Vandaag moeten we durven toegeven dat wij, samen met Dany gefaald hebben. Dany is er geen moment in geslaagd om Francken in het nauw te drijven; wij zijn er niet in geslaagd het volledige interview uit te kijken.

Na een minuut of vijf konden wij het niet meer aan, en toen moest Francken nog aan Unia beginnen. Verstraeten probeerde kritisch te zijn, maar liet zich onderbreken, vroeg nooit door, en kende zijn dossiers niet.

We weten niet of Verstraeten niet beter kon, wou, of mocht, en we weten ook niet wat het ergste zou zijn. Maar wij geloven in het goede in elke mens en in elke journalist. Daarom geven wij graag gratis tips voor de volgende die Francken mag of moet interviewen.

Zo kan u bijvoorbeeld vragen:

  • Als u tegen Operation Sophia bent, waarom hebt u dat dan nooit eerder gezegd? Hebt u die beslissing destijds dan niet mee goedgekeurd? Hoe kan zoiets binnen de regering? Hoe kan zoiets binnen uw partij? En is het niet goedkoop en gemakkelijk om te zeggen dat u tegen bent, als de operatie toch afloopt binnen tien dagen?
  • Bent u tegen het in kaart brengen en droogleggen van smokkelnetwerken? Bent u tegen het redden van mensenlevens? Indien niet, waarom bent u dan tegen Operation Sophia?
  • Is de beste reden om tegen Operation Sophia te zijn niet dat zij volgens een rapport van het Britse parlement mee verantwoordelijk is voor het hogere aantal doden? Waarom haalt u dat niet aan als reden?
  • Als u niet tegen het redden van mensenlevens bent, waarom mag de Belgische marine daar dan niet bij helpen? Waarom bekritiseert u dan ngo’s die mensenlevens redden? Wie moet die mensenlevens redden als de marine dat niet meer mag doen en ngo’s ook niet? Commerciële schepen dan maar, want daartoe zullen zij wettelijk verplicht zijn, als er niemand anders meer in de buurt is?
  • Waarom blijft u herhalen dat er een aanzuigeffect is, terwijl geen enkele studie dat aantoont? Waar haalt u die informatie vandaan? Moet een bewering niet meer bewezen worden, als voldoende politici die bewering maar voldoende herhalen? Waarom baseert u uw beleid niet op cijfers en feiten, in plaats van op uit de lucht gegrepen veronderstellingen?
  • U beweert dat u Italië helpt, maar u neemt alleen Eritreeërs en Syriërs over en die zijn niet het probleem voor Italië. U helpt Italië helemaal niet met het probleem waarvoor het hulp wil, u doet gewoon alsof.
  • Waarom doet u alsof mensen uit landen met een erkenningspercentage lager dan 75% geen vluchteling kunnen zijn? Hoe kan u zoiets überhaupt beweren zonder hun individuele dossiers te hebben bestudeerd? Hoe kan u beweren dat mensen uit Nigeria, waar het regeringsleger en IS-filiaal Boko Haram in een wedstrijdje mensenrechtenschenden verwikkeld zijn, geen vluchtelingen kunnen zijn?
  • Heeft u een concreet plan om geredde vluchtelingen terug naar Afrika te brengen? Hoe wil u onderhandelen met de Libische regering, waarvan geweten is dat haar kustwacht vluchtelingen mishandelt, en dat haar detentiecentra broeihaarden van foltering en verkrachting zijn? Hoe wil u met de niet-officiële regering van Libië spreken die de andere helft van de kustlijn controleert? Hoe wil u Tunesië overtuigen, dat op de rand van de afgrond balanceert? Vreest u niet dat de toevoer van tienduizenden vluchtelingen Tunesië in de afgrond zal doen stuiken? Wat als de EU op die manier van Tunesië een anarchistische staat maakt zoals Libië vandaag, of een IS-staat, en dat nog méér vluchtelingen doet toestromen?
  • Voelt u zich overigens nog steeds comfortabel bij het akkoord met Turkije, nu dat land zich volop tot dictatuur aan het verpoppen is? Deelt u de kritiek van uw partijgenoten op Turkije? Heeft u er vertrouwen in dat een land dat niet eens de rechten van zijn eigen burgers respecteert, de rechten van vluchtelingen respecteert?
  • U zegt dat mensen gered moet worden. Maar u zegt dat ze niet naar Europa mogen komen, en naar Afrika kunnen ze niet. Wat stelt u eigenlijk voor? Heeft u een concreet en haalbaar plan? En als u geen haalbaar plan heeft, wat is dit dan allemaal anders dan goedkope verkiezingspropaganda?

Succes, journalisten!

Op het nippertje

Ere wie ere toekomt: Peter Casteels en Jeroen Zuallaert hebben ons voor een ramp behoed.

Bijna waren wij namelijk opnieuw Vlaamse nieuwsmedia beginnen consulteren. Wij dachten: waarom eens niet een artikeltje in Knack? Waarom niets eens gewoon een onschuldig, degelijk politiek interviewtje door Walter Pauli of zo? Dat is toch leuk? Dat kan toch geen kwaad?

Zo zie je maar hoe snel het fout kan lopen, hoe makkelijk je jezelf iets wijs kan maken. Wij dus naar de website van Knack, want wij hebben onze invalide buurvrouw haar Media ID ontfutseld.

Wat zien wij op de website van Knack?

Het islamdebat: Tom Naegels en Maarten Boudry over moslims en gutmenschen

Qua waarschuwing kon dat tellen! We sprongen meteen weer op het recht pad en drukten sneller dan de weerlicht Ctrl+Q. Oef! Bedankt, Peter en Jeroen!