Skip to content

De Morgen helpt een aspirant-journaliste

17 december 2015

Luisteraars en luisteraressen! Heeft u emoties? Laaien zij al eens hevig op? Schrijf alles van u af in uw papieren dagboek!

Schaf u zo’n schattig schriftje met blikken slotje aan, of laat het u voor kerst aanschaffen door een familielid dat het goed met u voorheeft. Al uw frustraties, al uw woede, al uw verdriet pent u met tranen in de ogen neer in dat boekje.

Vele pagina’s vol tenenkrommend kromme zinnen, mismeesterde beeldspraak, en hoogdravende pathetiek. Dat doet deugd, nietwaar! Ja, dat boekje ziet er wat onnozel uit, maar het doet deugd, en dat is wat telt.

Stel dat u dat boekje niet had. Misschien maakte u dan wel een blog aan! Op het internet! De gevolgen zouden niet te overzien zijn. Dan zou het volgende horrorscenario zomaar werkelijkheid kunnen worden. Meer lezen…

Maestro, muziek!

26 november 2015

Het is niet omdat men van muziek houdt, dat men  zijn iPod of iPhone of andere draagbare discotheken overal moet meezeulen. Wij pleiten voor het tegendeel: laat uw platencollectie eens thuis, en geef de muziek die u op uw weg tegenkomt een kans.

Zo troffen wij in een Nederlands vakantiehuis een anthologie van Atlantic Records aan. Wat een plezierige ontdekking! Wij leerden zo het alleraardigste Smokey Joe’s Cafe kennen, van The Robins (maar ook van The Coasters).

Zo aardig vinden wij dat nummer, dat wij ons aan een vertaling hebben gezet. Meer lezen…

Nieuw op onze zender: radiostilte!

18 november 2015

LOG151118 22:03

Alles is peis en rust en vree op de redactie van Radio Plasky. Maurice ligt in de hangmat met een ansichtkaart uit Cambodja op zijn buik. Met gesloten ogen dicteert hij aan zijn neef Emile, die een Royal op de schoot heeft in de bloemetjessofa.

Maurice: “‘Liefste Max’…”
Emile: “‘Liefste’!?”
Maurice: “Wat is er mis met ‘liefste’?”
Emile: “Max is niet lief! Hij is een genadeloze trendsetter, een gluiperige girlgetter!”
Maurice: “Heb ik nooit iets van gemerkt, hoor.”
Emile: “Omdat gij geen vrouw zijt en geen gevoel voor smaak hebt.”
Maurice: “Gij toch ook niet? Maar goed, we zullen er ‘Waarde Max’ van maken.”
Emile: “Da’s beter! Ik schrijf het op! W…a…a…r…d…e…M…a… euh… waar staat die verdomde ‘x’ op dit klavier?”
Maurice: “Centraal onderaan, Emile. Wat een idee ook om een Dvorakklavier te gebruiken!”
Emile: “‘t Is niet mijn keuze. Ik wou zo graag een schrijfmachine van Royal, maar er was alleen redactiebudget voor één met een Dvorakklavier.”
Maurice: “Wat een idioot idee. Waarom?”
Emile: “Het is bedoeld als eerbetoon aan Dominique Strauss-Kahn, geloof ik.”
Maurice: “Typisch Auguste.”

Wel, als men van den duivel spreekt…! Daar stormt Auguste alweer op welbekende wijze het redactielokaal binnen! De deur doet kreunend haar best in de scharnieren te blijven hangen, de fotokader van tante Alice dendert hulpeloos van zijn spijkertje. Gelukkig heeft Auguste een fles tequila, een fles triple sec en een netje limoenen bij!

Auguste: “Mannekes! Redactievergadering, nu! Ik heb klachten!” Meer lezen…

Chirurgie voor beginners

17 november 2015

Wanneer de emotie het overneemt van de ratio, kunnen prachtige dingen geschreven worden. Liefdesbrieven, bijvoorbeeld. Die kunnen naar het schijnt echt prachtig zijn. Of romans. Romans kunnen prachtig zijn, weten wij uit eerste hand. En gedichten. En slogans op spandoeken. Misschien zouden zelfs Facebookberichten prachtig kunnen zijn, wij kunnen het op technische gronden niet uitsluiten.

Maar wat er in de regel niét goed geschreven wordt wanneer emoties de bovenhand krijgen, zijn opiniestukken.

Dat de aanslagen in Parijs een heleboel emoties losmaakten, nemen wij niemand kwalijk. Dat er mensen in onthutste staat opinies beginnen te publiceren, wel. Toch waren wij niet van plan het scalpel daarvoor boven te halen, omdat je dan bezig kan blijven.

Maar we maken nu toch een uitzondering voor David Van Reybrouck. Hij analyseerde de eerste speech van de Franse president Hollande na de aanslagen. Verscheidene lieden die wij toch verstandig achten, vinden dat namelijk een goede, interessante, lezenswaardige analyse. Welnu: dat is het hoegenaamd niet.

Laat ons die zogenaamde analyse eens analyseren. Scalpel zes, assistent!

Meer lezen…

Trivialer dan ooit

16 november 2015

Na de aanslagen in Parijs publiceerden uw kranten een onoverzichtelijke stroom van opiniestukken. Als u die toch heeft gemist: geen zorgen. Ten eerste ziet het er niet naar uit dat de stroom snel zal opdrogen, en ten tweede zat er weinig interessants tussen.

Wel is er de opvallende bekentenis van Carl Devos, dat zijn beroemde maandagcolumn in De Morgen ongeïnspireerd gezwam is:

Er zit een knop op het geoefende toetsenbord die moeiteloos een standaardtekst laat uitrollen. Veilig en triviaal. Maar dit is er de tijd niet voor.

Het is tamelijk treurig voor Devos dat hij blijkbaar even triviaal schrijft wanneer hij die knop niet gebruikt. Maar het is ook aandoenlijk, zo’n politicoloog die tot het besef komt dat politiek niet gaat over procentpunten in peilingen, maar over een maatschappij en de mensen die er leven.

Een knop met 'clichés verwijderen' zou ook van pas komen.

Dat knopje op zijn toetsenbord is alleen maar een oplossing voor hem, niet voor zijn lezers.

LINKS

De betere boycot

29 oktober 2015

Toch dat stuk van Brecht Decaestecker over adblockers maar eens gelezen. Een adblocker is een stukje software dat je in je browser installeert, en dat maakt dat je geen advertenties meer te zien krijgt wanneer je websites bezoekt.

Handig, vindt u, maar Decaestecker vindt het problematisch. Hij beweert bovendien dat het met adblockers helemaal anders is dan met het overslaan van reclame op radio of tv, hoewel hij slechts de klaagzang van radio- en tv-makers nabauwt. Meer lezen…

Opiniëren of geopinieerd worden

28 oktober 2015

Weet u dat er een tijd was dat wij voor Bart Sturtewagen enige sympathie opbrachten? Dat was omdat wij hem verwarden met Bart Dobbelaere, van dezelfde krant, die af en toe aardige dingen deed op Radio 1. Die tijd van verwarring ligt ver achter ons; van enige sympathie voor Sturtewagen is sedert lang geen sprake meer. Wel brengen wij enig medelijden op voor de man, die op een post zit die duidelijk te hoog gegrepen is voor hem.

Want wat mogen wij verwachten van een opiniërend hoofdredacteur, een man die dagelijks mee de publieke opinie in Vlaanderen aanstuurt, of althans die ambitie heeft? In de eerste plaats dat hij die lachwekkende titel afschaft, natuurlijk. En verder: een zekere morele autoriteit, een zekere intellectuele scherpte, een zeker schrijftalent. Maar in zijn laatste opiniestuk blijkt Sturtewagen moreel hypocriet en intellectueel zwakbegaafd. Goed geschreven was het ook al niet.

Meer lezen…