Ontspanning in het verlengd weekend

LOG 20080430 16:54

De nieuwe plaat van dEUS speelt luid in het redactielokaal. Max zingt lustig en vals mee, terwijl hij met een rode pen door de nieuwe weekendbijlagen van De Morgen gaat. Naast hem liggen al twee lege balpennen.
Aan zijn secretaire zit Emile tussen drie torenhoge stapels papier. Regelmatig neemt hij een bundeltje van de ene stapel, doorbladert het, kriebelt met zijn potlood iets in zijn notitieboekje en legt de bundel dan op een andere stapel.
Als Auguste binnenwandelt en een grote kruik mee naar binnen sleept, kijkt er niemand op of om.

Auguste: “Dag broers!”
Max: “Aha-ahahaha! Aha-ahahaha!”
Auguste: “Zet dat lawaai eens stiller, Max!”
Max: “Aha-ahahaha! Hoi, Auguste, zei je iets?”
Auguste: “Stiller, zei ik! Emile, kom er even bij zitten.”
Emile: “Ik ben druk bezig, Auguste. ’t Is ingewikkeld, ik moet kunnen doorwerken.”
Auguste: “Emile, het is vakantie. Laat uw werk liggen.”
Max: “Dat heb ik hem ook al gezegd.”
Emile: “Ik wou net van het verlengd weekend gebruik maken om de begroting uit te pluizen.”

Auguste trekt een verbaasd gezicht. Hij laat zich naast Max in de zetel ploffen en de twee kijken naar hun zwetende broer.

Max: “Emile, de begroting, dat is te moeilijk voor u.”
Emile: “Welnee. Het is een kwestie van doorzetten.”
Auguste: “Emile, ik heb een kruik lambiekbier mee. Zeker dat ge niet even wilt pauzeren?”
Emile: “Goed, twee minuten dan. Waar is die lambiek?”

Emile zet zich bij in het salon en Auguste schenkt drie theekopjes frisse lambiek uit. De sfeer wordt plots bijna knus, met drie broers die genieten van hun kopje thee.

Auguste: “Mannekes, ik ben zeer tevreden over jullie werk. Regelmatig klachten van luisteraars en uitzendingen die nog zuurder zijn dan deze lambiek: Radio Plasky is goed bezig.”
Emile: “Hoera!”
Max: “Ik voel een ‘maar’ komen.”
Auguste: “Maar jullie zijn er allebei een beetje bleek uit. Werken jullie niet te hard? Bedenk: hoe minder onderzoek jullie doen, hoe persoonlijker jullie de uitzendingen kunnen kleuren.”
Max: “Ik was inderdaad van plan vier dagen naar de Malediven te gaan. Maar de sporen van mijn laarzen mogen niet mee op het vliegtuig.”
Emile: “Ik dacht meer aan vier dagen intensieve studie van die begroting.”
Auguste: “Wat is dat toch met die begroting, Emile?”
Emile: “Bronnen melden mij dat er met sommige subsidies iets niet helemaal in de haak is. Dat moet ik natuurlijk uitzoeken.”

Max en Auguste knikken instemmend. Er valt een stilte. Auguste schenkt nog eens bij.

Auguste: “En schiet uw onderzoek een beetje op?”
Emile: “Nee. Geen meter. Die begroting is veel te moeilijk voor mij.”
Max: “Dat zei ik toch al.”
Emile: “Ja, maar gij zegt altijd…”

Auguste rammelt met zijn theekopje op zijn schoteltje om zijn broers tot stilte aan te manen. Emile profiteert ervan om zijn kopje weer lambiek te gieten.

Auguste: “Het gelukkige toeval wil dat ik jullie beiden een vierdaags weekendje in de onherbergzame Ardennen kan aanbieden. Gratis en all-in. Jullie krijgen er bovendien een vierdaagse workshop bosbouw.”
Max: “Cool! Mag ik mijn sporen aanhouden als ik op de tractor zit?”
Emile: “En mijn begroting dan? Ik kan niet tegelijk mossoorten determineren én uitgaveposten analyseren.”
Auguste: “Dat kunt gij hoe dan ook niet, Emile. En ge moet ook niet, ik zal mij daar dit weekend wel mee bezighouden.”
Emile: “Maar dan hebt gij geen vakantie?”
Auguste: “De begroting, dat is voor mij even ontspannend als vier dagen met boomstammen slepen voor jullie.”

Slordig geknipt

Peter Vandermeersch moet zijn personeel beter opjagen, want het laat steeds meer steken vallen. Vooral de mensen van de webredactie zijn blijkbaar grondig gedemotiveerd en dat uit zich dan in slordig werk. Redactioneel slordig werk, dat ziet natuurlijk geen hond. En daar klaag ik dan ook nooit over.

Maar als zelfs het photoshoppen er begint uit te zien alsof het met MSPaint is gedaan, gaat het wel erg op te vallen. Ik denk niet dat Kim Cattrall hier tevreden mee zou zijn, jongens. Of is het een sluwe techniek om de directie duidelijk te maken dat er dringend in nieuwe software geïnvesteerd moet worden?

Het einde dat geen einde was

Einde dreigt voor krant ‘Het Volk’

Dat meldt ons De Morgen. Maar eigenlijk is Het Volk al geëindigd in 2000, of zelfs al in 1995. Toen kon je nog proberen beweren dat we iets zouden missen als de krant verdween. Nu is zelfs het ophalen van de schouders eigenlijk al energieverspilling. En deze uitzending zéker.

Zo zit het bij de VRT

Laat u niets meer wijsmaken over de nieuwe VRT. Kris Hoflack en Siegfried Bracke zijn eindelijk ontmaskerd, dankzij deze interessante blogpost, een merkwaardig ‘interview’ met Jos Bouveroux.

Eigenlijk wist je al dat het er wel zo aan toe moest gaan, maar bij deze is het dus officieel.

Auw

Hooikoortslijders beweren wel eens dat er niets erger bestaat dan tijdens een hooikoortsaanval in je ogen wrijven. Ik begrijp die stelling, want ik word zelf door de allergie geteisterd. Maar helaas moet ik haar ontkennen.

Er bestaat niets erger dan tijdens een hooikoortsaanval in je ogen wrijven met de vingers waarmee je net hete pepertjes hebt gesneden.

Beleefd vernietigend

Rik Van Cauwelaert heeft een slimme beslissing genomen: hij laat het voortaan aan anderen over om politici af te breken. Wanneer hij het zelf deed, begon de lezer al te zuchten als Rik zijn pen nog maar in de inktpot doopte. Maar kijk, nu neemt Ewald Pironet premier Leterme zo zwaar op de korrel, dat zelfs Rik er volgens mij bewonderend naar staat te kijken.

Prettig aan Pironet zijn stukje is dat hij het heeft opgebouwd aan de hand van feiten en cijfertjes. Hij maakt een nette analyse van wat Leterme beweerd en gedaan heeft. Dat maakt dat je Pironet ook kan volgen in zijn conclusie, die weinig flatteus is voor de premier:

Na iets meer dan een maand regeren, dringt een onheilspellende conclusie zich op: de cijfers van premier Leterme kloppen niet, zijn uitleg nog minder. Zo mogelijk nog erger is dat Leterme mensen die decent hun kritische rol vervullen, uitkaffert voor onnozelaar en zelfs leugenaar. Het wijst erop dat er iets schort aan zijn intellectuele kracht, zijn capaciteit om met mensen om te gaan en aan zijn elementaire beleefdheid.

Maar nog prettiger is dat Pironet niet cynisch klinkt, maar oprecht verontwaardigd. Dat zie je nog maar hoogst zelden bij journalisten.

Applaus op teveel banken

Voorlopig wil het debat op mediakritiek.be nog niet erg vlotten. Lezers reageren wel, maar dat leidt niet tot discussies en dat is een droef lot voor een discussieforum:

Optimisten mogen hieruit afleiden dat dit artikel op mediakritiek.be gewoon té goed is. Wie het daar niet mee eens is, mag dat zeggen, naar het schijnt.

Het is ook nieuws als de VRT het brengt

Een tijdje geleden had Radio Plasky een goed beluisterde uitzending over de al dan niet bestaande banden tussen de VRT en Corelio, de uitgever van De Standaard.

Intussen lees ik op de blog van Evert Van Wijk, overgenomen op mediakritiek.be, een stuk dat in dezelfde richting wijst. Boeken van journalisten van beide media krijgen een podium bij mekaar, ook in de nieuwsafdeling.

Het bevestigt de vaststelling dat er ‘iets’ is tussen de VRT en De Standaard. Bij de vorige suggestie dat dat ‘iets’ zakelijke belangen waren, plaatsten luisteraars kritische vraagtekens. Luisteraar Knotwilg stelde bijvoorbeeld:

Dergelijke bioneurologische ordening van de chaos is vaker aan het werk dan bewuste sturing met een bepaald oogmerk. Achteraf wordt het eerste vaak als het tweede geïnterpreteerd.

Mij lijkt die bioneurologische ordening in deze wel erg sterk, maar eigenlijk doet dat niet eens ter zake. Of de VRT en Corelio zo goed opschieten omdat ze participeren in mekaars bedrijven, omdat hun bestuurders bioneuroten zijn of omdat hun CEO’s bij dezelfde badmintonclub een pluimpje slaan, speelt geen rol.

Ik constateer dat er een invloed is op de verslaggeving, en die invloed, waar ze haar oorsprong ook vindt, zou er niet mogen zijn. Strikt gesproken interesseert de rest me niet. Desalnietemin vraag ik meer tekst en uitleg aan mijn luisteraars, vooral aan Aida en Knotwilg, die blijkbaar nog wel wat zinnigs te verkondigen hadden over dat thema.

Ziehier jullie huiswerk voor deze uitzending:
1. Waar komt de goede band tussen de VRT en De Standaard vandaan?
2a. Is die band schadelijk?
2b. Zo ja, wat valt er aan te doen?

Lees steeds de vraag goed voor je antwoordt. Veel succes!

De tsjeven van De Morgen

Ze zijn bij De Morgen hun ideologische lijn helemaal kwijtgeraakt. Geen ramp; dat het geen socialisten meer zijn, betreurt niemand. De SP.A nog het minst van al, wellicht. Maar dat het tsjeven zijn geworden, daar zat ook niemand op te wachten. De CD&V nog het minst van al, denk ik.

Op 15/04 nam De Morgen een economisch stukje uit De Tijd over, over parallelle handel in medicijnen. Niets aan de hand, de beide kranten hebben daar een overeenkomst over. De redactie van De Morgen verbetert zo’n artikel dan een beetje, want lezers van De Morgen kunnen een artikel uit De Tijd natuurlijk niet zomaar begrijpen. Er wordt dus stevig in gesnoeid, maar soms worden er gek genoeg ook dingen toegevoegd. Vergelijk even de openingsparagrafen met mekaar. Die gaan als volgt,
in De Tijd:

— (tijd) – Pfizer, Janssen-Cilag, Bayer en een rist andere farmamultinationals hebben een belangrijke veldslag gewonnen tegen de parallelle handel in medicijnen. De Raad voor Mededinging besliste dat ze niet verplicht zijn te leveren aan het Aarschotse bedrijf Bofar, een van de grotere Belgische schakels in de parallelle geneesmiddelenhandel.

en in De Morgen:

BRUSSEL l De farmasector heeft een belangrijke veldslag gewonnen tegen de verfoeide parallelle handel in medicijnen. De Raad voor Mededingingen oordeelde dat negen farmamultinationals niet verplicht zijn te leveren aan de Aarschotse geneesmiddelengroothandel Bofar, een belangrijke Belgische schakel in de controversiële parallelle handel.

Quasi identiek, maar bij De Morgen vond iemand het nodig zijn weerzin voor parallelle handel te laten blijken middels de woorden ‘verfoeide’ en ‘controversiële’. Wat is het probleem met parallelle handel?
Parallelle handelaars zoals Bofar zien dat de prijzen voor geneesmiddelen niet overal in Europa hetzelfde zijn. Als medicijn X goedkoper is in land A dan in B, kopen zij het aan in A en verpatsen het weer in B, waarbij hij het prijsverschil als winst kan opstrijken.
Handig bekeken, maar het is de producent van X een doorn in het oog, want die vindt dat de parallelle handelaar een deel van zijn markt inpikt. Daarom levert hij dus liever niet aan de parallelle handelaar.

Eigenlijk maakt de parallelle handelaar winst door marktimperfecties uit te buiten, en niet door zelf een product of een dienst aan te bieden. Afkeer daarvan past in een eeuwenoude christelijke traditie dat je niet ‘zomaar’ geld mag verdienen; denk aan het middeleeuwse renteverbod voor christelijke handelaars.

Als middeleeuwse christen kan je dus tegen parallelle handel zijn. Als socialist, of wat dat betreft als liberaal, unionist of dedeckeriaan, is dat niet nodig. Wat maakt het uit of dat geld in de zakken van een farmamultinational of van een parallelle handelaar verdwijnt? Dus waarom zou je subjectieve adjectieven gaan binnensmokkelen in een correct en objectief artikel?

Het artikel heeft geen auteur, er is alleen de bronvermelding ‘Mediafin’ op de website. De journalist bij De Tijd, David Adriaen, zal blij zijn dat zijn artikel zo ‘verbeterd’ werd.

In woord én beeld!

Nieuwe hoogtepunten op de beeldredactie van Het Laatste Nieuws! Na pijltjes die niets concreets aanwijzen (klik!) en slachtoffers die voor de gemakkelijkheid van de lezer op een achtergrond worden gezet die beter past bij het artikel (klik!) en dies meer, lazen we dinsdag een heel nieuwe techniek toegepast: het in beeld brengen van een woordgrap:

Waarlijk een heel vat vol nieuwe uitdagingen! Radio Plasky juicht dit initiatief alvast toe, en moedigt alle creatievelingen aan om ook zelf aan de slag te gaan. Wat dacht u van “de aap komt uit de mouw”, “valt voor”, of “vist achter het net”? Wij kijken uit naar uw exploten.