Verzamel ze allemaal!

De instantklassiekers Rudi Vranckx en de Devil’s Double, Rudi Vranckx staat op de grens, Rudi Vranckx ziet negen Nederlanders, Rudi Vranckx heeft iemand verloren, Rudi Vranckx doet een badstad aan, Rudi Vranckx probeert en Rudi Vranckx wordt met enige overredingskracht binnengelaten kende u al, binnenkort kan u zich ook naar de boekhandel spoeden voor Rudi Vranckx en de Steen der Wijzen, Rudi Vranckx en de Spartaanse falanx, Rudi Vranckx dringt de studio binnen en Rudi Vranckx verbergt zijn naam waar u die niet verwacht.

Aarzel niet!

Advertenties

Aanvulling op de zaak Bart Van Belle vs. journalistieke principes

Eerder deze week maakten wij de luisteraar er attent op dat Bart Van Belle, journalist bij De Standaard, alle journalistieke deontologie met de voeten trad in de hetze rond Stijn Stijnen. Op Twitter maakte hij de onfortuinlijke voetballer zwart, en riep lezers van De Standaard via de website op hetzelfde te doen. Proper hé? Dat is nu een gewaardeerd journalist bij de grootste kwaliteitskrant van het land.

Maar het doet ons plezier u te kunnen melden dat Bart Van Belle ons gelijk geeft.Lees meer »

Het redactieproces bij Radio Plasky

Af en toe vragen nieuwsgierige luisteraars ons hoe de redactie van Radio Plasky eigenlijk werkt. Uit onze webcamsessies komt namelijk vooral naar voor dat wij niet werken. En dat is eigenlijk ook zo. Maar, om toch een beetje de indruk te geven dat wij ernstige radiomakers zijn, volgt hier een gekuiste versie van onze redactionele workflow, met een voorbeeldje en al.

Een hele ellendige werkdag lang lezen onze redacteurs oninteressante artikels in oninteressante kranten, omdat zij op kantoor toch niets beter te doen hebben. En wanneer zij dan lezen dat een auteur iemand een verwijt maakt, lezen zij gewoon verder tot de auteur zich aan hetzelfde schuldig maakt. En dan is de uitzending eigenlijk al klaar. Simpel hé. Nu een voorbeeldje.

Lees meer »

Gestruikgewasgeruis

Het genootschap Onze Taal meldt ons dat de Nederlandse cultuur weer een ontraadseld mysterie rijker is. Twee Nederlanders, Michaël en Rogier Steehouder, hebben namelijk het antwoord gevonden op de zinnenprikkelende vraag wat daar toch door dat struikgewas mag ruisen:

Dertig jaar na Frits Verkade hebben twee Nederlanders ontdekt wat er werkelijk door het struikgewas ruist.

De beruchte struikgewasruiser blijkt niemand minder dan Napoleon! (III of I, dat hangt er een beetje vanaf.) De verslaggeving gaat uitgebreid in op het moeilijke, langdurige, diepgaande literair-historische onderzoek van de Nederlandse vorsers. Over een frivool onderwerp, maar toch: zeer gedegen wetenschappelijk werk.

Welnu: dat is onzin. Lees meer »

Bart Van Belle, een lichtend voorbeeld

Wij krijgen het danig op onze heupen van al die objectieve journalistiek. Neem nu de zaak rond Stijn Stijnen, de keeper die zich bij Club Brugge danig in de nesten werkte. De commentaren daarop beperken zich tot steken onder water en wat besmuikt leedvermaak. Komaan persjongens! Waarom laten jullie je niet eens vollédig gaan?

Vroeger zouden wij dat begrepen hebben. Vroeger waren kranten van papier, en journalisten objectief en neutraal. Maar vandaag leven we in 2011. We leven in een tijdperk van moderne media zoals Facebook, Twitter en honderd miljoen  iPhone-apps. In 2011 eisen wij snelle en persoonlijke meningen, in plaats van droge berichten.

Eén van de bladen die dat eindelijk begint te snappen, is De Standaard. Dat is dankzij hun webredacteur Bart Van Belle, die uitstekend de vinger aan de pols van alle sociale netwerken houdt. Van Belle smeert zijn persoonlijke voorkeuren daar breed uit én koppelt meteen terug naar de krant. Da’s pure klasse, hoor.

Een voorbeeldje: Lees meer »

Kort essay over de Vlaamse volksaard

Erg bescheiden zijn wij Vlamingen nooit geweest. Niemand spreekt zijn vreemde talen zo goed, niemand prepareert zijn stoofvlees zo goed, niemand tapt zijn pinten zo goed als de Vlaming! Het zal nog eens niet zijn. Alleen, wij hebben dat nooit rondgebazuind.

Dat zou ook  nergens goed voor geweest zijn. Ten eerste zouden die domme buitenlanders die onze talen niet spreken het toch niet verstaan en ten tweede, als ze het zouden verstaan zouden ze ons stoofvlees en ons bier proberen inpikken. Nee, wij hielden onze onbescheidenheid voor ons.

Heel tevreden zijn wij ook nooit geweest. De buurman doet zondag te luid zijn gras af, de politie schrijft liever boetes dan boeven te vangen en de politiekers vullen hun eigen zakken door de onze te legen. We hebben ook dat nooit rondgebazuind.

Opnieuw zou dat nergens goed voor geweest zijn. De buurman zou ons niet gehoord hebben met zijn grasmaaier, de politie zou ons alleen nog meer boetes geven en de politiekers, daar kan een mens toch niets aan doen, zelfs niet als hij voor de goei stemt. Dus hielden wij onze ontevredenheid voor ons.

Flanders explained to Foreigners - © Pieter FannesLees meer »

Discretie verzekerd

Anonimiteit op het internet is erg belangrijk. Zeker als je voor de sport oplichters aan het lijntje houdt. Dat lezen wij ook in een artikel van Werner Rommers, voor De Standaard en Het Nieuwsblad:

Eén ding doen de scambaiters nooit. ‘We spreken nooit of te nimmer af met de oplichters, zoals de mensen van Basta wél deden. Er zijn verhalen van mensen die een pak rammel kregen of ontvoerd werden, toen bleek dat ze geen geld bij zich hadden. We waken daarom ook goed over onze anonimiteit door met niet-opspoorbare e-mailadressen te werken.’

Maar wie mag deze zeer anonieme scambaiter dan wel zijn, die zijn anonimiteit terecht zo belangrijk acht voor zijn eigen veiligheid? Ook dat lezen wij in het artikel:

Informaticus Ronny De Paepe uit Vlaams-Brabant is al bijna drie jaar een scambaiter.

Goed zo, Werner. Slim zo, Ronny.

LINKS: