Onverwachte argumenten uit liberale hoek

Ha, het liberalisme! Welk een schone stroming is dat toch. Zij houdt niet op ons te verbazen, mede omdat zij zulke bizarre lieden onder haar banier geschaard ziet. Eerder reeds berichtten wij over Lieve Van Ermen, senator voor LDD. Een attent luisteraar wees ons toen op een opmerkelijk stukje proza van haar hand.

Wat wij toen nog niet wisten, is dat Lieve Van Ermen naast een begenadigd schrijfster en redenaarster ook een vroede geschiedwetenschapster is. Dat blijkt uit haar recentste schrijven, dat ingekort op haar eigen website staat, maar uitgebreider als open brief in Knack – wat ons doet vermoeden dat LDD de website censureert, zeer begrijpelijk maar even verfoeilijk.

De historica in Van Ermen weet dat Socrates door het toenmalige establishment werd verplicht de gifbeker te ledigen. Dat wist u al, maar had u er een verschoningsgrond voor zijn zelfmoord in gezien? Wij alvast niet, wij dachten altijd dat het een officiële executie was. En wist u dat Adolf Eichmann, die zijn hogere studies nooit afmaakte, eigenlijk een dokter was? Wij ook niet.

Wat leren wij nog? Wie zelf om euthanasie verzoekt is hoogmoedig en hoogmoed komt voor de val, waarschuwt Van Ermen, alsof euthanasie niet precies daarop aanstuurt. In iemand anders zijn plaats over euthanasie beslissen mag ook niet. Waarom niet is niet echt duidelijk, maar het heeft met nazistische dokters zoals Eichmann te maken.

Snel rekenwerk brengt ons tot de conclusie dat euthanasie in het geheel niet kan, wat ons een beetje verbaast van een senator van een liberale partij als LDD. In de beginselverklaring van de partij staat immers: “LDD […] laat iedereen volledig vrij in ethische kwesties.” Maar het wordt nog verbazingwekkender, want Van Ermen besluit:

Het is […] flink in tegenstelling tot een zéér autoritair land als Bhutan dat zich beroemt op zijn grootste bruto nationaal product van geluk. Ik maak me daarbij de bedenking dat hoe vrijer de mens kan kiezen, zelfs over leven en dood, zelfs over de intiemste zaken van het leven, hoe meer de existentiële angst proportioneel bij hem toeneemt. In België neemt het aantal depressies enorm toe, en gaat het verbruik van antidepressiva daarmee hand in hand. […] Daarom mijn ultieme vrees dat het aantal Belgen mét nachtmerries nog maar eens gaat toenemen wanneer de euthanasiewetgeving wordt uitgebreid!

Ik wil wedden dat u dat óók niet gedacht had van een liberaal. Maar misschien wel van Lieve Van Ermen.

Reclamesterren

Mediaredacteurs zijn een slag apart. Eigenlijk houden ze mekaar aan het werk en ze brengen zelden interessant nieuws. Maar bij De Morgen hebben ze besloten toch wat nuttigs uit te voeren: ze bekijken, beluisteren en lezen voor ons alle reclamespotjes en advertenties en quoteren die dan.

Dat zal elke drie maanden gebeurden en de eerste uitgave is alvast beschikbaar. Ik heb er geen idee van of ik het met het aantal sterretjes eens moet zijn. Bij het artikel staan geen links naar de advertenties en op een voor mijzelf onbekende manier slaag ik er steeds in reclamecampagnes nooit op te merken.

Desalnietemin is het een goed idee, niet omdat het origineel is of op ironische wijze de vervloekte en aanbeden consumptiemaatschappij belichaamt, maar omdat het mij toestaat mee te spreken over de reclamecampagnes, die na dit initiatief van De Morgen meer dan ooit het belangrijkste gespreksonderwerp zullen zijn op recepties, reünies en vernissages.

Het is pas nieuws als De Standaard het brengt

Een zachte aanpak van drugsdelinquenten loont! Dat zeiden ze op nieuwsprogramma’s van de VRT gisteren. Goed nieuws, toch? Dat is maar hoe je het bekijkt: het is wel goed, maar geen nieuws. Wie De Morgen leest, weet dat. Voor de anderen is hier een korte chronologie.

Op vrijdag 21 maart staat op de voorpagina van De Morgen: Gent begint met drug courts’. De Standaard brengt daar niets over, ook de VRT zwijgt in alle talen. Op 27 maart, een week later dus, kopt de voorpagina van De Standaard: “Drugsbeleid met zachte hand werkt”. De titel luidt iets anders, maar de inhoudelijk is het artikel is quasi identiek aan dat van De Morgen. ’s Avonds brengt ook het Journaal het nieuws en is het een item in Terzake.

Het verschil zit in feite enkel in de timing. De Morgen schrijft dat het project “volgende week” zal starten, De Standaard en de VRT wachten een weekje en schrijven dan over het net opgestarte project. Ze kunnen iets meer vertellen, maar eigenlijk niet bijster veel.

Dat klinkt niet eens onlogisch, maar volgens een journalist van De Persgroep gebeurt het vaker: De Tijd of De Morgen brengt nieuws, waarover De Standaard en VRT zwijgen. Een week later brengen zij het nieuws dan opnieuw. Het brede publiek pikt het nieuws meestal dan pas op. Als De Standaard het niet brengt, wordt het geen nieuws, want dan brengt de VRT het ook niet.

Ik ken de banden tussen Corelio, eigenaar van De Standaard, en de VRT niet exact. Corelio bezit (via haar investeringsmaatschappij SYDES) tien procent van de VAR, die de reclameregie van de VRT beheert. Corelio zit ook in productiehuis Woestijnvis (en dus ook in De Mensen), dat een exclusiviteitscontract met de VRT heeft. Misschien zijn er nog banden, maar dit volstaat om een stevige vinger in de pap te brokken hebben.

Dat die vinger ook de nieuwsdienst van de VRT kan dirigeren, is meer dan ik had durven denken.

Rug recht en ellebogen van tafel

Aandoenlijk was het gisteren, hoe Emmanuel Rottey en Lisbeth Imbo het tamelijk irrelevante item over etiquettekampen aankondigden. Lisbeth Imbo bracht ons nog even in herinnering hoe je netjes aan tafel zit: “rug recht en ellebogen van tafel.”

Omdat u het aandoenlijke ervan zou begrijpen, toon ik u ook hoe ze er op dat moment zelf bijzaten:

etikette.jpg

Ellebogen op het tafelblad en een beetje scheefgezakt. Toch denk ik niet dat een etiquettekamp echt zou helpen; de kampleider zijn Nederlands was niet van dien aard dat je dacht dat hij zelf volgens de regels van de kunst was grootgebracht.

Lookalike

Kijk eens aan, Carla doet een Jackie O. De spindokters in het Elysee kennen duidelijk hun klassiekers. Zou het een eerste stap zijn om van Sarko een JFK te maken?

80387588.jpg50363741.jpg

(Met dank aan de mensen van Getty Images, die ook niet van gisteren zijn)

Pijnlijk ongepast

We hebben het al vaker gezegd: reclame op websites, het blijft een moeilijke zaak. Ze zijn vaak lelijk, leiden de aandacht af van wat gezegd wordt, of zijn soms ronduit ongepast. Vooral dat laatste bleek vandaag op DS online.

Op haar site meldt DS immers dat Patrick d’Udekem d’Acoz, vader van prinses Mathilde, in een – waarschijnlijk onomkeerbare – coma ligt. Op de bovenste foto bij het artikel ziet u een foto van de man. Op de onderste foto een kookwekker die dagen aftelt. Pas na een tiental seconden blijkt dat het onderste beeld eigenlijk reclame is voor keukens. Pijnlijk.

keukenwekker.jpg

Paaspreek: Christus pleegde euthanasie

Waarde parochianen,

onze pastoor is overwerkt, zoals gij misschien al weet. Hij moet tegenwoordig negentien parochies, vijf dekenaten en een episcopaat bedienen, voorwaar geen licht bier voor een man van 102. Mijnheer pastoor geniet nu enige dagen rust. Opdat u echter niet in een spiritueel vacuüm terechtkome, spreek ik u nu zelf enige inspirerende woorden toe van op de kansel.

Gij hebt allen de kranten der laatste dagen gelezen. Mogelijks zijt gij ongerust over de euthanasie van mijnheer Hugo Claus, waarover de Broeders van Liefde zulk een schande spreken. Ja, zij veroordelen mijnheer Claus en zijn daad streng. Misschien meent u hen daarin te moeten volgen, ongerust als u zich maakt over uw zieleheil, hoewel mijnheer Claus zijn werk graag hebt gelezen of zelfs nog recentelijk hebt aangeschaft.

Wanhoopt niet, parochianen. Aanhoort na de Broeders van Liefde de broeders Plasky. Want uw vrees is begrijpelijk en zij siert u, maar zij is ongegrond. De Broeders van Liefde dwalen; men mag zeer zeker zelf een einde aan zijn leven stellen wanneer men dat nodig acht. Zelfs indien anderen uw leven nog wel zinvol achten, wanneer uw naasten onder uw verlies zullen lijden en wanneer uw einde, medisch gesproken althans, niet direct op handen is. Dit alles wordt verkondigd in de Heilige Schrift, indien men tenminste wil lezen wat er staat.

Want wat deed Onze-Lieve-Heer vorige week anders dan vroegtijdig de dood laten intreden? Hij had zijn einde voorspeld; Hij wist zeer goed dat Hij door verraad sterven zou. Doch Hij poogde niet te vluchten, noch de verraders en moordenaars te ontmaskeren. Dat had Hij nochtans gekund, Hij had zijn executie kunnen verijdelen, maar Hij deed het niet.

De apostelen nochtans, en ook de talloze zieken die Hem om genezing smeekten, schatten Zijn leven zeer hoog in. Zeer zeker ook leden vrienden en familie onder Zijn, weliswaar tijdelijk, heengaan. En evenzo was Zijn dood te vermijden geweest, zoals ik net reeds expliceerde. Volgens de Broeders van Liefde had Christus dus geen enkele reden om voor de dood te kiezen.

Toch deed Hij dat, simpelweg omdat het volgens Hem wenselijk was dat Hij zou sterven. Wie zijn de Broeders van Liefde om Zijn keuze te bekritiseren? En als Christus kan kiezen uit het leven te stappen, wat let dan Hugo Claus hetzelfde te doen?

Neen, vrienden, u moet Hugo Claus niet veroordelen. Evenmin moet u de Broeders van Liefde veroordelen. Maar gedenkt hen in uw gebeden waarin u vraagt om meer begrip in de wereld en minder onzin in de kranten.

En gaat nu alleen heen in de vrede van de Heer.

Lees meer »

Niets mis met pop-ups

U dénkt alleen maar dat u het alfabet kent. Een rijtje van 26 letters kunnen opdrammen, dat valt bezwaarlijk kennis te noemen.

Ik durf bijvoorbeeld wedden dat u de relatie O-P/Q-R nooit op deze manier heeft bekeken. Geen reden tot gêne echter, ik zie het ook nu pas in.

Ambitieus

Mediakritiek is goed begonnen. Of laat ons zeggen: ambitieus. Er staan alvast een aantal interessante artikels op. Er staan ook al artikels op waarvan een mens toch even met zijn ogen rolt. Hoe geloofwaardig is Lieven Desmet als hij de overheidssteun aan de VRT in vraag stelt?

Lieven Desmet is journalist bij Trends, dat eigendom is van Roularta. Roularta is ook voor de helft eigenaar van de Vlaamse Media Maatschappij (VMMa), de groep die onder meer vtm en Q-Music bezit.

Samengevat: de baas van Lieven Desmet is ook de baas van vtm en Q-Music, concurrenten van de VRT-zenders één en Donna dus. Hoe objectief gevormd is Desmet zijn mening dan, hoe evenwichtig draagt hij zijn argumenten aan?

Stel dat Desmet na zijn onderzoeksjournalistiek tot het besluit komt dat de VRT dringend méér geld moet krijgen van de overheid. Zou hij dat ook zo neerschrijven in Trends? Het lijkt mij sterk dat er in Trends tegen de eigenaar van Trends zijn kar gereden zou worden.

En dat zo’n stukje dan in Trends verschijnt: ach, wat zou het? Maar dat het op een ambitieus en neutraal forum zou moeten dienen om een discussie over de kerntaken en financiering van de VRT uit te lokken, dat is een beetje jammer.

Mediakritiek.be

LOG 20080320 11:45

Met een grote ganzenveer zit Emile ijverig sollicitatiebrieven te schrijven. In de sofa ligt Max languit. Hij probeert een nerveuze, halfkale gans tot kalmte te aaien. Op de gans na hangt een huiselijk sfeertje, dat wordt geaccentueerd door de potjasmijnthee op de vergadertafel en de gezellige stralende leuvense stoof. Tot Auguste binnenvalt.

Auguste: “Emile, wat spookt gij uit met die ganzenveer?”
Max: “Hij schrijft sollicitatiebrieven.”
Auguste: “Weet ik. Maar ik heb hem die antieke Remington niet cadeau gedaan om nu die gans te zitten pluimen!”
Emile: “Ik vind het zo’n zonde die machine te verslijten. En bij n.v. Burokratie s.a. vragen ze een handgeschreven brief. Daar is een interessante functie als bedrijfsmopperaar vacant.”
Max: “Als ge per se wilt zeuren, regel ik u wel een jobke bij de nieuwe premier. Steek die veer terug in dat beest en kruip achter de microfoon!”

Emile en Max kijken hun oudste broer erg treurig aan en knikken langzaam nee.

Auguste: “Ik betaal jullie hier niet voor, idioten. Het heeft geen zin dat jullie staken.”
Emile: “Wij staken niet! Dat zouden wij nooit doen.”
Max: “Wij zijn gedemotiveerd. Deze zender heeft geen zin meer, Auguste.”
Auguste: “Deze zender heeft nooit zin gehad, sukkels. De enigen die zin hadden, waren wij.”
Emile: “Ja, maar nu is er mediakritiek.be. Een online forum waar verstandige mensen ernstige kritiek schrijven op de media.”
Max: “Die website doet alles wat wij willen doen. Maar dan veel beter, Auguste!”
Emile: “Wij snappen niet waarom we nog in de ether zijn, Auguste!”

Auguste trekt een streng gezicht en veegt met een geïrriteerd gebaar de pot jasmijnthee van tafel. Hij opent een kruikje Hasseltse jenever en schenkt er drie theebekers mee vol. Die slaat hij alledrie achterover en om dan zijn broers welluidend toe te spreken.

Auguste: “Mannekes! Ten eerste: mediakritiek is een forum. Wij zijn een radiozender. We zitten dus in een totaal andere branche, ge kunt dat niet vergelijken. Ten tweede: mediakritiek is maar zo goed, omdat wij vergeleken met hen een stelletje krabbers zijn. Zonder ons zijn zíj misschien de krabbers! Jullie willen toch niet verantwoordelijk zijn voor de ondergang van Mediakritiek?”
Emile: “Natuurlijk niet! Verder krabben zal ik, alsof mijn leven er van afhangt!”
Max: “Zo had ik het nog niet bekeken, moet ik toegeven. Ik begin meteen aan een reportage over ganzenlever!”
Auguste: “Zo hoor ik het graag. Hier is nog een kleine versnapering en dan weer de studio in, belhamels!”

Auguste schenkt de drie bekers opnieuw vol en slaat er deze keer slechts één achterover. Terwijl Max en Emile met hun beker naar de studio lopen, grijpt Auguste handig de angstige gans vanonder de sofa en loopt er fluitend mee naar het bijkeukentje. Zo, alweer een crisis bezworen!

www.mediakritiek.be