Maestro, muziek!

Het is niet omdat men van muziek houdt, dat men  zijn iPod of iPhone of andere draagbare discotheken overal moet meezeulen. Wij pleiten voor het tegendeel: laat uw platencollectie eens thuis, en geef de muziek die u op uw weg tegenkomt een kans.

Zo troffen wij in een Nederlands vakantiehuis een anthologie van Atlantic Records aan. Wat een plezierige ontdekking! Wij leerden zo het alleraardigste Smokey Joe’s Cafe kennen, van The Robins (maar ook van The Coasters).

Zo aardig vinden wij dat nummer, dat wij ons aan een vertaling hebben gezet. Lees meer »

Advertenties

Nieuw op onze zender: radiostilte!

LOG151118 22:03

Alles is peis en rust en vree op de redactie van Radio Plasky. Maurice ligt in de hangmat met een ansichtkaart uit Cambodja op zijn buik. Met gesloten ogen dicteert hij aan zijn neef Emile, die een Royal op de schoot heeft in de bloemetjessofa.

Maurice: “‘Liefste Max’…”
Emile: “‘Liefste’!?”
Maurice: “Wat is er mis met ‘liefste’?”
Emile: “Max is niet lief! Hij is een genadeloze trendsetter, een gluiperige girlgetter!”
Maurice: “Heb ik nooit iets van gemerkt, hoor.”
Emile: “Omdat gij geen vrouw zijt en geen gevoel voor smaak hebt.”
Maurice: “Gij toch ook niet? Maar goed, we zullen er ‘Waarde Max’ van maken.”
Emile: “Da’s beter! Ik schrijf het op! W…a…a…r…d…e…M…a… euh… waar staat die verdomde ‘x’ op dit klavier?”
Maurice: “Centraal onderaan, Emile. Wat een idee ook om een Dvorakklavier te gebruiken!”
Emile: “’t Is niet mijn keuze. Ik wou zo graag een schrijfmachine van Royal, maar er was alleen redactiebudget voor één met een Dvorakklavier.”
Maurice: “Wat een idioot idee. Waarom?”
Emile: “Het is bedoeld als eerbetoon aan Dominique Strauss-Kahn, geloof ik.”
Maurice: “Typisch Auguste.”

Wel, als men van den duivel spreekt…! Daar stormt Auguste alweer op welbekende wijze het redactielokaal binnen! De deur doet kreunend haar best in de scharnieren te blijven hangen, de fotokader van tante Alice dendert hulpeloos van zijn spijkertje. Gelukkig heeft Auguste een fles tequila, een fles triple sec en een netje limoenen bij!

Auguste: “Mannekes! Redactievergadering, nu! Ik heb klachten!”Lees meer »

Chirurgie voor beginners

Wanneer de emotie het overneemt van de ratio, kunnen prachtige dingen geschreven worden. Liefdesbrieven, bijvoorbeeld. Die kunnen naar het schijnt echt prachtig zijn. Of romans. Romans kunnen prachtig zijn, weten wij uit eerste hand. En gedichten. En slogans op spandoeken. Misschien zouden zelfs Facebookberichten prachtig kunnen zijn, wij kunnen het op technische gronden niet uitsluiten.

Maar wat er in de regel niét goed geschreven wordt wanneer emoties de bovenhand krijgen, zijn opiniestukken.

Dat de aanslagen in Parijs een heleboel emoties losmaakten, nemen wij niemand kwalijk. Dat er mensen in onthutste staat opinies beginnen te publiceren, wel. Toch waren wij niet van plan het scalpel daarvoor boven te halen, omdat je dan bezig kan blijven.

Maar we maken nu toch een uitzondering voor David Van Reybrouck. Hij analyseerde de eerste speech van de Franse president Hollande na de aanslagen. Verscheidene lieden die wij toch verstandig achten, vinden dat namelijk een goede, interessante, lezenswaardige analyse. Welnu: dat is het hoegenaamd niet.

Laat ons die zogenaamde analyse eens analyseren. Scalpel zes, assistent!

Lees meer »

Trivialer dan ooit

Na de aanslagen in Parijs publiceerden uw kranten een onoverzichtelijke stroom van opiniestukken. Als u die toch heeft gemist: geen zorgen. Ten eerste ziet het er niet naar uit dat de stroom snel zal opdrogen, en ten tweede zat er weinig interessants tussen.

Wel is er de opvallende bekentenis van Carl Devos, dat zijn beroemde maandagcolumn in De Morgen ongeïnspireerd gezwam is:

Er zit een knop op het geoefende toetsenbord die moeiteloos een standaardtekst laat uitrollen. Veilig en triviaal. Maar dit is er de tijd niet voor.

Het is tamelijk treurig voor Devos dat hij blijkbaar even triviaal schrijft wanneer hij die knop niet gebruikt. Maar het is ook aandoenlijk, zo’n politicoloog die tot het besef komt dat politiek niet gaat over procentpunten in peilingen, maar over een maatschappij en de mensen die er leven.

Een knop met 'clichés verwijderen' zou ook van pas komen.
Dat knopje op zijn toetsenbord is alleen maar een oplossing voor hem, niet voor zijn lezers.

LINKS