Een spiekbriefje

Het meest aandoenlijke, sommigen zouden zeggen het meest pathetische, interview van de voorbije week werd gepresteerd door Dany Verstraeten. Hij mocht voor VTM Nieuws Theo Francken aan de tand voelen. Daar wilden wij wel eens naar kijken!

Vandaag moeten we durven toegeven dat wij, samen met Dany gefaald hebben. Dany is er geen moment in geslaagd om Francken in het nauw te drijven; wij zijn er niet in geslaagd het volledige interview uit te kijken.

Na een minuut of vijf konden wij het niet meer aan, en toen moest Francken nog aan Unia beginnen. Verstraeten probeerde kritisch te zijn, maar liet zich onderbreken, vroeg nooit door, en kende zijn dossiers niet.

We weten niet of Verstraeten niet beter kon, wou, of mocht, en we weten ook niet wat het ergste zou zijn. Maar wij geloven in het goede in elke mens en in elke journalist. Daarom geven wij graag gratis tips voor de volgende die Francken mag of moet interviewen.

Zo kan u bijvoorbeeld vragen:

  • Als u tegen Operation Sophia bent, waarom hebt u dat dan nooit eerder gezegd? Hebt u die beslissing destijds dan niet mee goedgekeurd? Hoe kan zoiets binnen de regering? Hoe kan zoiets binnen uw partij? En is het niet goedkoop en gemakkelijk om te zeggen dat u tegen bent, als de operatie toch afloopt binnen tien dagen?
  • Bent u tegen het in kaart brengen en droogleggen van smokkelnetwerken? Bent u tegen het redden van mensenlevens? Indien niet, waarom bent u dan tegen Operation Sophia?
  • Is de beste reden om tegen Operation Sophia te zijn niet dat zij volgens een rapport van het Britse parlement mee verantwoordelijk is voor het hogere aantal doden? Waarom haalt u dat niet aan als reden?
  • Als u niet tegen het redden van mensenlevens bent, waarom mag de Belgische marine daar dan niet bij helpen? Waarom bekritiseert u dan ngo’s die mensenlevens redden? Wie moet die mensenlevens redden als de marine dat niet meer mag doen en ngo’s ook niet? Commerciële schepen dan maar, want daartoe zullen zij wettelijk verplicht zijn, als er niemand anders meer in de buurt is?
  • Waarom blijft u herhalen dat er een aanzuigeffect is, terwijl geen enkele studie dat aantoont? Waar haalt u die informatie vandaan? Moet een bewering niet meer bewezen worden, als voldoende politici die bewering maar voldoende herhalen? Waarom baseert u uw beleid niet op cijfers en feiten, in plaats van op uit de lucht gegrepen veronderstellingen?
  • U beweert dat u Italië helpt, maar u neemt alleen Eritreeërs en Syriërs over en die zijn niet het probleem voor Italië. U helpt Italië helemaal niet met het probleem waarvoor het hulp wil, u doet gewoon alsof.
  • Waarom doet u alsof mensen uit landen met een erkenningspercentage lager dan 75% geen vluchteling kunnen zijn? Hoe kan u zoiets überhaupt beweren zonder hun individuele dossiers te hebben bestudeerd? Hoe kan u beweren dat mensen uit Nigeria, waar het regeringsleger en IS-filiaal Boko Haram in een wedstrijdje mensenrechtenschenden verwikkeld zijn, geen vluchtelingen kunnen zijn?
  • Heeft u een concreet plan om geredde vluchtelingen terug naar Afrika te brengen? Hoe wil u onderhandelen met de Libische regering, waarvan geweten is dat haar kustwacht vluchtelingen mishandelt, en dat haar detentiecentra broeihaarden van foltering en verkrachting zijn? Hoe wil u met de niet-officiële regering van Libië spreken die de andere helft van de kustlijn controleert? Hoe wil u Tunesië overtuigen, dat op de rand van de afgrond balanceert? Vreest u niet dat de toevoer van tienduizenden vluchtelingen Tunesië in de afgrond zal doen stuiken? Wat als de EU op die manier van Tunesië een anarchistische staat maakt zoals Libië vandaag, of een IS-staat, en dat nog méér vluchtelingen doet toestromen?
  • Voelt u zich overigens nog steeds comfortabel bij het akkoord met Turkije, nu dat land zich volop tot dictatuur aan het verpoppen is? Deelt u de kritiek van uw partijgenoten op Turkije? Heeft u er vertrouwen in dat een land dat niet eens de rechten van zijn eigen burgers respecteert, de rechten van vluchtelingen respecteert?
  • U zegt dat mensen gered moet worden. Maar u zegt dat ze niet naar Europa mogen komen, en naar Afrika kunnen ze niet. Wat stelt u eigenlijk voor? Heeft u een concreet en haalbaar plan? En als u geen haalbaar plan heeft, wat is dit dan allemaal anders dan goedkope verkiezingspropaganda?

Succes, journalisten!

Proefkonijnen achter de katheder

Wie is er eigenlijk ooit op het bespottelijke idee gekomen om politici colleges politicologie te laten geven? Dat is alsof je geesteszieken psychiatrie laat doceren, of runderen veeartsenij. Ik zal niet beweren dat op die manier niets te leren valt over het vakgebied, maar slechts op voorwaarde dat het studie-object ook dan als studie-object beschouwd wordt, en niet als echte docent.

De dagelijkse verslaggeving geeft echter niet de indruk dat de heren politici deel uitmaken van een onderhoudend experiment ter initiatie van een groep aspirant-wetenschappers. De wetenschappers in de dop zijn geen actieve vorsers; ze zijn slechts irrelevante toeschouwers van de partijpolitieke propagandisten, die op de universitaire tribune hun oorlog met andere middelen voortzetten.

Het werkelijke publiek voor deze colleges zijn dan ook niet de studenten. Dat zijn de journalisten, die ook massaal in de aula hebben plaatsgenomen. Waar partijpropaganda wordt gevoerd, zal de Wetstraatverslaggever immers trouw zijn notitieboekje volkrabbelen.

Als er één ding nog ellendiger is dan die openingscolleges, is het wel de verslaggeving ervan. De volstrekt talentloze Roel Wauters mag in De Morgen tonen hoe je over een zinloos college een nog veel zinlozer stuk schrijft. De dieptepunten in politieke verslaggeving die hier worden bereikt zijn ongezien, en waren dat beter ook gebleven.

Enfin, om maar te zeggen: dat einde van het begin van het academiejaar zal niets te vroeg komen.

 

LINKS:

Wij zijn wat wij voorwenden dat wij zijn

Er lijkt flink wat empathie te bestaan voor de controversiële uitspraken die Bart De Wever liet optekenen over vluchtelingen en hun crisis.

In De Standaard sprak Kathleen Van Brempt (SP.A):

Ik begrijp waarom hij als partijvoorzitter soms vervalt in extreemrechtse standpunten.

Van Ivo Belet (CD&V) lazen wij dan weer in De Morgen:

“Ik zie weinig verschil tussen de tactiek van Orban en die van De Wever”, zegt Europarlementslid Ivo Belet. “Ze proberen allebei hard hun extreemrechtse kiezers te vriend te houden.”

Wij noteren: niet-extreemrechtse politici vinden het normaal dat je als politicus extreemrechtse standpunten verkondigt om je extreemrechtse kiezers te paaien. Wij adviseren: let daar geweldig goed mee op.

In de inleiding van zijn hilarische en dieptrieste roman Mother Night schrijft Kurt Vonnegut, die ik niet genoeg kan aanprijzen:

We are what we pretend to be, so we must be careful about what we pretend to be.

Begrijpt u niet wat daarmee wordt bedoeld? Bent u het er niet mee eens? Lees Mother Night.

LINKS:

Rik zonder zijn paradoxen

Een bekentenis. Rik Torfs is een beetje onze held.  Hij is als geen ander in staat onze steeds complexer wordende maatschappij uit te leggen aan de hand van kundig verwoorde paradoxen. Rik onderscheidt zich van dat de rest van dat bestofte, ivoren toren-volk door geen gebruik te maken van academische sofismen, manklopende vergelijkingen en andere analyseschema’s die gebaseerd zijn op oppervlakkige gelijkenissen waardoor ze tot diep in hun kern pre-wetenschappelijk zijn. Rik is beter dan dat. Veel beter.

Lees meer »

Zomerblockbuster: “Kuifjes in Caïro”

Nu het weer eindelijk zo warm is dat je graag verkoeling zoekt in een klimaatgeregelde bioscoopzaal, laten wij graag onze eigen zomerblockbuster op u los. Een spannende mix van spanning, actie, meer spanning, spitse dialogen, sterke vertolkingen en internationale actualiteit!

tadzaam

Extreme close-up van een blanke man die hard hijgt. Hij draagt een zonnebril en het zweet druipt van zijn gezicht, maar zijn haar ligt onberispelijk. Op de achtergrond horen we geschreeuw, het geluid van vuur en in de verte sirenes.

De camera zoemt langzaam uit: de man loop hard en we herkennen in hem KOERT DEBEUF. Hij wringt zich door opgehitste mensenmassa’s, zijn gezicht staat zorgelijk, bijna paniekerig. Maar zijn driedelig pak is even onberispelijk als zijn kapsel. In zijn mondhoek staat een robuuste sigaar pal.

De hard lopende figuur van KOERT verliezen we langzaam uit het oog, omdat de camera verder uitzoomt en we kunnen hem al snel niet meer onderscheiden in de enorme mensenmassa die door de straten loopt. De camera blijft uitzoomen en we herkennen nu de herkenbare skyline van CAÏRO, met zijn herkenbare piramides, sfinxen en obelisken. De spannende soundtrack van Hans Zimmer, met herkenbare Arabische elementen, zwelt aan, terwijl de Caïrotische avond begint te vallen.

Dan, centraal in beeld, over een shot van het avondlijk Caïro, de titel:

tadzaam

“KUIFJES IN CAÏRO”

Written, directed & produced by Plasky bros.

Lees meer »

De aanhouder is een dommerik

Wat wij altijd goed vinden, zijn mensen die hun opinies stofferen met cijfermateriaal. Dat getuigt van intelligentie en rationaliteit. Zoals Peter De Roover dat in Doorbraak deed, vorige maand, toen hij bewees dat er een communautaire kloof door België loopt. Met cijfermateriaal: knap werk van een intelligent en rationeel man.

Of nee, wacht. Dat stuk van De Roover in Doorbraak was een hoop gezeik, zo irrationeel als de pest. Andreas Tirez veegde dan ook de vloer aan met de incorrecte manier waarop De Roover de cijfers gebruikte. De Roover bleek wel erg selectief met zijn materiaal om te gaan.

Wat wij altijd goed vinden, zijn mensen die hun opinies baseren op cijfermateriaal. Mensen die het cijfermateriaal interpreteren op basis van hun opinie, vinden wij dom. Gewoon dom. Vele malen dommer, in elk geval, dan wie een rekenfout maakte.

De vraag is dus: interpreteerde De Roover die cijfers moedwillig fout of niet? Lees meer »

Aardrijkskunde voor het Consortium

Het is niet gemakkelijk om goede werken te doen in deze kille crisistijden. Koudhartigheid en bar individualisme vieren hoogtij. Het enige wat een mens nog voor zijn medemens over heeft is een kop koffie, zo leert ons het internet. Ga dan maar eens op zoek naar geld voor je campagne om hulp te bieden in Syrië.

Wie iemand overtuigd wil krijgen dat het toch echt een goed idee is om geld af te staan voor die beklagenswaardige Syriërs, moet een sterk pleidooi kunnen houden. Geloofwaardigheid is daarbij cruciaal, maar niet vanzelfsprekend voor hulporganisaties.

Dat hebben ze natuurlijk grotendeels aan zichzelf te danken. Zo lezen wij in het persbericht van het Consortium 12-12:

De hulporganisaties van het Consortium 12-12 zijn al geruime tijd actief in de deze regio, met eigen teams of via hun internationale structuren. Alle vijf werken zij mee aan de opvang van vluchtelingen en het verzorgen van gewonden in de buurlanden Libanon, Jordanië, Irak, Iran, Turkije…

Het wordt mij niet eenvoudig gemaakt om te denken dat de mensen van het Consortium 12-12 mijn geld verdienen omdat ze competent en professioneel zijn.

Mitt Romney, de man die geen president werd.
Met deze bijzondere geografische visie treedt het Consortium in de voetsporen van Mitt Romney.

De digitale overheid

Wij lezen in onze lokale periodiek:

Tegen 2014 moeten alle formulieren bij de administratie van het Brussels Gewest een elektronische tegenhanger hebben.

En wij dachten: dat is geweldig nieuws. Ook herinnerden wij ons een avontuur van nog niet zo lang geleden. Lees meer »

Historisch perspectief

Het Vlaams Belang heeft balpennen uitgedeeld aan Brusselse leerkrachten. Dat is een goed idee in tijden dat de regering nauwelijks geld vindt om in onderwijs te investeren. De illustraties bij de pennen kunnen de leerkrachten helpen met het schetsen van een historisch perspectief, denkt het Vlaams Belang.

Vanzelfsprekend zijn wij fans. Maar wij vinden wel dat historisch perspectief in het juiste perspectief geplaatst moet worden.

De balpen die Vlaams belang uitdeelde1577 De Vlaming stampt de Spanjool buiten
Dit behoeft enige nuancering. In 1577 werd de Unie van Brussel gecreëerd (twee Unies zelfs). Dat was een overeenkomst tussen de verschillende Nederlandse provinciën om hun verzet tegen de Spaanse politiek wat te stroomlijnen. Maar de Unie van Brussel erkende wel de legitimiteit van het Spaanse gezag over de Nederlanden. De Zuidelijke Nederlanden bleven overigens ook na deze Unie(s) onder Spaanse controle staan.
Dus om nu te stellen dat de Vlaming de Spanjool buitenstampte in 1577, dat is toch niet helemaal correct.

1815De Vlaming stampt de Fransoos buiten
Ook hier is enige nuancering nuttig. In 1815 verloor Frankrijk de serie napoleontische oorlogen definitief. Het Congres van Wenen besloot dat Frankrijk daarmee ook de controle over de Zuidelijke Nederlanden verloor. Maar er vocht geen Zuid-Nederlands leger mee tegen Napoleon en Zuid-Nederlandse diplomaten haalden bakzeil tijdens de onderhandelingen van het Congres van Wenen.
Dus om nu te stellen dat de Vlaming de Fransoos buitenstampte in 1815, dat is toch niet helemaal correct.

1830 De Vlaming stampt de Hollander buiten
Misschien hebben we hier wat nuance nodig. Want het is toch vreemd om de onafhankelijkheid van Nederland in 1830 als een overwinning voor te stellen, als je eerder de annexatie in 1815 ook als een overwinning voorstelde. Het buitenstampen in 1830 werd uitgevoerd door de lokale bourgeoisie. Maar in 1831 moesten de Fransozen (die we in 1815 hadden buitengestampt) wel komen helpen om de Hollanders definitief buiten te stampen.
Dus om nu te stellen dat de Vlaming de Hollander buitenstampte in 1830, dat is toch niet helemaal correct.

1945 — De Vlaming stampt de Mof buiten
Toch even nuanceren: België werd bevrijd in 1944 en niet in 1945. Dat scheelde ons een onzalige hongerwinter, dus het is toch een belangrijk verschil. De bevrijding in 1944 gebeurde in hoofdzaak door het Amerikaanse en het Britse leger.
Dus om nu te stellen dat de Vlaming de Mof buitenstampte in 1945, dat is toch niet helemaal correct.

2011   De Moslim stampt de Vlaming buiten
Deze is natuurlijk wél helemaal correct. Wij Vlamingen zwoegen anno 2013 nog steeds onder het islamitische juk. Het beste bewijs is dat we deze chronologie van de Vlaamse onafhankelijkheidsstrijd van rechts naar links moeten lezen — zoals in het Arabisch.

LINKS:

Weinig performante opiniestukken

Tessa Vermeiren deed gisteren iets wat wij lang voor onmogelijk hebben gehouden: zij publiceerde een leesbaar stuk. Ik zal niet beweren dat het een goed stuk was, maar het was leesbaar en dat is voor Tessa Vermeiren al wonderbaarlijk genoeg. Jammer dat ze het nooit heeft gekund toen ze nog hoofdredacteur van Weekend Knack was.

Het interessantste aan haar opiniestuk, dat vreemd genoeg zowel in De Standaard als in De Morgen verscheen, is deze zin:

Aan de ene kant een krantencolumn schrijven waarin het wemelt van wijsheden en van filosofen en dan in een interview, in dezelfde krant, zeggen dat je niet veel kunt met filosofen ‘omdat je daar te dom voor bent’, is volksverlakkerij.

Vermeiren vindt niet dat je niet volks en intellectueel tegelijk kan zijn, maar wel dat Bart De Wever eerlijk moet zijn: is hij intellectueel of niet? Vermeiren zelf vindt duidelijk van wel.

Het is een hardnekkig misverstand. Bart De Wever speelt graag de gewone jongen bij de gewone kiezer en graag de intellectuele jongen bij de kiezer die zichzelf intellectueel vindt. Vermeiren ontmaskert hem hier als een nepgewonejongen. Dat hij al te zelden als nepintellectueel ontmaskerd wordt, komt omdat al te veel van onze journalisten zelf nepintellectuelen zijn.

Lees meer »