Een spiekbriefje

Het meest aandoenlijke, sommigen zouden zeggen het meest pathetische, interview van de voorbije week werd gepresteerd door Dany Verstraeten. Hij mocht voor VTM Nieuws Theo Francken aan de tand voelen. Daar wilden wij wel eens naar kijken!

Vandaag moeten we durven toegeven dat wij, samen met Dany gefaald hebben. Dany is er geen moment in geslaagd om Francken in het nauw te drijven; wij zijn er niet in geslaagd het volledige interview uit te kijken.

Na een minuut of vijf konden wij het niet meer aan, en toen moest Francken nog aan Unia beginnen. Verstraeten probeerde kritisch te zijn, maar liet zich onderbreken, vroeg nooit door, en kende zijn dossiers niet.

We weten niet of Verstraeten niet beter kon, wou, of mocht, en we weten ook niet wat het ergste zou zijn. Maar wij geloven in het goede in elke mens en in elke journalist. Daarom geven wij graag gratis tips voor de volgende die Francken mag of moet interviewen.

Zo kan u bijvoorbeeld vragen:

  • Als u tegen Operation Sophia bent, waarom hebt u dat dan nooit eerder gezegd? Hebt u die beslissing destijds dan niet mee goedgekeurd? Hoe kan zoiets binnen de regering? Hoe kan zoiets binnen uw partij? En is het niet goedkoop en gemakkelijk om te zeggen dat u tegen bent, als de operatie toch afloopt binnen tien dagen?
  • Bent u tegen het in kaart brengen en droogleggen van smokkelnetwerken? Bent u tegen het redden van mensenlevens? Indien niet, waarom bent u dan tegen Operation Sophia?
  • Is de beste reden om tegen Operation Sophia te zijn niet dat zij volgens een rapport van het Britse parlement mee verantwoordelijk is voor het hogere aantal doden? Waarom haalt u dat niet aan als reden?
  • Als u niet tegen het redden van mensenlevens bent, waarom mag de Belgische marine daar dan niet bij helpen? Waarom bekritiseert u dan ngo’s die mensenlevens redden? Wie moet die mensenlevens redden als de marine dat niet meer mag doen en ngo’s ook niet? Commerciële schepen dan maar, want daartoe zullen zij wettelijk verplicht zijn, als er niemand anders meer in de buurt is?
  • Waarom blijft u herhalen dat er een aanzuigeffect is, terwijl geen enkele studie dat aantoont? Waar haalt u die informatie vandaan? Moet een bewering niet meer bewezen worden, als voldoende politici die bewering maar voldoende herhalen? Waarom baseert u uw beleid niet op cijfers en feiten, in plaats van op uit de lucht gegrepen veronderstellingen?
  • U beweert dat u Italië helpt, maar u neemt alleen Eritreeërs en Syriërs over en die zijn niet het probleem voor Italië. U helpt Italië helemaal niet met het probleem waarvoor het hulp wil, u doet gewoon alsof.
  • Waarom doet u alsof mensen uit landen met een erkenningspercentage lager dan 75% geen vluchteling kunnen zijn? Hoe kan u zoiets überhaupt beweren zonder hun individuele dossiers te hebben bestudeerd? Hoe kan u beweren dat mensen uit Nigeria, waar het regeringsleger en IS-filiaal Boko Haram in een wedstrijdje mensenrechtenschenden verwikkeld zijn, geen vluchtelingen kunnen zijn?
  • Heeft u een concreet plan om geredde vluchtelingen terug naar Afrika te brengen? Hoe wil u onderhandelen met de Libische regering, waarvan geweten is dat haar kustwacht vluchtelingen mishandelt, en dat haar detentiecentra broeihaarden van foltering en verkrachting zijn? Hoe wil u met de niet-officiële regering van Libië spreken die de andere helft van de kustlijn controleert? Hoe wil u Tunesië overtuigen, dat op de rand van de afgrond balanceert? Vreest u niet dat de toevoer van tienduizenden vluchtelingen Tunesië in de afgrond zal doen stuiken? Wat als de EU op die manier van Tunesië een anarchistische staat maakt zoals Libië vandaag, of een IS-staat, en dat nog méér vluchtelingen doet toestromen?
  • Voelt u zich overigens nog steeds comfortabel bij het akkoord met Turkije, nu dat land zich volop tot dictatuur aan het verpoppen is? Deelt u de kritiek van uw partijgenoten op Turkije? Heeft u er vertrouwen in dat een land dat niet eens de rechten van zijn eigen burgers respecteert, de rechten van vluchtelingen respecteert?
  • U zegt dat mensen gered moet worden. Maar u zegt dat ze niet naar Europa mogen komen, en naar Afrika kunnen ze niet. Wat stelt u eigenlijk voor? Heeft u een concreet en haalbaar plan? En als u geen haalbaar plan heeft, wat is dit dan allemaal anders dan goedkope verkiezingspropaganda?

Succes, journalisten!

Advertenties

Proefkonijnen achter de katheder

Wie is er eigenlijk ooit op het bespottelijke idee gekomen om politici colleges politicologie te laten geven? Dat is alsof je geesteszieken psychiatrie laat doceren, of runderen veeartsenij. Ik zal niet beweren dat op die manier niets te leren valt over het vakgebied, maar slechts op voorwaarde dat het studie-object ook dan als studie-object beschouwd wordt, en niet als echte docent.

De dagelijkse verslaggeving geeft echter niet de indruk dat de heren politici deel uitmaken van een onderhoudend experiment ter initiatie van een groep aspirant-wetenschappers. De wetenschappers in de dop zijn geen actieve vorsers; ze zijn slechts irrelevante toeschouwers van de partijpolitieke propagandisten, die op de universitaire tribune hun oorlog met andere middelen voortzetten.

Het werkelijke publiek voor deze colleges zijn dan ook niet de studenten. Dat zijn de journalisten, die ook massaal in de aula hebben plaatsgenomen. Waar partijpropaganda wordt gevoerd, zal de Wetstraatverslaggever immers trouw zijn notitieboekje volkrabbelen.

Als er één ding nog ellendiger is dan die openingscolleges, is het wel de verslaggeving ervan. De volstrekt talentloze Roel Wauters mag in De Morgen tonen hoe je over een zinloos college een nog veel zinlozer stuk schrijft. De dieptepunten in politieke verslaggeving die hier worden bereikt zijn ongezien, en waren dat beter ook gebleven.

Enfin, om maar te zeggen: dat einde van het begin van het academiejaar zal niets te vroeg komen.

 

LINKS:

Wij zijn wat wij voorwenden dat wij zijn

Er lijkt flink wat empathie te bestaan voor de controversiële uitspraken die Bart De Wever liet optekenen over vluchtelingen en hun crisis.

In De Standaard sprak Kathleen Van Brempt (SP.A):

Ik begrijp waarom hij als partijvoorzitter soms vervalt in extreemrechtse standpunten.

Van Ivo Belet (CD&V) lazen wij dan weer in De Morgen:

“Ik zie weinig verschil tussen de tactiek van Orban en die van De Wever”, zegt Europarlementslid Ivo Belet. “Ze proberen allebei hard hun extreemrechtse kiezers te vriend te houden.”

Wij noteren: niet-extreemrechtse politici vinden het normaal dat je als politicus extreemrechtse standpunten verkondigt om je extreemrechtse kiezers te paaien. Wij adviseren: let daar geweldig goed mee op.

In de inleiding van zijn hilarische en dieptrieste roman Mother Night schrijft Kurt Vonnegut, die ik niet genoeg kan aanprijzen:

We are what we pretend to be, so we must be careful about what we pretend to be.

Begrijpt u niet wat daarmee wordt bedoeld? Bent u het er niet mee eens? Lees Mother Night.

LINKS:

Rik zonder zijn paradoxen

Een bekentenis. Rik Torfs is een beetje onze held.  Hij is als geen ander in staat onze steeds complexer wordende maatschappij uit te leggen aan de hand van kundig verwoorde paradoxen. Rik onderscheidt zich van dat de rest van dat bestofte, ivoren toren-volk door geen gebruik te maken van academische sofismen, manklopende vergelijkingen en andere analyseschema’s die gebaseerd zijn op oppervlakkige gelijkenissen waardoor ze tot diep in hun kern pre-wetenschappelijk zijn. Rik is beter dan dat. Veel beter.

Lees meer »

Zomerblockbuster: “Kuifjes in Caïro”

Nu het weer eindelijk zo warm is dat je graag verkoeling zoekt in een klimaatgeregelde bioscoopzaal, laten wij graag onze eigen zomerblockbuster op u los. Een spannende mix van spanning, actie, meer spanning, spitse dialogen, sterke vertolkingen en internationale actualiteit!

tadzaam

Extreme close-up van een blanke man die hard hijgt. Hij draagt een zonnebril en het zweet druipt van zijn gezicht, maar zijn haar ligt onberispelijk. Op de achtergrond horen we geschreeuw, het geluid van vuur en in de verte sirenes.

De camera zoemt langzaam uit: de man loop hard en we herkennen in hem KOERT DEBEUF. Hij wringt zich door opgehitste mensenmassa’s, zijn gezicht staat zorgelijk, bijna paniekerig. Maar zijn driedelig pak is even onberispelijk als zijn kapsel. In zijn mondhoek staat een robuuste sigaar pal.

De hard lopende figuur van KOERT verliezen we langzaam uit het oog, omdat de camera verder uitzoomt en we kunnen hem al snel niet meer onderscheiden in de enorme mensenmassa die door de straten loopt. De camera blijft uitzoomen en we herkennen nu de herkenbare skyline van CAÏRO, met zijn herkenbare piramides, sfinxen en obelisken. De spannende soundtrack van Hans Zimmer, met herkenbare Arabische elementen, zwelt aan, terwijl de Caïrotische avond begint te vallen.

Dan, centraal in beeld, over een shot van het avondlijk Caïro, de titel:

tadzaam

“KUIFJES IN CAÏRO”

Written, directed & produced by Plasky bros.

Lees meer »

De aanhouder is een dommerik

Wat wij altijd goed vinden, zijn mensen die hun opinies stofferen met cijfermateriaal. Dat getuigt van intelligentie en rationaliteit. Zoals Peter De Roover dat in Doorbraak deed, vorige maand, toen hij bewees dat er een communautaire kloof door België loopt. Met cijfermateriaal: knap werk van een intelligent en rationeel man.

Of nee, wacht. Dat stuk van De Roover in Doorbraak was een hoop gezeik, zo irrationeel als de pest. Andreas Tirez veegde dan ook de vloer aan met de incorrecte manier waarop De Roover de cijfers gebruikte. De Roover bleek wel erg selectief met zijn materiaal om te gaan.

Wat wij altijd goed vinden, zijn mensen die hun opinies baseren op cijfermateriaal. Mensen die het cijfermateriaal interpreteren op basis van hun opinie, vinden wij dom. Gewoon dom. Vele malen dommer, in elk geval, dan wie een rekenfout maakte.

De vraag is dus: interpreteerde De Roover die cijfers moedwillig fout of niet? Lees meer »

Aardrijkskunde voor het Consortium

Het is niet gemakkelijk om goede werken te doen in deze kille crisistijden. Koudhartigheid en bar individualisme vieren hoogtij. Het enige wat een mens nog voor zijn medemens over heeft is een kop koffie, zo leert ons het internet. Ga dan maar eens op zoek naar geld voor je campagne om hulp te bieden in Syrië.

Wie iemand overtuigd wil krijgen dat het toch echt een goed idee is om geld af te staan voor die beklagenswaardige Syriërs, moet een sterk pleidooi kunnen houden. Geloofwaardigheid is daarbij cruciaal, maar niet vanzelfsprekend voor hulporganisaties.

Dat hebben ze natuurlijk grotendeels aan zichzelf te danken. Zo lezen wij in het persbericht van het Consortium 12-12:

De hulporganisaties van het Consortium 12-12 zijn al geruime tijd actief in de deze regio, met eigen teams of via hun internationale structuren. Alle vijf werken zij mee aan de opvang van vluchtelingen en het verzorgen van gewonden in de buurlanden Libanon, Jordanië, Irak, Iran, Turkije…

Het wordt mij niet eenvoudig gemaakt om te denken dat de mensen van het Consortium 12-12 mijn geld verdienen omdat ze competent en professioneel zijn.

Mitt Romney, de man die geen president werd.
Met deze bijzondere geografische visie treedt het Consortium in de voetsporen van Mitt Romney.