Solliciteren maar!

De Morgen werft opnieuw mensen aan! Als dat geen goed nieuws is! Het lag enigszins in de lijn der verwachtingen, want het verloop op de redactie daar begint mythische proporties aan te nemen, maar laat ons voor één keer niet de negativist uithangen. Dat in tijden van crisis een medium nog in journalistiek wil investeren: awel, chapeau!

Wij hebben de eerste video alvast met veel plezier bekeken. Hij is prachtig. Yves Desmet en Lisbeth Imbo spelen hun eigen charmante zelf, én met succes. Begeesterend, dynamisch en bovenal spontaan schitteren zij 45 seconden in een webclip die nu al een klassieker is.

Lees meer »

Advertenties

Yves Desmet ontkent dat hij bestaat (maar heeft helaas ongelijk)

Vandaag stelt Yves Desmet in De Morgen vast dat Gwendoline Rutten (voorzitter van Open VLD) kritiek heeft op de Vlaamse regering, niet vanuit strategische overwegingen maar vanuit oprechte verontwaardiging over het beleid of gebrek aan beleid. Desmet laat noteren:

Je zou het voor minder over een bewuste strategie hebben, maar de kans daartoe is klein: in zulke temperaturen doet geen partij de moeite om een grote strategie te bedenken, al was het maar omdat in de Wetstraat bij collega’s en Wetstraatwatchers niemand meer rondloopt om hem ook op te merken.

Waarschijnlijker is dat Gwendolyn Rutten, ooit actief als kabinetschef in de Vlaamse regering, en dus enigszins thuis in de dossiers daar, het een beetje op haar heupen kreeg van de goednieuwsshow en het stelselmatig uitstellen van beslissingen.

Hier heeft Yves Desmet echter buiten zichzelf gerekend (tamelijk uitzonderlijk is dat). Want natuurlijk is er wel één Wetstraatwatcher die het heeft opgemerkt en dat is Desmet zelf, zoals hij hier bewijst.

Sterker nog: Desmet toont zich zo bekwaam in het Wetstraatwatchen dat hij een stuk over blijkbaar expliciet a-strategische uitspraken van Rutten tóch weer de strategische tour opgaat:

Dat maakt de aanval begrijpelijk, maar daarom strategisch nog niet verstandig. Want Open Vld zit in de peilingen nu ook weer niet zo florissant in zijn slappe was om ongegeneerd te kunnen uithalen naar de stemmenkanonnen van andere partijen. Die zullen namelijk beslissen of haar partij volgend jaar mag meedoen en op welke niveaus. Die zullen beslissen of de burgemeester van Antwerpen in de stuurcabine komt, dan wel of er een coalitie tegen hem in elkaar geknutseld wordt. En of in elk van die scenario’s er nog plaats is voor de Vlaamse liberalen.

Ja, dat is de ware Wetstraatjournalist, beste luisteraar. Als hij maar de strategieën, manoeuvres en tactieken achter elke halve lettergreep van een politicus kan analyseren, interpreteren, duiden, dan is hij in zijn element. En als zijn analyse hem vertelt dat de politicus in kwestie géén strategie had, dan voelt hij zich niet te beroerd om hem er één aan de hand te doen.

Want stel je het onwaarschijnlijke horrorscenario voor dat politici zich op inhoud en beleid zouden focussen. Waar moet hij dan binnenkort over schrijven?

LINKS:

Enkelvoud en meervoud met Yves Desmet

Vandaag in een opiniestuk van Yves Desmet:

Terwijl de beweging toch in de oprechte overtuiging blijft leven dat alles wat ze gedaan hebben strikt binnen de wetgeving is […].

Afgelopen weekeinde hebben de G20, de club van de rijkste landen, de intentie uitgesproken om het fiscale systeem onder handen te nemen […].

Als het ACW […] meent dat ze zich er nu kunnen van af maken met de stelling dat alles wat ze deden toch wel ‘wettelijk’ was, leven ze echt op een andere planeet.

Het is goed dat De Morgen de linkse ideologie weer aan de boezem drukken. Maar even belangrijk voor de krant is dat ze ook de eindredactie weer in ere herstellen.

LINKS:

Een onschuldig gesprek

De Morgen heeft dus besloten opnieuw een linksere koers te varen. We zullen het geweten hebben. Hoofdredacteur Yves Desmet bijvoorbeeld, schrijft nu editorialen in die herkenbare linkse stijl, die ook onze nonkel Ferdi hanteerde (voor hij door de Duitsers werd opgepakt). Net als nonkel Ferdi destijds schrijft Desmet nu:

Hoeveel tijd gaan wij nog nodig hebben om de rijksten zwaarder aan te pakken?

Mooi hé? Het wordt nog mooier. De Morgen zette in de kerstdagen ook een actie voor Innocenti op. Innocenti wou de vierde wereld een behoorlijk kerstmaal bezorgen en De Morgen droeg ijverig haar steentje bij. Er verschenen artikels over armoede (ongezien) en de krant schonk ook 3000 maaltijden weg. Niet zoveel als Lidl, maar toch.

Wij vonden het alleszins een interessante actie, omdat zij de vraag opwerpt welke plaats caritas kan hebben in een linkse ideologie. Wat ons betreft geen enkele, maar kijk, het is misschien interessant om dat eens aan een willekeurige redacteur van De Morgen voor te leggen.

En dat kan: Lees meer »

“De luisteraar mag trotser zijn dat hij naar ons luistert”

Wat verandert er bij Radio Plasky, nu Auguste Plasky hoofdredacteur blijft? Zéro, zegt Auguste Plasky.“Onze luisteraars willen méér Plasky, onze familie telt echter maar vijf leden en die zijn niet van de productiefste.”

Eerst de vraag van vijf miljoen: moet er na al die jaren niet eens gewisseld worden van hoofdredacteur, geschoven met de postjes, geruild van titel? Auguste Plasky aarzelt lang bij zijn eerste antwoord. “Omdat de vraag zo achterlijk is, knuppel!”

Lees meer »

De onderbroek van de hoofdredacteur

Ze zijn er op De Morgen een gewoonte van aan het maken om de vuile was van (ex-)hoofdredacteurs buiten te hangen. En jammer genoeg mag u dit letterlijk interpreteren. Want na de doortocht van ‘Wax-man’ Yves Desmet in zijn smoezeligste onderhemdje enkele jaren geleden (wij kunnen nog steeds geen cognac zien of ruiken zonder kokhalzend uit het raam te moeten gaan hangen), is er nu een column van Ilse Degryse.

Degryse, louter toevallig de eega van hoofdredacteur Wouter Verschelden, laat tweewekelijks in een column haar licht schijnen op ‘de man’, aan de hand van een iconische foto – inderdaad, het is dat soort column. Vorige week was het een foto van Bjorn Borg, door GQ gemeenzaam omschreven als platoons ideaal. En wie Bjorn Borg zegt, komt natuurlijk al gauw bij ’s mans ondergoed uit. Degryse komt niet enkel uit bij dat van Borg, maar ook bij dat van de eigen man. Had Desmet het nog over Pat Donnez in zijden jaretellen, dan geeft Degryse graag inkijk in eigen wasmand:

Lees meer »

De eindeloze marketeerstantra

In de nuttige reeks van Apache over Vlaamse hoofdredacteurs wordt Yves Desmet aangehaald als een voorbeeld van de marketeer-hoofdredacteur. Voor wie dacht “nou, nou, is dat niet wat overdreven, die beste Yves heeft destijds met de X-dossiers toch knappe onderzoeksjournalistiek gebracht” schreef Desmet vorige week een stukje op Villamedia.nl.

Desmet stelt, nog maar eens, vast dat wat lezers beweren en wat lezers doen niet hetzelfde is. In casu: ze beweren wel dat ze al die extra weekendbijlages niet lusten, maar intussen blijken de verkoopscijfers van de weekendkranten toch te stijgen. De conclusie ziet u van mijlenver komen: de lezer is hypocriet en de krant heeft gelijk want zij geeft de lezer wat hij eigenlijk wil.

Doodmoe worden wij van die marketeers die de verantwoordelijkheid voor hun kwaliteitsimplosie bij de lezer leggen. Een redactie die het volk begint te geven wat het wil, eindigt met een krant zoals Het Laatste Nieuws. Of erger. Spreek me niet tegen, Yves Desmet, de zaligmakende verkoopscijfers bewijzen het.

Als Yves Desmet op zijn marketeersorgeltje voortdurend hetzelfde deuntje mag draaien, mogen wij ook in herhaling vallen: een kwaliteitskrant maak je niet door de instincten van hogeropgeleide lezers te bevredigen, maar door de intellectuele noden van alle lezers te bevredigen.

Als De Morgen zich haar progressief profiel zou aanmeten om ideologische in plaats van commerciële reden, zou ze dat snappen. Maar ja.

Een goed marketeer durft zichzelf verkopen. Ook in het buitenland. Ook als hij daarvoor moet liegen over zijn functie bij de krant.

LINKS: