Wij reizen om te lezen

In mijn jeugd heb ik veel, veel te veel romans van Agatha Christie gelezen. Ik weet niet wat me toen bezielde. Onze dorpsbibliotheek beschikte over een fraaie collectie Christie-omnibussen en die haalde ik per dozijn in huis. Ik las zo’n omnibus dan in in één ruk uit, alle verhalen achter mekaar en alle boeken achter mekaar. En dan weer naar de bibliotheek, om de volgdende lading omnibussen.

Het was een periode van waanzin, achteraf bekeken. Daarna heb ik ook een hele tijd mijn bekomst gehad van het genre. Ik ontdekte de Amerikaanse noir-schrijvers Dashiell Hammett en Raymond Chandler, met hun rauwe, grauwe verhalen en hun cynische detectives vol zwarte humor.

Chandler rekende in zijn essay The simple art of murder genadeloos af met moordverhaaltjes à la Christie en toen lustte ik ze helemaal niet meer, natuurlijk. Ik las alleen nog noir! Ik ontdekte al snel dat ook in dat genre een heleboel rotzooi geschreven is, maar de beste noirverhalen waren in elk geval stukken beter dan de beste klassieke moordverhalen.

Maar ik belandde eens op een anonieme internationale luchthaven, zonder lectuur op zak. Lees meer »

Het Lot zou ons hebben willen kunnen verbonden hebben

DS online pakte enkele dagen geleden uit met een trailer van Loft. De trailer is sterk, dat was de teaser trouwens ook al. Jammer dat het Latijn zo slap is.

In zowel teaser als trailer ziet u dit beeld:

Fatum nos iungebit. Fatum betekent ‘het Lot’ of ‘het noodlot’, nos betekent ‘ons’, en iungebit betekent vermoedelijk ‘zal verbinden’. Vermoedelijk, want iungebit is helemaal geen Latijn: het is het werkwoord iungere in de futurum simplex van de tweede vervoeging, terwijl iungere eigenlijk de derde vervoeging volgt. Als Bart De Pauw en Erik Van Looy ‘het noodlot zal ons verbinden’ hadden willen schrijven, had er fatum nos iunget moeten staan.

Nu weten wij sinds Raymond Chandler The simple art of murder schreef, een kort essay over misdaadverhalen dat elke misdaadauteur uit het hoofd zou moeten kennen, dat realisme uiterst belangrijk is voor elk misdaadscenario. En de realiteit is niet anders dan dat niemand vandaag nog fatsoenlijk Latijn kent. Dit potjeslatijn komt dus in zekere zin de film ten goede.

Mijn theorie over deze mysterieuze spreuk: het slachtoffer probeert met zijn laatste krachten en druppels bloed een steriel compressieverband bij Dame Fortuna af te smeken.