Belezen, wijs, bedachtzaam schrijft hij zijn erudiete stukken, pent hij ze ernstig neer

Wat rest de journalist om zijn imago mee op te blinken? Dat hij niet kan schrijven, is al lang geleden aangetoond. Vandaag beschikt hij evenmin nog over vakkennis; de journalist is generalist. En sinds het internet kan iedereen met de groten der aarde een babbeltje slaan. Opscheppen dat je laatst nog met Theo Francken stond te kletsen lukt niet meer. Francken kletst met iederéén. Wat rest hem nog, de journalist?

Intellectualiteit! Een prachtbegrip, dat tegelijk exclusief klinkt en vaag is, en dat maakt het aantrekkelijk én gemakkelijk voor journalisten om zich dat imago aan te meten. Dat doen zij dan ook: Rik Van Cauwelaert en Joël De Ceulaer voorop natuurlijk, maar ook volksere types als Yves Desmet laten graag terloops merken hoe belezen zij zijn.

Toch klinkt dit gemakkelijker dan het is en jonge veulens willen zich nog wel eens vergalopperen. Dit weekend lazen wij een opinietje van Maarten Goethals in De Standaard. Zo begint hij:

Het onzichtbare zichtbaar maken. Het subtiele mysterie tussen licht en duisternis fluisterend ontlokken en tegelijk, in de kwetsbare pracht, sacraal bezweren. De fonkelende oneindigheid van het extatische moment in één blik eeuwig vastleggen. Uit deemoed, overmoed of beate devotie.

Dat staat er dus echt : “Het subtiele mysterie tussen licht en duisternis fluisterend ontlokken”. Goethals probeert er nog onderuit te komen:

Lees meer »

Advertenties

Een nieuwe standaard

De Standaard vernieuwt! kreten Bart Sturtewagen en Karel Verhoeven. En daarbij hoorde een stukje tekst dat in elke krant bij elke vernieuwing kan staan, zo algemeen en nietszeggend was het. Toch pikken wij er graag een paar zinnetjes uit:

Maar vooral inhoudelijk heeft de redactie aan uw krant gesleuteld.

De redactie beoogt met deze operatie een krant die meer kan verrassen met relevante journalistiek.

We hebben een krant ontworpen die scherper nieuws maakt en die voluit inzet op journalistieke duiding en achtergrond […].

U ziet het: er is dan wel een ‘dagelijkse spitse blog over televisie’, maar ook wordt  volop de kaart der journalistieke relevantie en relevante journalistiek getrokken.

Vandaag lezen wij van sterreporter Maarten Goethals een politiek stuk dat die ambities helemaal waarmaakt:

Waarom Lien Van de Kelder voor een kabinet werkt

Samengevat: ze heeft er het geschikte diploma voor en acteurs doen wel vaker iets in de politiek. Echt wat je ‘nieuws’ noemt en dus zeker zeshonderd woorden waard.

Als u de intussen clichématige opmerking hoort vallen dat De Standaard eigenlijk een betere De Morgen is, zou dat wel eens aan dit soort artikels kunnen liggen.

Karel Verhoeven en Bart Sturtewagen
Karel Verhoeven en Bart Sturtewagen, of Brecht Decaestecker en Yves Desmet? Het verschil is niet altijd even duidelijk.

LINKS:

Gissing brengt slagges in legenheid

Ongetwijfeld herinnert u zich deze sketch nog van Alles Kan Beter: Guy Mortier, Mark Uytterhoeven en Rob Vanoudenhoven spelen een redactie die teksten voor het televisienieuws schrijft, en brengen  logische oplossingen voor de versprekingen waaraan nieuwslezers zich bezondigen.


Uit het filmpje blijkt dat wij wat minder naar journalisten, marketeers of directeurs moeten luisteren en wat meer naar eindredacteurs. Wie dat niet doet, riskeert dit soort titels:

Op zo’n moment vraag je je toch af: wie maakt in godsnaam die teksten?

Lees meer »