Op het nippertje

Ere wie ere toekomt: Peter Casteels en Jeroen Zuallaert hebben ons voor een ramp behoed.

Bijna waren wij namelijk opnieuw Vlaamse nieuwsmedia beginnen consulteren. Wij dachten: waarom eens niet een artikeltje in Knack? Waarom niets eens gewoon een onschuldig, degelijk politiek interviewtje door Walter Pauli of zo? Dat is toch leuk? Dat kan toch geen kwaad?

Zo zie je maar hoe snel het fout kan lopen, hoe makkelijk je jezelf iets wijs kan maken. Wij dus naar de website van Knack, want wij hebben onze invalide buurvrouw haar Media ID ontfutseld.

Wat zien wij op de website van Knack?

Het islamdebat: Tom Naegels en Maarten Boudry over moslims en gutmenschen

Qua waarschuwing kon dat tellen! We sprongen meteen weer op het recht pad en drukten sneller dan de weerlicht Ctrl+Q. Oef! Bedankt, Peter en Jeroen!

Advertenties

Joël is geen fan

Wij wensen Marc Reynebeau veel succes. Hij mag deze week elke dag een opiniestukje neerpennen voor dsAvond. Vorige week was die taak weggelegd voor Joël De Ceulaer, die eens te meer bewees dat elke dag iets interessants zeggen eigenlijk onmogelijk is. Tamelijk vergeetbare opinietjes waren dat.

In dat van zaterdag betrad hij nochtans de arena van de mediakritiek, toch een genre waarin hij een zekere reputatie heeft. Zeker sinds hij in juni 2009 de nieuwsredactie van de VRT flink scherp op de korrel nam in Knack.

Eindeloos veel verkiezingsprogramma’s met vervelende formats, vond Joël, en na úren kijken was je geen snars wijzer over de verkiezingen van 2009.  Joël wist ook hoe dat kwam: voor de VRT waren de kijkcijfers heilig geworden.

Toen de commercialisering toesloeg en kijkcijfers er ineens wél toe deden, werden de marketeers om hulp geroepen. Bij de VRT was het Jan Callebaut die met zijn toenmalige firma Censydiam de programmamakers kwam versterken.  […] Toch ligt in het succes van Censydiam ook de kiem van alle onheil.

De openbare omroep werd geleid door mensen die niet als journalisten, maar als commerciële lui dachten, schreef Joël:

Van politici zegt men vaak dat ze zich te veel laten leiden door marketeers. Sommige journalisten zijn nog een stap verder gegaan en zijn zelf gaan denken als marketeers. Zonder daar vervolgens hun journalistieke creativiteit aan toe te voegen.

En dat was overigens geen probleem van de VRT alleen, aldus nog Joël:

Vanzelfsprekend hebben niet alleen VRT-journalisten hun ziel verkocht aan de marketingafdeling. Het probleem doet zich voor bij zowat álle media.

Goed, dat was dus Joël in juni 2009. We zappen nu naar Joël vandaag.Lees meer »

Voorwaarts, volksetymologie, immer voorwaarts!

Weet u welke wetenschap meer aandacht moet krijgen? De volksetymologie! Ja, de taal is gans het volk, maar de taal is ook gans áán het volk. Het era der ernstige vorsers in de historische taalkunde heeft lang genoeg geduurd; het is hoog tijd dat ons volk het zijne weer opeist: de taal!

Laat demente professoren wijken voor volkse types, laat aanslepend onderzoek wijken voor inspiratie van het moment, laat dorre wetenschap wijken voor sprankelend buikgevoel, kortom: laat etymologie wijken voor volksetymologie. Smelt de ivoren professorentorens om tot ballen voor het toppenbiljart in ons stamcafé!

En het eerste woord dat wij terugvorderen is ‘dementie’. Niet langer heeft dat woord vermaledijde wortels in het dode Latijn. Onze aanvoerster Marleen Finoulst toont in Knack hoe het ook anders kan, hoe het béter kan:

De-mentie: letterlijk de mens ontmenselijkt. Het woord alleen al is verkeerd gekozen. Mensen met dementie verliezen dan wel stilaan hun verstandelijke vermogens, ze blijven een rijk gevoelsleven en een eigen persoonlijkheid houden.

‘Dementie’ is een symbolisch woord voor onze strijd, want slechts door de academische woordafleidkunde voor haar volkse variant in te ruilen, zal onze taal haar rijk gevoel en haar persoonlijkheid behouden. Dat zij er haar verstandelijke vermogens bij verliest, nemen wij op de koop toe, bijlo!

LINKS:

Terroristen zaaien dood, verderf en verwarring

Zeven terreurverdachten opgepakt in Brussel! Dat lezen wij op allerlei websites. Terreur, dat is natuurlijk de specialiteit van moslims en die spreken, zoals geweten, Arabisch. Dat wordt dus lachen! Wij denken namelijk niet dat er in dit land één webredactie is die niet panikeert als er Arabische termen of namen moeten geschreven worden.

Schrijven ze deze keer Al-Qaeda, al-Qaida, al Qaeda, Al-Qaida, al-Qaeda, al Qaida, of al Qaeda? Misschien wel alQaïda? Wij presenteren u met aimabele graagte een kleine bloemlezing uit de verschillende versies van één persbericht van Belga.

Lees meer »

Bladspiegel

Karl van den Broeck doet geen poging om Koen Meulenaere na te bauwen, zelfs niet te parodiëren. Daarvoor ontbeert zijn tekst narratieve coherentie, goed klinkende bijnamen, vlotheid, concrete kritiek, speelsheid en logica. Bovendien komen sommige elementen eerder van een Plasky-redactie dan uit Knack. Bij wijze van rode draad een glas bijvullen met een Cuvee 3.128?

Hoe dan ook: een pastiche van een satirische column is… nu ja, te direct. Min plus min is plus.

Maar wat mij thans bezighoudt: welke weergaloze foltermethodes hebben ze bij Knack in hemelsnaam op het schap liggen, dat Van den Broeck er zó van heeft afgezien? Wie dacht dat Meulenaere bitter schrijft, blijft beter weg van deze chef Boeken.

Hier pijnigt deze zoon van een groot literator zijn hersens voor een nieuwe grap over iemands moeder.

LINKS:

De domheid van enkelingen

Een beroemd boek gelezen hebben dat anderen niet lazen, dat staat lekker intellectueel. Als de ander de fout maakt om de autoriteit van het werk te erkennen, heb je bovendien een gezagsargument waar mokerslagen mee uitgedeeld kunnen worden. Een fijne retorische truuk waar ook het imago beter van wordt – wie zou hem niet toepassen?

Helaas blijkt dat de mensen die zich graag van deze techniek bedienen het beroemde boek meestal schandalig misinterpreteren, al dan niet moedwillig. Een goed voorbeeld is de Vlaamse huis-, tuin- en achterkeukenfilosoof Johan Sanctorum, die in zijn hoogdravende essaytjes graag bewijst dat hij van Darwins concept the survival of the fittest geen bal begrepen heeft. Maar wie leest nu ook Johan Sanctorum, nietwaar.

Nemen wij daarom een ander voorbeeld: the wisdom of the crowds. Lees meer »

Er kan er maar één de baas zijn

Misschien heeft u met veel plezier Bladspiegel gelezen vorige week, in Knack. Indien niet: doet het alsnog. Het was een heel leuke aflevering, waarin Koen Meulenaere de eerste redactievergadering beschreef van de nieuwe hoofdredacteur, Johan Van Overveldt. Heeft u ook zo moeten schateren? Die gekke redacteurs toch, en dan die arme hoofdredacteur!

Ja, ook wij hebben hier flink wat afgelachen met dat hilarische stukje van Koen Meulenaere. Maar wie er niet mee kon lachen, was Van Overveldt zelf. Die man zat er maar mooi mee, met zo’n eigenzinnige redactie. Die hem dan nog eens bespotte in zijn eigen blad. Een mens zou van minder moedeloos worden.

Gelukkig weten de jongens van de Vlaamse pers intussen dat er één adres is waar ze altijd raad kunnen komen vragen: de studio van Radio Plasky. Of correcter: de suite van de hoofdredacteur in de studio van Radio Plasky. En zo kwam het dat Johan Van Overveldt op visite kwam bij onze hoofdredacteur om zijn beklag te doen.

“Het was een opstand, mijnheer Auguste, een revolte,” zuchtte hij. “Nog nooit heb ik zoiets meegemaakt.”
“Kom, kom, Johan,” suste onze hoofdredacteur. “Ik daag u uit mijn redactie te leiden. Dat is nog wel andere koek hoor, haha. Maar ik begrijp wel dat ge u wat ambetant voelt.”
“Maar wat kan ik hiertegen doen, mijnheer Auguste? Hoe herstel ik mijn gezag bij mijn redactie?”
“Johan, waarde vriend: aan deze zaak zitten een goede en een slechte kant,” doceerde Auguste. “De slechte is dat ge u als een onnozel Central News Desk-groentje hebt laten strikken. De goede kant is dat het probleem daardoor ook makkelijk op te lossen valt. Schenk mijn glas bij, en luister!”

En misschien is het u ook opgevallen dat Bladspiegel deze week geen verslag deed van de redactievergadering met de nieuwe hoofdredacteur. De verklaring daarvoor is eenvoudig: bijgestuurd door onze hoofdredacteur, heeft Van Overveldt korte metten gemaakt met de redactie van Knack. Lees meer »