Chirurgie voor beginners

Wanneer de emotie het overneemt van de ratio, kunnen prachtige dingen geschreven worden. Liefdesbrieven, bijvoorbeeld. Die kunnen naar het schijnt echt prachtig zijn. Of romans. Romans kunnen prachtig zijn, weten wij uit eerste hand. En gedichten. En slogans op spandoeken. Misschien zouden zelfs Facebookberichten prachtig kunnen zijn, wij kunnen het op technische gronden niet uitsluiten.

Maar wat er in de regel niét goed geschreven wordt wanneer emoties de bovenhand krijgen, zijn opiniestukken.

Dat de aanslagen in Parijs een heleboel emoties losmaakten, nemen wij niemand kwalijk. Dat er mensen in onthutste staat opinies beginnen te publiceren, wel. Toch waren wij niet van plan het scalpel daarvoor boven te halen, omdat je dan bezig kan blijven.

Maar we maken nu toch een uitzondering voor David Van Reybrouck. Hij analyseerde de eerste speech van de Franse president Hollande na de aanslagen. Verscheidene lieden die wij toch verstandig achten, vinden dat namelijk een goede, interessante, lezenswaardige analyse. Welnu: dat is het hoegenaamd niet.

Laat ons die zogenaamde analyse eens analyseren. Scalpel zes, assistent!

Lees meer »

Advertenties

Gebeuzel, gebeuzel

Een tijdje geleden hadden wij er nog eens één aan de lijn. Een overenthousiaste journalist, die meende een Grote Scoop te scoren en nog eventjes, voor hem leek het pro forma, het verhaal kwam controleren. Het kostte ons flink wat moeite om hem zijn Scoop uit het hoofd te praten, die er helemaal geen was.

Een geval van hyperambitieuze interpretatie, die van een muggenlarf een kudde olifanten wou maken. Maar het betrof hier een stagiair, zo leerden wij later, en dan is dat best vergeeflijk. Wij zijn ook ooit enthousiast geweest. Typische jeugdzonde.

Vervelender wordt het wanneer volwassen journalisten die gewoonte aanhouden. Nemen wij Thierry Debels, schoolvoorbeeld van een hijgerige schandaaljournalist, die sneller boeken schrijft dan hij over zijn informatie kan nadenken — met de nodige gevolgen.

Lees meer »