Trivialer dan ooit

Na de aanslagen in Parijs publiceerden uw kranten een onoverzichtelijke stroom van opiniestukken. Als u die toch heeft gemist: geen zorgen. Ten eerste ziet het er niet naar uit dat de stroom snel zal opdrogen, en ten tweede zat er weinig interessants tussen.

Wel is er de opvallende bekentenis van Carl Devos, dat zijn beroemde maandagcolumn in De Morgen ongeïnspireerd gezwam is:

Er zit een knop op het geoefende toetsenbord die moeiteloos een standaardtekst laat uitrollen. Veilig en triviaal. Maar dit is er de tijd niet voor.

Het is tamelijk treurig voor Devos dat hij blijkbaar even triviaal schrijft wanneer hij die knop niet gebruikt. Maar het is ook aandoenlijk, zo’n politicoloog die tot het besef komt dat politiek niet gaat over procentpunten in peilingen, maar over een maatschappij en de mensen die er leven.

Een knop met 'clichés verwijderen' zou ook van pas komen.
Dat knopje op zijn toetsenbord is alleen maar een oplossing voor hem, niet voor zijn lezers.

LINKS

Advertenties

Bergen, baren & muizen

De beste verdediging is, zo weten wij sinds Napoleon, of was het Hamilcar Barca, de aanval. Met enige vertraging is deze wijsheid nu ook doorgedrongen tot de eindredactie van het dagblad De Morgen. Het eeuwige gejeremieer over kranten vol fouten beu, is zij dan ook tot de aanval overgegaan.

U kan dat lachwekkend vinden, maar wij vinden het van het een kloeke ingesteldheid getuigen. Kloeker in elk geval, dan wij ooit mogelijk hadden geacht voor deze eindredactie, die altijd meer een theoretisch concept dan een slagkrachtig commando is geweest. En daarom juichen wij dit lente-offensief toe, bijlo!

Niet langer heersen passiviteit en nonchalance! Niet langer wordt er aangemodderd door fouten in teksten te laten staan! Neen: actief en zelfs pro-actief worden er nu fouten toegevoegd — en wij willen niet uitsluiten dat het eerdaags ook retro-actief zal gebeuren. De aanval is de beste verdediging!

Een voorbeeld. Carl Devos schrijft in zijn alweer veel te lange column, die naar vervelende gewoonte het midden houdt tussen een halfbakken analyse en een halfwassen opinie, toch een leuke zin. De zin is leuk, omdat Devos creatief werk levert met een bekende zegswijze:

Stilaan wordt duidelijk dat de berg misschien wel geen muis, maar toch hoogstens een forse cavia zal baren.

Wij vinden hem leuk. Maar tegelijk springen de beperkingen van Devos als schrijver pijnlijk in het oog: hij laat zich teveel beperken door de intersubjectief aanvaarde betekenis van de zegswijze. En hij respecteert ook teveel de bekende fysieke verhoudingen tussen verschillende leden van de orde der rodentia.

Een uitgelezen opportuniteit voor de eindredactiecavaleristen voor een blitzoffensief! Enkele kleine, subtiele ingrepen volstonden om de zin radicaal van zin te doen veranderen:

De berg van de tax shift zal geen muis maar hoogstens een forse cavia baren.

Té subtiel? Dan plaatsen zij dat gewoon als titel boven het artikel. Stormt voorwaarts, gij onversaagde helden van een nieuwer, strijdlustiger eindredactie! Met Bobbejaan Schoepen zingen wij u toe: Allé vooruit, achteruit!

LINKS:

“Het bergen der muizen baarde zorgen… De berg muisde er vanonder om naar de bar te gaan… Hmm.”

Lees meer »

Media-experts om bij te huilen

Kent u Doorbraak? Dat rechts-populairderig blaadje, waar onder meer de vermoeiende Frank Thevissen onderdak heeft? Ja, natuurlijk kent u dat. En nee, natuurlijk leest u dat niet. Ik zou willen zeggen: houden zo, want het is de moeite van het lezen niet waard. Maar ik zou u daarmee ook een grote dosis amusement onthouden.

Want Doorbraak meent ook een rol te moeten vervullen op het vlak van mediakritiek. En dat is toch vaak lachen geblazen. Neem nu het artikel van ene Daniël Walraeve, ons verder niet bekend, dat Mediawetten om bij te huilen heet. Dat gaat over het volgende: Het Laatste Nieuws heeft een schandaal in rusthuizen aan het licht gebracht en geen enkel ander medium heeft dat opgepikt.

Hoe kan dat? Een enorm mysterie, maar we moeten u helaas een spannende zomerbestseller ontzeggen, want “Daniël Walraeve vond een antwoord op Twitter.”

Twitter, bron van kennis en wijsheid

Op Twitter was namelijk een aantal mensen, die al een jaartje of wat geen enkel interessant of origineel idee meer hebben geopperd, in gesprek verzeild geraakt. We hebben het hier over gebruikelijke verdachten zoals Carl Devos, Dave Sinardet en Peter De Roover (mijn god, wat moet je met die man?), en verder de grote Ivan De Vadder en de nog grotere Siegfried Bracke. Daar kón niet anders dan vuurwerk van komen, en ja hoor.

Ook van de partij was namelijk Joël De Ceulaer. Hij wist de verenigde intelligentsia compleet te verrassen met de onthutsende mededeling dat, nee maar, de Vlaamse media liefst niet reageren op andere Vlaamse media als niet óf televisie óf politiek het verhaal heeft opgepikt.

Hé hé. Nou nou. Tsjonge tsjonge. Wat een inzicht, zeg. Maar toen begon het vuurwerk pas echt.

Lees meer »

Een leerzame lezing

Nu die arme Carl Devos in de media (een miniem klein beetje) onder vuur ligt omdat hij Vlaams-nationalist zou zijn, is het sympathiek dat De Standaard zijn verdediging op zich neemt. Devos zijn middelmatige politieke analyses vulden daar al flink wat kolommen en een goeie chef verdedigt zijn ondergeschikten. Een apologie drong zich op, vond de hoofdredactie. Op zich een goed plan.

Een minder goed plan was het die opdracht aan Marc Reynebeau te geven. Reynebeau mag bij De Standaard zo’n beetje alles schrijven waar hij denkt goed in te zijn — dat was bij Knack wel even anders. En nu is Reynebeau in een heleboel dingen absoluut niet goed, zoals een gesmaakte gast in tv-programma’s zijn, maar hij is wél goed in het zwartmaken van alles wat naar Vlaams-nationalisme ruikt.

Lees meer »

Concurrentie voor Marianne Thieme

Leve ‘Hollandse Maatjes‘! Het is goed dat die reeks in De Standaard er is om ons iets bij te brengen over onze noorderburen; je steekt er flink wat van op. Ik bijvoorbeeld, leerde uit een interview van Wouter Verschelden met eminente politologen zonet een nieuwe Nederlandse politieke formatie kennen.

‘Iets zoals de Partij der Dieren zal in Vlaanderen niet zo snel ontstaan’, zegt Devos.

Opgepast, Marianne Thieme, je krijgt concurrentie!