De betere boycot

Toch dat stuk van Brecht Decaestecker over adblockers maar eens gelezen. Een adblocker is een stukje software dat je in je browser installeert, en dat maakt dat je geen advertenties meer te zien krijgt wanneer je websites bezoekt.

Handig, vindt u, maar Decaestecker vindt het problematisch. Hij beweert bovendien dat het met adblockers helemaal anders is dan met het overslaan van reclame op radio of tv, hoewel hij slechts de klaagzang van radio- en tv-makers nabauwt. Lees meer »

Advertenties

Solliciteren maar!

De Morgen werft opnieuw mensen aan! Als dat geen goed nieuws is! Het lag enigszins in de lijn der verwachtingen, want het verloop op de redactie daar begint mythische proporties aan te nemen, maar laat ons voor één keer niet de negativist uithangen. Dat in tijden van crisis een medium nog in journalistiek wil investeren: awel, chapeau!

Wij hebben de eerste video alvast met veel plezier bekeken. Hij is prachtig. Yves Desmet en Lisbeth Imbo spelen hun eigen charmante zelf, én met succes. Begeesterend, dynamisch en bovenal spontaan schitteren zij 45 seconden in een webclip die nu al een klassieker is.

Lees meer »

Een onschuldig gesprek

De Morgen heeft dus besloten opnieuw een linksere koers te varen. We zullen het geweten hebben. Hoofdredacteur Yves Desmet bijvoorbeeld, schrijft nu editorialen in die herkenbare linkse stijl, die ook onze nonkel Ferdi hanteerde (voor hij door de Duitsers werd opgepakt). Net als nonkel Ferdi destijds schrijft Desmet nu:

Hoeveel tijd gaan wij nog nodig hebben om de rijksten zwaarder aan te pakken?

Mooi hé? Het wordt nog mooier. De Morgen zette in de kerstdagen ook een actie voor Innocenti op. Innocenti wou de vierde wereld een behoorlijk kerstmaal bezorgen en De Morgen droeg ijverig haar steentje bij. Er verschenen artikels over armoede (ongezien) en de krant schonk ook 3000 maaltijden weg. Niet zoveel als Lidl, maar toch.

Wij vonden het alleszins een interessante actie, omdat zij de vraag opwerpt welke plaats caritas kan hebben in een linkse ideologie. Wat ons betreft geen enkele, maar kijk, het is misschien interessant om dat eens aan een willekeurige redacteur van De Morgen voor te leggen.

En dat kan: Lees meer »

“De luisteraar mag trotser zijn dat hij naar ons luistert”

Wat verandert er bij Radio Plasky, nu Auguste Plasky hoofdredacteur blijft? Zéro, zegt Auguste Plasky.“Onze luisteraars willen méér Plasky, onze familie telt echter maar vijf leden en die zijn niet van de productiefste.”

Eerst de vraag van vijf miljoen: moet er na al die jaren niet eens gewisseld worden van hoofdredacteur, geschoven met de postjes, geruild van titel? Auguste Plasky aarzelt lang bij zijn eerste antwoord. “Omdat de vraag zo achterlijk is, knuppel!”

Lees meer »

Toffe trofee

De journalisten van De Morgen haalden gisteren tweemaal opgelucht adem. Vooreerst hoeven ze op de redactievloer geen chef-nieuws annex –weekend meer te verdragen die na tien jaar werken als grootste journalistieke merite slechts het introduceren van een Vlaamse mediabijlage op zijn conto kan schrijven. Maar vooral komt er eindelijk een einde aan jaren van gedwongen stilte. Er mag opnieuw gepraat worden — meer zelfs: een memorabele trofee kan terug worden uitgereikt.

Dat zit zo. Jaren geleden, we spreken van de tijd toen Georges Timmerman nog dacht dat een vakbondsdélégué ongestraft zijn collega’s kon verdedigen, bestond bij De Morgen een wisselbeker om duimen en vingers bij af te likken. Aart Brouwer legt het uit in een De Groene Amsterdammer uit 2009:

Aan uitingen van slaafsheid is evenmin gebrek. Opinieredacteur Bultinck had samen met zijn vriendin, eindredactrice Vicky Vanhoutte, een wisseltrofee ingesteld voor degene die ‘zijn hoofd het diepst in het achterste van Van Isacker wist te steken’.

Wie verbaast het dat we ons tot de buitenlandse pers moeten wenden om zulke fijne anekdotes te weten te komen? Helaas laat Brouwer het na de hoogst amusante naam van die trofee mee te geven: de Wisseltrofee Brecht Decaestecker. Lees meer »

Radio Plasky geïnterviewd door Porto Carrero

Een tijdje geleden viel er een brief van de ons tot dan toe volslagen onbekende Rafael Porto Carrero in onze brievenbus:

Ik werk momenteel aan een artikel voor mediakritiek.be over de verzuring binnen de mediasector. Uw anonieme ‘radiozender’ speelt ook een rol in dit schouwspel. Is het eventueel mogelijk een interview met iemand van de familie Plasky te doen? (in Schaarbeek? ;) Ik speel volgens de oude regels van het spel en garandeer bescherming van mijn bronnen (dus ook anonimiteit). Als dit niet gaat, zou ik het appreciëren moest u een beetje tijd vrijmaken voor volgende vier simpele vragen.

Vervolgens stelde hij ons zes vragen. Wij stemden in met een telefonisch interview. Dat is intussen zowat een half jaar geleden. Wat er van dat artikel geworden is, zullen we wellicht nooit weten. Maar wat wij ervan vonden, willen we u niet onthouden:

Lees meer »

Belangrijk werk

Brecht Decaestecker, die als officiële interviewer van zijn hoofdredactie het volle vertrouwen geniet van Klaus en co., werkt in de jongste media.com op slinkse wijze een tot op heden onderbelicht luik uit van de nieuwe visie op De Morgen: breng de krant terug op het niveau van tompoezen en croissants, en de lezer zal zich nooit van enige kwaliteitsdaling bewust zijn.

Het eerste kwartier van de dag is je brein niet klaar om belangrijk werk te verrichten. Beantwoordt dus niet meteen mails. Neem een douche. Ga naar de bakker. Eet een ontbijt. Lees de krant.

Lees meer »