Skip to content

Een onprettige ochtend

27 oktober 2014

Soms begint de dag onprettig en dan gaat weer alles fout. Talloos zijn de mogelijke oorzaken van zulke onprettigheid: een vettig ontbijt, koude koffie, zure melk, guur weer… Talloos. Maar mits het weer niet té guur is, heb ik hiertegen een uitstekende remedie gevonden. Graag deel ik mijn geheim met u.

Mijn pendelroutes zijn complex kluwens van  bus-, tram-, metro-, en treinlijnen. Wat getreuzel (zure melk weggooien, nieuw pak melk openen, achterdochtig aan snuffelen) volstaat om de bus te missen die mij het snelst en efficiëntst op kantoor zou bezorgen. Jammer! Snel schakel ik over op schema b5.1. Dat doet mij nog wel tijdig aanspoelen, maar laat me ook twintig minuten wachten aan het station van Bockstael.

Dat is geen toeval: vlakbij dit station ligt het Café des Artistes, niet genaamd naar de grote kunstenaars die er zich inspiratie laten inschenken, maar naar de Avenue des Artistes. Velen willen dit café bekritiseren en ik zal al die kritiek niet tegenspreken. Maar evenmin kan iemand mij tegenspreken wanneer ik zeg dat hun terras op zonnige ochtenden zonovergoten is, dat hun petit café die in menig koffiebar overtreft, en dat hun service elke koffiebar en menig sterrenrestaurant overtreft.

En dat is alles wat nodig is om de dag een prettige herstart te geven. Tussen de rokende geprepensioneerden in trainingspakken en leren jassen, lees ik bijvoorbeeld Norwegian Wood, omdat dat het boek schijnt te zijn waarmee je Murakami moet beginnen, hoewel Kafka on the Shore beter zou zijn. De zon schijnt, de koffie is uitstekend, het glas water is gratis. Twintig minuten later lijkt acht uur zuurstofarm bureaulabeur al een iets verteerbaarder vooruitzicht.

Ik zou u dit niet meedelen wanneer ik daar nog vaak zou zitten, natuurlijk. Ik voel geen nood aan het gekwetter van hippe kantoorvogels wanneer ik mijn ochtend heropstart. Verhuizingen en omleidingen nopen mij echter mijn complex kluwen grondig te herwarren. Reeds genoot ik mijn laatste koffie in Café des Artistes. Het staat iedereen vrij om mijn plaatsje in te nemen. Ik zou zeggen: profiteer ervan, het zou nog zonnig blijven tot woensdag.

2 reacties leave one →
  1. Ivan permalink
    26 maart 2015 19:21

    Hoog tijd voor een nieuwe post. Zonder mijn favoriete radiostation staat de Vlaemsche mediakritiek immers op een wel héél laag pitje.

  2. Knotwilg permalink
    16 mei 2015 21:31

    Hey Emiel, kunt ge niet zoals elke normale internaut uw afscheid pathetisch aankondigen in plaats van gewoon te verdwijnen? En dan nog met vier tegelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s