Skip to content

Harder graven, en vooral dieper

4 september 2013

Al bij al heeft Corry Hancké voor De Standaard van vandaag een tamelijk genuanceerd en redelijk gedocumenteerd stuk geschreven. Het gaat over welke bewijzen er nu wel of juist niet zijn voor het gebruik van chemische wapens door het Syrische regime.

U merkt dat wij met deze lofuiting toch een stevige slag om de arm houden. Dat is omdat het stuk van Hancké nog heel wat beter had gekund. En daarmee bedoelen wij: heel wat correcter.

Hancké schrijft:

Harde bewijzen die rechtstreeks naar het regime van de president leiden, zijn nog niet boven water gekomen. In de publieke documenten van de Amerikaanse en Franse inlichtingendiensten wordt beweerd dat alleen het Syrische regime zo’n grootschalige aanval kan uitvoeren.

Is dat correct? Ja, dat is betrekkelijk correct. Maar bedenk dat het gaat om publieke documenten van twee regeringen die erg graag bewezen willen zien dat het Syrische regime schuldig is. Dan is het een goed idee om de informatie uit die documenten grondig te onderzoeken.

Dat heeft Corry Hancké niet gedaan. Een andere journalist, Gareth Porter, gelukkig wel. Zijn conclusie luidt: er is zelfs nauwelijks bewijs dat er een grootschalige aanval met chemische wapens heeft plaatsgevonden.

The contradiction between the emotionally charged visual evidence and the technical analysis by chemical weapons specialists, however, poses an unresolved issue.

Porters kritische bedenkingen tonen aan hoe belangrijk diepgravende, kritische journalistiek kan zijn. Het artikel is niet alleen interessant voor wapenfreaks, maar kan invloed uitoefenen op de politieke beslissing om al dan niet ten oorlog te trekken tegen Syrië. Dat is relevante journalistiek.

Tegelijk toont het artikel daarmee ook aan hoe waardeloos generalistische journalistiek eigenlijk is. Want wat levert dat op? Op z’n best: tamelijk genuanceerde en redelijk gedocumenteerde stukken.

LINKS:

 

 

8 reacties leave one →
  1. marijke permalink
    6 september 2013 14:35

    Uw goede vriend Gareth Porter was in zijn jonge jaren een fan van Pol Pot. Meer zelfs: hij was een negationist en schreef boeken waarin hij trachtte te bewijzen dat de killing fields niets meer dan verzinsels waren. Dhr. Porter is meer een activist dan een journalist.

  2. 6 september 2013 16:56

    Om bewijzen te vinden van de killing fields hoefde men dan ook niet erg diep te graven. Elk zijn stiel.

  3. 8 september 2013 15:09

    Dat klopt. Maar het neemt niet weg dat zijn argumentatie over het gebruik van chemische wapens in Syrië grondig onderbouwd is.

  4. marijke permalink
    9 september 2013 23:26

    Tja. In de jaren zeventig waren er ook heel wat slimmerds die vonden dat Porters argumentatie over het niet bestaan van de gruwel onder Pol Pot grondig onderbouwd was.

  5. 10 september 2013 10:00

    Ik voel een geweldige ontknoping van je ijzersterke redenering naderen, Marijke. Hou ons niet te lang in spanning!

    In afwachting daarvan lees ik alvast het rapport van Human Rights Watch, dat de stelling dat Assads regime wel degelijk achter gifgasaanvallen zit, onderbouwt met concrete argumenten in plaats van vage toespelingen.

  6. marijke permalink
    11 september 2013 23:29

    Dhr. Porter schrijft voor het ongetwijfeld objectieve medium Al Jazeera en voor allesbehalve activistische media als CounterPunch, Truthout en Antiwar. Dhr. Porter is natuurlijk geen Corry Hancké. Dhr. Porter is eerder een Willy Van Damme of een Han Soete. Een bevooroordeelde activist.

  7. 12 september 2013 10:23

    Marijke toch. Zó op de man spelen en zo weinig op de bal. Het zou me niets verbazen als jij zelf ook journalist was!

    Het rapport van Human Rights Watch komt ook niet veel verder dan ‘heel sterke aanwijzingen’. De redeneringen gebeuren bij eliminatie: de verdachte raketten worden aan het regime gelinkt omdat er bewijzen ontbreken om ze aan rebellen te linken; ze worden aan gifgas gelinkt omdat ze niet aan explosieven of brandbommen kunnen worden gelinkt. Er wordt aan sarin gedacht omdat andere zenuwgassen uitgesloten lijken. En dat alles is gebaseerd op getuigenissen en video- en beeldmateriaal, er is geen veldonderzoek gebeurd door HRW.

    Toch vind ik dat HRW een sterk dossier heeft, dat ook veel argumenten van Porter weerlegt. Zo kom ik weer op mijn beginpunt uit: de verdienste van Porter is dat hij heel kritisch heeft gekeken naar de informatie van overheidsbronnen en dat leek mij de juiste attitude. Hancké heeft dat niet gedaan en dus is haar artikel aan de matige kant.

    Dat vind ik zelfs nauwelijks haar eigen fout, hoor: hoe kun je verwachten dat een buitenlandredactie van vijf man en een paardenkop het volledige buitenland ernstig verslaat? Hancké staat op haar eentje in voor zowat het hele Midden-Oosten, dat gaat natuurlijk niet.

    Maar dat is niet erg: er zijn lezers zat zoals Marijke, die niet al te kritische haastjournalistiek prima vinden.

  8. marijke permalink
    14 september 2013 04:09

    Ik kijk alleen met een kritische blik naar uw idool dhr. Porter en moet vaststellen dat hij een negationistisch verleden heeft. Soit. Ik moet helaas ook vaststellen dat hij een voorkeur heeft voor media met een duidelijke politieke agenda genre ‘dewereldmorgen’ en dat hij bijzonder graag als ‘deskundige’ opdraaft in Vladimir Poetins wereldspreekbuizen Russia Today en The Voice of Russia. Hij ziet de wereld door een sterk gekleurde ideologische bril. Dat mag, alleen is hij dan geen journalist maar een activist.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s