Skip to content

Bart Van Belle is een kopieer- en vertaalapparaat

21 januari 2013

Kent u Bart Van Belle nog? Wat hij precies doet bij De Standaard is ons niet geheel duidelijk, journalistiek bedrijven alvast niet. Wij dachten dat hij over de media schreef, of over het internet of zo. Maar soms ook over muziek, blijkbaar. Vrijdag nog, een artikeltje over de band The Jaquelines.

Van Belle schrijft, op nogal lyrische wijze:

Hoezo retro? Met wat lappen vintage stof kan je toch net zo goed een fris, hip en modieus kostuum maken? En zo moet je The Jacquelines eigenlijk ook bekijken. Ze haalden de swing-jazz van The Andrews Sisters uit grootvaders’ kast, stoften die af en gingen er met de schaar door om er de elementen uit te halen die ze in hun muziek wilden verwerken.

En die klassieke elementen zorgen voor een zekere basis, maar ze zijn eerder een middel dan een doel. Je hoort meteen dat The Jacquelines oneindig veel meer zijn dan een nostalgie-act voor oorlogsveteranen die zich nog een laatste keer willen verliezen in vervlogen Bevrijdingsliefdes.

Dat vinden wij natuurlijk meteen verdacht. Ten eerste kán Van Belle helemaal niet zo lyrisch schrijven. En ten tweede is dat veel te lyrisch om door een neutrale recensent geschreven te zijn. Dus zijn wij eens gaan rondneuzen.

Zo lezen wij op de website van The Jaquelines:

What is all this talk about retro? Why shouldn’t you be able to transform old pieces of vintage fabric into a completely fresh, hip and fashionable outfit? This is really how you should see the Jacquelines. They lugged the Andrew Sisters’ swing-jazz out of grandfather’s closet, dusted it off, took a pair of scissors to it and kept the parts they wanted to incorporate into their music.

Even though these classic elements provide a jumping off point, they are rather a means than an end. It becomes instantly clear to any listener that the Jacquelines are infinitely more than a nostalgic act aimed at veterans pining for lost loves in times of liberation.

Journalistiek, dames en heren!

Bart Van Belle

“Maar het is goed vertaald, toch?”

LINKS:

10 reacties leave one →
  1. 21 januari 2013 11:02

    Voorwaar een vlotte vertaling. Wel zou Van Belle (c.s.) zich eens mogen verdiepen in het gebruik van de apostrof bij wijze van genitief in het Nederlands. “grandfathers’ closet” is niet “grootvaders’ kast”.
    Voor het overige geen klachten.

  2. Knotwilg permalink
    21 januari 2013 11:34

    Wel, er staat ook niet “grandfathers’ closet” maar wel “grandfather’s closet”. Niet dat het veel uitmaakt voor de beesten van Belle, maar uit de kritiek van de jongste Plasky blijkt meer verwarring dan ergernis.

  3. 21 januari 2013 11:48

    Om te vermijden dat de discussie over de morfologie van de genitief in het Engels en Nederlands ontspoort, zou ik graag hebben dat mijn neef en de heer Knotwilg zich verder uitsluitend in snelsonnetten uitdrukken: een kwatrijn in jambische pentameters in ABBA, dan de volta, en dan een distichon in jambische pentameters, in CC.

    Als jullie verder persoonlijke onaangenaamheden willen uitwisselen, heb ik er zo tenminste ook iets aan.

  4. 21 januari 2013 12:21

    Mijn beste Knotwilg, wees nu niet zo bits
    we trekken hier toch aan hetzelfde zeel.
    Wij kommaneukers zijn al niet met veel,
    drijf onze tweedracht dus niet op de spits.

    En bovendien het Engels is mij vreemd.
    Perfection in that language I not claimed.

  5. Knotwilg permalink
    21 januari 2013 14:03

    Maurice, mijn sparringpartner in lyriek
    mijn boosheid is volledig legitiem
    toch smoorde u ze bijna in de kiem
    en maakte zich ten onzent sympathiek

    Helaas de doos pralines werd expres
    ofwel kwansuis nog niet bezorgd aan mijn adres

  6. Knotwilg permalink
    21 januari 2013 14:05

    (die kwansuis staat er maar in opdat Emile zich kan ergeren aan het metrum)

  7. 21 januari 2013 14:43

    U spotte vrolijk met de genitief
    maar bij het meervoud ging u in de fout
    Zoals ons Kaat – waar u nog steeds van houdt –
    bezwoer, is dergelijke scherts naïef

    Op deze zender geven lezers lik
    op al te achteloos geschreven stuk

  8. 21 januari 2013 14:45

    Stik!

  9. 22 januari 2013 10:10

    Ik zal hierbij maar toegeven dat ik niet over de prachtige pennevrucht heen raakte van de jongste Plasky. Die laatste zin werkt op drie niveaus en daar kon ik enkel een zwaktebod of twee tegenover stellen.

    Proficiat.

  10. 22 januari 2013 11:38

    Dat is geen snelsonnet, Knotwilg. Zo dit al een wedstrijd was, wat je lijkt te denken, dan heb je die bij deze verloren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s