Skip to content

Een eindeloze bron van inspiratie

18 december 2012

Toch jammer dat Joël De Ceulaer stopt met zijn dinsdagse tv-column in De Standaard. De titel van die rubriek luidde De TV-fluisteraar en dat verried reeds een interessant gebrek aan inspiratie en spellingsvaardigheden.

Met de spelling viel het nogal mee in de column zelf, maar overlopen van inspiratie deed hij inderdaad zelden. Een briljant dieptepunt was de episode waarin De Ceulaer geen tv-programma maar een boek afbrandde. Maar wie kan het De Ceulaer euvel duiden dat hij weinig zinnigs te vertellen had over tv-programma’s? Tv-columns, dat is een moeilijk genre, mijnheer.

De Morgen had een tijdlang TV Jules, een rubriek waarvan de titel aan dezelfde kwalen lijdt als De TV-fluisteraar, en ook niet bepaald een hoogvlieger. Tegenwoordig is TV Jules gereduceerd tot een open brief van Jules Hanot aan een Bekende Vlaming. Nog steeds een draak van een kroniek, maar hij gaat toch al niet meer over tv-programma’s op zich.

In Humo heeft Rudy Vandendaele het met Dwarskijker een tijd erg goed gedaan, maar ook dat was maar leuk omwille van de misantropische belletrie. Vandendaele las je voor de stijl, niet voor de inhoud. Maar geen column overleeft op stijl alleen en toen Vandendaele er in 2010 mee kapte, dachten wij: ‘Niets te vroeg, Rudy.’ Toen hij in 2011 toch opnieuw begon, dachten wij: ‘Waarom toch, Rudy?’

Nee, over tv-programma’s valt niet week in, week uit een interessante column te schrijven. Dat de meeste tv-programma’s zelf weinig interessant zijn, zal daar wel niet vreemd aan zijn. Laat ons dus blij zijn dat De Ceulaer er het bijltje bij neerlegt, en hopen dat De Standaard niet met een ander beroerd plan op de proppen komt.

Columns over tv-programma’s zijn gedoemd om duf te zijn. Iets over radioprogramma’s echter, dat zouden wij wel eens graag lezen.

5 reacties leave one →
  1. Knotwilg permalink
    19 december 2012 00:57

    “Heeft het een tijd erg goed gedaan” – met die zuinige kwalificatie kan ik het afbranden van meer amateuristische pogingen tot het drukken der sporen van grootmeesters weer wat beter dragen. Rudy Vandendaele behoort wat mij betreft thuis in het rijtje der grote columnisten in de Nederlandse taal. Dat de inhoud er niet toe deed, was geen euvel maar juist een verdienste. Of was het leven van een dandy in Nice, Firenze en ’s Gravenhage tijdens de belle époque dan bepalend, of de waarachtigheid van kranige honderdjarigen, die zich op een nog hoger verdiep ophouden, en het genoegen dat brandmeesters scheppen in het platspuiten van belendende percelen? Neen, hier epibreer ik -met u! – dat in columns de stijl altijd voorgaat op de inhoud, meer nog, dat de afwezigheid van belangwekkende inhoud tot aanbeveling strekt!

  2. 19 december 2012 11:52

    Als het geen inhoud heeft en dus ook niet over tv gaat, moeten we het misschien geen tv-column noemen.

  3. Kaat permalink
    19 december 2012 23:46

    Niets pijnlijker dan een verzuurde gesjeesde pennenlikker die tijdens het bekritiseren van de spellingsvaardigheden van anderen zelf kemels schiet. What the fuck is ‘een draak van kroniek’? Solliciteert u voor een job bij het Goethe Instituut met uw ‘tv-programma’s op zich’? Foutloos zeuren over de fouten van anderen, dat is een moeilijk genre, mijnheer.

  4. 20 december 2012 10:06

    Nou. Of het zou moeten zijn dat iemand die kritiek geeft op die verzuurde gesjeesde pennenlikker zelf ook nog eens kemels begint te schieten. Dat is ook pijnlijk, hoor.

    Solliciteert zo iemand naar een job bij een Shakespeare Association wanneer hij ‘what the fuck’ schrijft? En what the fuck is het ‘Goethe Instituut’? Als wij érgens willen werken, is het het Goethe-Institut.

    Onze Kaat, dé Kaat, gaf ons altijd de indruk dat zij niet boos maar teleurgesteld was wanneer zij iezegrimmig onze talloze taalfouten verbeterde. Wij denken ook dat zij, tegen beter weten in, bleef hopen dat wij het op een dag wel zouden leren. Zij was streng voor ons omdat zij van ons hield, denken wij graag.

    Deze smakeloos opgevoerde versie van een ons dierbare overledene echter, klinkt meer als een rancuneuze klasgenoot dan als een ongenaakbare schooljuffrouw. Je zou haast denken dat De Ceulaer of Hanot anoniem naar onze studio heeft gebeld. Vandendaele niet, die zou dat met stijl hebben gedaan.

  5. 29 december 2012 20:33

    Als het geen audio is en dus ook niet over een uitzending gaat, moeten we het misschien geen radio noemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s