Skip to content

Satire of geen satire?

4 december 2012

LOG 20121204 20:56

In het redactielokaal lezen Maurice en Emile mekaar om de beurt gedichten van De Schoolmeester voor uit een beduimeld boekje. Dat is niet eenvoudig, want het metrum is onbestaande en het papier valt uit mekaar. Naast hen ligt een grote zak vers geroosterde koffiebonen, te wachten op de gepaste drank.

Emile: “Daar is altijd een groot dispuut geweest-”
Maurice: “Of een aap een mens is of een beest-”
Emile: “En dat verwondert ons ook niet-”
Maurice: “Daar men zoveel apen onder de mensen ziet!”
Emile: “Héhéhé.”
Maurice: “Lieve help, dat knittelrijm is een voorleesramp…”

Ondanks het inderdaad voorleesrampzalige antimetrum is de stemming toch tamelijk vredig, dat wil zeggen, tot Auguste binnenvalt, met onder elke arm een fles sambuca.

Auguste: “Mannekes, ik heb klachten! Dat ik klachten heb! Klachten, klachten, klââââchten!!”
Maurice: “Ik vind dat een beetje een negatieve attitude hoor, Auguste.”
Auguste: “Natuurlijk is dat een negatieve attitude! Heel onze zender is één grote negatieve attitude!”
Emile: “Ik heb eens voorgesteld om dat een ‘negatude’ noemen, Maurice, maar dat idee is negatief onthaald.”
Auguste: “Stop met dat gezever, Emileken, en schenk de glazen in. Hier is de klacht: Apache heeft gevraagd of we hen willen helpen met hun afdeling satire! Wat gaan jullie daaraan doen, kloefkappers?”
Maurice: “Dat is onze schuld toch niet? Zíj vragen dat aan óns. Andermans daden vallen buiten mijn verantwoordelijkheidsperimeter, hoor.”
Auguste: “Ik zeg niet dat het uw schuld is, Maurice. Ik zeg alleen dat ge het moet oplossen!”
Emile: “Het begint inderdaad wel problematisch te worden. Eerst polste Humo eens voorzichtig naar een mogelijke samenwerking, en nu Apache. En dan heb ik tussendoor nog eens een halfslachtig aanbod van Apache om met Plasky Statistics samen te werken moeten negeren.”
Auguste: “Het loopt hier zwaar uit de hand! Maurice, waarom willen al die knuppels met ons samenwerken!?”
Maurice: “Hoe moet ik dat nu weten?”
Auguste: “Gij zijt de jongste! Gij staat het dichtst bij de doelgroep van het internetblad Apache en het waardeloze prutsblad Humo!”
Maurice: “Maar ik lees geen van beide! Ik lees alleen de Poëziekrant.”
Auguste: “Hoe kan ik hier verdomme een redactie leiden als ik omringd ben door ignorante prutsers!? Beseffen jullie de ernst van de situatie wel!?”
Emile: “Auguste, jongen, kalmeer eventjes. Drink nog iets. En vertel dan wat het probleem nu eigenlijk precies is.”

Auguste haalt een paar keer diep adem en drinkt met twee ferme slokken zijn glas sambuca leeg. Hierbij verslikt hij zich in de koffieboon. Emile en Maurice beginnen verwoed op zijn rug te slaan, en na enkele minuten oorverdovend hoesten is Auguste kalmer dan ooit tevoren.

Auguste: “Ahumm… hrrmmm… Dankuwel, mannekes… Goed, het probleem is dat onze onaantastbare positie van onuitstaanbare negatieve attitude langs alle kanten wordt bestookt. Als Humo of Apache denkt dat er samengewerkt kan worden over satire, wat wil dat dan zeggen over ons? We zijn te lief! Te bescheiden! Te aanspreekbaar!”
Maurice: “Mwa… kweenie. Het zegt meer over hén dan over ons, hoor.”
Auguste: “En wat zegt het dan wel over hen?”
Emile: “Het zegt dat er iets mis is in hun bovenkamer. Ze zijn tokkie-tokkie, om het grof te stellen.”
Auguste: “Omdat ze onze hulp vragen?”
Maurice: “Nee, dat is normaal, want wij zijn geweldig. Hoe krachtig onze negatude…”
Auguste: “Wat? Wát hoor ik u daar zeggen?”
Maurice: “Negatieve attitude. Hoe krachtig onze negatieve attitude ook is, er zullen altijd wanhopige zielen zijn die niets meer te verliezen hebben en zich tot ons wenden.”
Emile: “Inderdaad. Wat er écht met die jongens mis is, is niet dat ze onze hulp vragen, maar dat ze satire van ons willen. Satire!”
Maurice: “Heel het internet staat vol satire. Hip vandaag is: cupcakes lekker vinden, twijfelen over je gender, en een blog met satirisch bedoeld nepnieuws oprichten.”
Emile: “Zeven van de tien genomineerden voor de Tegendraadse Site van het Jaar zijn blogs met satirische nieuwsberichten. Waarom zou Apache zich daar dan mee willen bezighouden? Dát is de fout die ze maken.”
Auguste: “Waarom zou eender wie zich daar in godsnaam mee willen bezighouden? Ik erger mij dood aan die satirische pagina’s. Ze zijn zelden grappig en nooit relevant.”
Emile: “De mensen lezen dat graag.”
Maurice: “En mensen met meer ambitie dan talent schrijven dat graag.”

Deze waarheden als koeien komen hard aan bij de gevoelige Auguste. Enkele glazen anijslikeur later is hij echter alweer in staat om nóg enkele glazen te drinken. Daarmee is de eerste fles sambuca soldaat gemaakt. Geen enkele keer verslikt Auguste zich in een koffieboon.

Maurice: “Ge moet het misschien toch ook als een soort compliment proberen zien, Auguste.”
Auguste: “Zeg onnozelaar, ge denkt toch niet dat ik zit te wachten op complimentjes van andere media.”
Emile: “Dat zou niet stroken met onze negatieve attitude, hoor Maurice.”
Maurice: “Ik bedoel: al die sites doen wel alsof ze satire brengen, maar ze missen stuk voor stuk het ware punt dat satire probeert te maken.”
Emile: “En dat is?”
Maurice: “Satire stelt niet vrijblijvend zaken aan de kaak. De bedoeling van satire is dat de zaken uiteindelijk veranderen, verbeteren zelfs.”
Auguste: “Als uw punt is dat al die sites sléchte satire maken, dan volg ik u volledig.”
Maurice: “Dat is de helft van mijn punt. De andere helft is dat Radio Plasky volgens sommigen dus wél in staat zou zijn om goede satire, echte satire te brengen. En dat ge dat dus als een compliment kunt zien.”
Auguste: “Wat? Dat wij onze kritiek ook constructief en met goede bedoelingen zouden kunnen brengen, dat vindt gij een compliment!?”
Maurice: “Euh…”
Auguste: “Een schrijnend gebrek aan negatieve attitude, dat hebt gij! Vort, maakt dat ge in de bijkeuken zijt, om meer koffiebonen te roosteren! Met de volgende fles sambuca leren we u die positude wel af!”
Emile: “Dus we antwoorden aan Apache dat ze de boom inkunnen…?”
Auguste: “We antwoorden helemaal niets aan Apache. Ze kunnen de boom in. Satire, bah.”

One Comment leave one →
  1. 5 december 2012 02:17

    Het meedoen aan prijskampen is inderdaad afkeurenswaard. Als we in 2012 nog vergaan, zal het aan behaagziekte zijn. Naderende eindejaarsgroeten van één uwer gedesavoueerde luisteraars.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s