Skip to content

“De luisteraar mag trotser zijn dat hij naar ons luistert”

12 november 2012

Wat verandert er bij Radio Plasky, nu Auguste Plasky hoofdredacteur blijft? Zéro, zegt Auguste Plasky.“Onze luisteraars willen méér Plasky, onze familie telt echter maar vijf leden en die zijn niet van de productiefste.”

Eerst de vraag van vijf miljoen: moet er na al die jaren niet eens gewisseld worden van hoofdredacteur, geschoven met de postjes, geruild van titel? Auguste Plasky aarzelt lang bij zijn eerste antwoord. “Omdat de vraag zo achterlijk is, knuppel!”

Ge ziet er patent uit, Nonkel.
Auguste Plasky: “Paniek? Er is geen reden tot paniek! Radio Plasky blijft een geliefde zender, vooral van mijn broers en mezelf. Al kan het natuurlijk altijd beter. Ik heb hier dik tegen mijn goesting regelmatig andere hoofdredacteurs aan de lijn of over de vloer gehad die klachten van lezers hautain afwimpelden. Met als gevolg dat ze nog meer lezers verloren.”

“Dat is een werkwijze die ik ook zelf wil implementeren. Tegen de luisteraars die hun wenkbrauwen gefronst hebben de laatste vier, vijf jaar, zeg ik: wablieft? Mochten er medewerkers zijn die hun wenkbrauwen fronsen, gooi ik ze wel met hun klikken en hun klakken buiten, dat spreekt.”

Er is dus toch een probleem vastgesteld?
Auguste Plasky: “Natuurlijk zouden onze principes moeten aansluiten bij wat we in de ether allemaal uitvreten. Dat is vandaag niet het geval en dus moet ik dat oplossen. Ik zal hoe dan ook verstandig omgaan met ons nulbudget, maar dit is geen crisis- of krimpscenario. Snapt ge?”

“Kijk, onderzoek van Plasky Statistics heeft uitgewezen dat op topdagen, wanneer we iets uitzenden, méér luisteraars op ons afstemmen dan de dagen of weken wanneer we niets brengen, laten we daar niet flauw over doen. Mijn redactie moet leren om haar energie en middelen beter in te zetten zodat we elke dag zo min mogelijk luisteraars hebben, ook als we toevallig tóch uitzenden. We moeten het aantal luisteraars doen stagneren met een knik naar beneden.

Bedoelt ge ‘dalen’?
Auguste Plasky: “Neen, snotneus, ik bedoel stagneren met een knik naar beneden.”

Ah bon. Hoe doet ge dat?
Auguste Plasky: “In een medialandschap waar de printmedia nog altijd torenhoge subsidies krijgen en wij niet eens een frequentie voor onze radiozender, moeten we onze plaats bewijzen door een meerwaarde te bieden. Mijn broers hebben de stem, maar ik heb de smoel en dát is wat een meerwaarde genereert.”

“Bovendien zouden ook de luisteraars de waarden van Radio Plasky beter kunnen omarmen. Ze zouden weer trotser moeten zijn naar ons te mogen luisteren. Als ge op café iemand naar Radio Plasky ziet luisteren, moet ge zonder die mens gesproken te hebben, kunnen afleiden wie dat is.”

Hoe ziet die luisteraar er dan uit?
Auguste Plasky: “Dat zal een stedelijke mens zijn, die de aarde als wereld aanvaardt. Iemand die graag leeft tenzij hij ondraaglijke pijnen lijdt of zijn kind verkracht en vermoord heeft zien worden, iemand die van zijn eventuele passies  houdt en voor wie ‘vacuüm’ geen leeg begrip is. Soit, iemand als ons tante Alice. Als iemand naar ons luistert, is het dat mens wel.”

“Maar genoeg over onbenulligheden, laten we het over mezelve hebben. Daarom interviewt ge mij toch? Ik moet zeggen, als hoofdredacteur ben ik een heel complementaire mens: terwijl ik het best geplaatst ben om de nieuwe inzichten van de eenentwintigste eeuw te vertegenwoordigen, ben ik natuurlijk ook al jaren de oudere kapitein die voor stabiliteit en termijndenken op het schip zorgt.”

Lángetermijndenken?
Auguste Plasky: “Neen, manneken, termijndenken!”

Euh… wat zijn die inzichten van de eenentwintigste eeuw?
Auguste Plasky: “Enfin, inzichten is een groot woord. Het jonge geweld heeft geen ideeën meer, geen ideologische vernieuwing, laat staan intellectueel inzicht. Dat is allemaal vervangen door technologisch gebabbel. En aangezien ik het meeste weet van de telegraaf, de fax en de telex, kan ik zonder enige moeite voor die nieuwe garde spreken.”

Tot slot: waarom blijft gij eigenlijk hoofdredacteur?
Auguste Plasky: “Ik doe dit niet uit brandende ambitie om de baas te spelen, of om mijn erotische fantasieën met Pat Donnez wereldkundig te maken. Maar als ge naar mijn broers kijkt, dan is het snel duidelijk dat er maar één de capaciteiten heeft om de oudste te zijn en dat is de eerstgeborene. Dat is een motie van vertrouwen in de eigen rekenkunde. Mij moet ge het ABC van de familie Plasky niet meer leren kennen.”

LINKS:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s