Skip to content

Post hoc ergo propter hoc

2 oktober 2012

LOG 20121002 19:46

Alles is rustig in het redactielokaal. Emile hangt achterover in een bureaustoel en probeert met zijn blote tenen zijn Remingtonmachine tot een artikel te overhalen. Het werk aan dit artikel vordert slechts langzaam, maar niet noodzakelijk langzamer dan anders en Emile lijkt er schik in te hebben.

Deze sfeer van rustige concentratie slaat echter snel om wanneer de deur met veel misbaar openslaat en Auguste probeert binnen te stormen. Hij wordt hierbij echter gehinderd door de Poëzie Prijs voor Pastiches op Parodieën, die bijzonder onpraktisch de doorgang blokkeert. Auguste komt hard in botsing met het knullig vormgegeven ding, struikelt, en sleept de Prijs mee in zijn val.

Auguste: “EMILE! Nondegodvermiljaarde! Wat doet die achterlijke prijs hier nog!?”
Emile: “Die staat daar maar tijdelijk, hoor.”
Auguste: “En waarom staat hij in het midden van de gang, vlak voor de deur!?”
Emile: “Tja… die mannen van FedEx hebben hem daar gezet. En Maurice is hem nog niet komen ophalen.”
Auguste: “Zorgt dat hij daar weggeraakt, knuppel! Ik breek bijna mijn nek. En wat erger zou zijn: deze twee flessen rosé, die zo goed samengaan met deze mooi nazomerende herfstdagen.”

Auguste krabbelt recht, klopt het stof van zijn kostuum en  zet zich aan de redactietafel. Emile haalt in de bijkeuken een kurkentrekker en twee glazen, en daar kan de redactievergadering alweer van start gaan.

Auguste: “Emile, uw uitzendingen stemmen mij zeer droevig.”
Emile: “Mij ook. Maar de deerniswekkende teloorgang van de media is nu eenmaal het thema van deze zender, dus we kunnen niet buiten een beetje pessimisme.”
Auguste: “Het gaat mij niet om de inhoud, oelewapper! Het gaat mij om uw luistercijfers!”
Emile: “Wat? Heb ik wéér teveel luisteraars? Ik zend nochtans vaak uit over versvoeten!”
Auguste: “Niet vaak genoeg, blijkbaar. Die uitzending over fact checking in De Morgen, bijvoorbeeld, was een dramatisch hoogtepunt in ons luisterbereik, Emile. Tot in Holland hebben ze erover getwitterd!”
Emile: “Ah, die uitzending. Ja, uitstekende radio was dat. Goed onderwerp, slim aangekaart, een aantal mooie vondsten… een prachtuitzending, ja ja. Ik was ook goed bij stem die dag.”
Auguste: “Een prachtuitzending!? Een rampuitzending die ons honderden, duizenden, wat zeg ik, miljoenen luisteraars heeft opgeleverd!!”
Emile: “Ja, maar dat was het waard, Auguste.”
Auguste: “Niets is mij zoveel luisteraars waar, Emile! Niets!!”
Emile: “Ha, dat dénkt ge, Auguste! Maar hebt gij sinds die uitzending De Morgen nog gelezen?”

Augustus zwijgt even, en schenkt de glazen rosé nog eens tot aan de rand vol. Hij kijkt Emile met misprijzen aan. Emile echter kijkt alleen naar de rosé en het psychologisch effect van Augustes intimiderende blik gaat hierdoor grotendeels verloren.

Auguste: “Emile, ik heb die prutsgazet nog nooit gelezen en ik ben ook niet van plan dat te doen zolang de Kommunistische Partij daar niet opnieuw de plak zwaait.”
Emile: “Als ge die prutsgazet wél had gelezen, had ge misschien opgemerkt dat bepaalde rubriek al een tijdje geleden geschrapt is. Meer bepaald nadat onze zender zich er mild kritisch over uitliet.”
Auguste: “Wat!?”
Emile: “Ja, sinds wij de Feitenchecker met de grond gelijk hebben gemaakt, lijkt het er sterk op dat De Morgen die rubriek heeft afgeschaft. ”
Auguste: “Dankzij uw uitzending?”
Emile: “Post hoc ergo propter hoc, Auguste! Dat is Latijn, dus dan is het waar.”
Auguste: “Jezus Maria Jozef. Ongelooflijk, dat stelletje bosapen heeft die onnozele rubriek afgeschaft. Dát stemt mij pas droevig.”
Emile: “Mij ook. Want ik was van plan in de toekomst wekelijks een uitzending aan te wijden aan die Feitenchecker.”
Auguste: “Nee, sukkel. Het stemt mij droevig omdat de vaderlandse pers er nog erger aan toe is dan gevreesd, als ze met uw uitzendingen rekening beginnen houden.”

2 reacties leave one →
  1. Bartjeuh permalink
    6 oktober 2012 12:23

    Zeg, wat is dat hier? Eerst word ik er attent op gemaakt dat een nieuwe uitzending de ether ingejaagd werd, onder de Weverse titel “Quod erat demonstrandum” (gepresenteerd door ene Emile Plasky), en beginnend op de tonen van “Wij van Radio Plasky kennen het klappen van de zweep inzake het bedenken van namen voor wisselbekers. Herinner u de calvarietocht die ons uiteindelijk de MMMM schonk, dat was bepaald geen lachertje. Wisselbekers met goede namen zijn zeldzaam en daarom is het zo jammer dat Aart Brouwer in De Groene Amsterdammer de naam van een…”.
    Maar als ik mijn radio op die uitzending wil afstemmen, ontvang ik alleen maar ruis.

    Quod’s happening?

  2. 8 oktober 2012 19:21

    Dat is een systematisch euvel dat de snelle luisteraar gewend geraakt is. Een dagje wachten en de ether is ruisvrij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s