Skip to content

Sport & Spel

31 mei 2012

Wie over geen enkel talent maar wel over een tot obsessie verworden interesse voor sport beschikt, die wordt tegenwoordig sportjournalist. Begrijpelijk, wat moet je anders, maar het begint ook onhandig te worden. Want waar blijven we al die sportjournalisten steken?

Niet op de sportredactie, in elk geval, die is al overbevolkt. Maar nu heeft De Standaard  een leuke oplossing bedacht: waarom zouden we die ongeïnteresseerde nullen niet laten aanschuiven bij de Wetstraatredactie? Uitstekend plan!

De Wetstraatredactie, beste luisteraars, is de meest overschatte desk op elke redactie. Prestigieus voor de buitenwereld, ja, maar elke insider weet dat Wetstraatjournalistiek eigenlijk een fluitje van een cent is. Politici dienen zichzelf én het nieuws op presenteerblaadjes aan, ‘analyseren’ is een synoniem van ‘speculeren’, dossierkennis is niet nodig want de waan van de dag regeert met harde hand. Te gek, de Wetstraatredactie.

Maar juist omdat het werk daar zo makkelijk is, blijkt de Wetstraatredactie ook uitstekend geschikt om overtollige sportjournalisten te stationeren. Extra handig is dat de stupiditeit van politici en Twitter toestaan om een politiek debat, of wat daarvoor moet doorgaan, als een sportwedstrijd te verslaan. Eergisteren nog een uitstekend voorbeeldje op de site van De Standaard, waaruit het moeilijk één fragment kiezen is.

Intussen had ook N-VA-lijsttrekker Björn Anseeuw zich in de strijd gegooid, door de opmerking van De Vriendt nog eens fijntjes over te doen. ‘Aandoenlijk hoe Bart Tommelein de verdediging van Vande Lanotte ter harte neemt. Quid pro quo?’ En weer Tommelein met naar eigen zeggen ‘een open en correcte manier van politiek’: ‘Waarom kwam jij me dan enkele tijd geleden de burgemeesterssjerp voorstellen, Björn?’. Anseeuw pareerde met: ‘Beetje doorzichtig: Wouter De Vriendt en mezelf beschuldigen terwijl jij de enige bent met een voorakkoord’

Al die betekenisloze tweets worden opgelijst en samengevoegd met vinnige omschrijvingen die de indruk moesten wekken dat er hier op het scherpst van de snee gedebatteerd werd door onze Oostendse dorpspolitici. Keurig werk, (loa).

Voetbal- en wielertermen waren toch al een pest in het politieke jargon, dus in feite is dit een logische evolutie. Mogen wij echter toch de wens uitdrukken dat de zaak niet nog verder ontspoort door kortademige pogingen tot literatuur in de mix van politieke en sportverslaggeving te draaien? Eén Hugo Camps volstaat.

Ruimschoots.

LINKS

2 reacties leave one →
  1. Kaat permalink
    3 juni 2012 11:32

    “Politici dienen zichzelf én het nieuws op presenteerdblaadjes aan”?

    “presenteerdblaadjes”???

    De taalfouten worden hier op een presenteerblaadje aangediend…

  2. Kaat permalink
    3 juni 2012 11:33

    “want de de waan van de dag regeert met harde hand”?

    “de de waan”???

    Dat dat is is wel wel een een heel heel rare rare constructie…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s