Skip to content

De waarheid over Walter Pauli, De Morgen en Knack

9 augustus 2011

Nick Davies heeft gelijk: over sommige zaken, met name de media zelf, wordt nauwelijks gesproken in de media. Ja, natuurlijk wel over stijgende leescijfers, nieuwe weekendbijlages en pretentieuze journalistieke projecten – maar dat interesseert niemand, behalve de redacties zelf. Over wat de lezers/luisteraars/kijkers interesseert, verschijnt veel minder.

Wat wij liever zouden vernemen: Waarom is Karl van den Broeck buitengegooid bij Knack? Hoe is  Wouter Verschelden eigenlijk op De Morgen terecht gekomen, en onthaald? Wat was dat met dat college van hoofdredacteurs op de VRT? Zelfs over de ontslagen bij De Morgen in 2009 lazen wij nauwelijks iets, behalve op de blogs van misnoegde ex-werknemers.

En nu weer, met Walter Pauli die naar Knack vertrekt. Iedereen twittert dat er nu twee of drie of zes vacatures zijn bij De Morgen, maar verder geen woord. Als een politicus van het zevende knoopsgat overweegt om in de provincie op te komen in plaats van als zesde opvolger in Vlaanderen: drie dagen paginalange analyses in alle gazetten. Een journalistiek zwaargewicht verhuist naar de concurrentie? Niks, nul, noppes.

Welnu, Radio Plasky heeft besloten daar verandering in te brengen. Op bevel van onze hoofdredacteur geven wij een tape van onze webcam vrij. Hier is de waarheid en niets dan de waarheid over de transfer van Walter Pauli:


LOG 11**** **:**

Het is een sombere, druilerige zomeravond. In het redactielokaal zitten Auguste, Max en Emile een spelletje ganzenbord te spelen, onder het genot van een fles Glenfiddich van twaalf jaar: de goedkoopste fles die Augustes smaak toelaat, maar de duurste fles die Emiles budget toelaat. Op de achtergrond spelen de cellocantates van Bach, in een uitstekende uitvoering van Paolo Pandolfo.

Emile: “Alwéér een zes, Auguste! Hoe doet ge dat toch?”
Aguste: “Puur talent is dat, Emileke! Hierzie, één, twee, drie, vier, vijf, z… Oh nee! Ga vijf plaatsen terug! Smerige ganzen!”
Max: “Het zal u leren van altijd maar zessen te gooien! Let nu maar eens op hoe ik vooruit zal springen!”
Auguste: “Vooruit richting het graf, ja! Gooi maar, Max!”
Max: “Hopla, een glorieuze TWEE! Dat brengt mij…”

Op dat moment weerklinkt door het vertrek ‘Eine kleine Nachtmusik’ in een synthesizerversie die het erg ver zou kunnen schoppen als metromuzak.

Emile: “De bel!”
Auguste: “Ga eens opendoen, Emile. Het is geen weer om iemand lang te laten wachten buiten, behalve misschien Siegfried Bracke.”

Emile loopt naar beneden om de deur te openen en Max verdwijnt in de bijkeuken om extra glazen te gaan halen. Slinks schuift Auguste de gele gans van Emile en de paarse van Max een dramatisch eind naar achter, en zijn eigen blauwe gans bijna helemaal naar het einde van het parcours. Even later verschijnt Emile weer, samen met een verkleumde gast in een verzopen parka. Maar de gast brengt goed nieuws: een fles Lagavulin van zestien jaar.

Emile: “Auguste, het is meneer Pauli. Ik heb hem maar binnengelaten, hij ziet er nogal nat uit.”
Auguste: “Dag Walter! Doe uw schoenen uit, hang uw frak weg, doe uw fles open en kom binnen!”
Walter: “Dag mijnheer Plasky. Het spijt…”
Auguste: “Zeg maar gewoon mijnheer Auguste hoor, Walter.”
Walter: “Natuurlijk, mijnheer Auguste. Het spijt me dat ik jullie stoor, maar ik heb goede raad nodig. Het gaat over te delicate zaken om via telefoon te bespreken.”
Auguste: “Wie zo’n fles meebrengt, stoort nooit, Walter! Zeg eens, wat ligt er op uw lever?”
Walter: “Ik durf het bijna niet zeggen, mijnheer Auguste, maar ik wil weg bij De Morgen. Ik werk daar niet meer graag.”
Max: “Allicht: wie werkt dan nog wél graag?”
Emile: “Maar is dat niet een beetje te laat? Iedereen met talent en kloten is daar twee jaar geleden al opgestapt.”
Walter: “Ja, ik weet het. Maar nu hebben we die Verschelden als hoofdredacteur!”
Max: “Is die erger dan Van Doorne of Van Isacker?”
Walter: “Van Doorne en Van Isacker waren de troubleshooters van grote baas Van Thillo. Die moesten de rommel opruimen, maar ik was geen rommel. Dus ik moest mij dat niet aantrekken.”
Auguste: “Ah zo. Fraai is dat, Walter. Heel fraai. En uw collega’s, dat kon u niet schelen zeker? Schaamt gij u niet voor zoveel egocentrische plantrekkerij, Walter?”
Walter: “Jawel, mijnheer Auguste. Ik schaam mij zeer diep.”
Auguste: “Allé bon. Wat is het probleem met die Scheldemans?”
Walter: “Verschelden. Ten eerste komt hij van De Standaard. Da’s nog erger dan van VTM komen. En ten tweede is het gewoon een onaangename man. Hij loopt heel de tijd te roepen en te schelden. Ik werk daar niet meer graag, mijnheer Auguste. Ik wil weg bij De Morgen.”
Auguste: “Goed, maar waar ge zou dan naartoe willen, Walter?”
Walter: “Daarom ben ik hier, mijnheer Auguste. Ik… ik zou graag voor Radio Plasky komen werken.”

Het wordt eventjes stil. Walter durft de broers nauwelijks aankijken. Auguste trekt één wenkbrauw omhoog, Max zijn beide wenkbrauwen. Emile moet zich inhouden om niet met zijn ogen te rollen. Als afleidingsmanoeuvre schenkt hij de glazen nog eens goed vol.

Max: “Walter, luister hier. Op zich begrijpen wij dat gij voor ons wilt komen werken.”
Emile: “Inderdaad. Al  is er hier ook  een roepende en scheldende hoofdredacteur.”
Auguste: “Emile, snotneus, bek dicht! Helaas, Walter, alle sympathie voor uw pleidooi, maar ge begrijpt zelf ook dat dat eigenlijk niet kan.”
Emile: “Ten eerste: wij zijn een familiezaak en gij zijt geen Plasky.”
Max: “Ten tweede: ge hebt geen snor. Enfin, wel een beetje, maar met zo’n baard eronder en zo, dat kunnen we geen échte snor noemen.”
Auguste: “Maar ten derde, Walter: twee jaar geleden hebben wij hier plaatsen aangeboden aan mensen die het bij De Morgen niet meer zagen zitten. Onder andere aan de door ons bewonderde Liesbeth Van Impe.”
Emile: “Omdat wij respect konden opbrengen voor hun protest tegen het gezag! Voor hun rebelse attitude! Voor hun blijk van karakter!”
Max: “Walter, als gij toen ook waart opgestapt bij De Morgen, waart ge hier heel welkom geweest. Maar nu, twee jaar later, liggen de zaken anders.”
Emile: “Wij zijn geen asiel voor journalisten die toevallig niet goed met hun hoofdredacteur kunnen opschieten, Walter.”
Auguste: “Vooral niet als ze een eerlijke kans twee jaar geleden hebben laten liggen, uit plat opportunisme. Dat begrijpt ge toch, Walter.”
Walter: “Ja… ja, dat begrijp ik, mijnheer Auguste..”

Walter laat het hoofd hangen en knippert met zijn ogen tegen de tranen. Van schaamte of van teleurstelling, dat is op de wazige camerabeelden niet goed te zien. Maar hoe dan ook krijgen Emile en Max hem snel weer bij zijn positieven met een paar stevige slokken Lagavulin.

Walter: “Goed, ik begrijp jullie standpunt. Maar waar moet ik dan naartoe?”
Auguste: “Tja. De beste krant blijft natuurlijk De Tijd.”
Emile: “De Tijd is veel te professioneel. Walter heeft iets nodig waar hij uitgebreide artikels kan schrijven waarin hij mijmerend mag meanderen. Dat kan niet bij De Tijd, die zijn zakelijk en beknopt.”
Auguste: “Hmm. De Standaard dan maar?”
Walter: “Nee, dat gaat me te ver, De Standaard. Dat zou méér dan verraad zijn. Bovendien, daar komt Verschelden vandaan. Die heeft daar zeker nog connecties. Nee, De Standaard, daar wil ik niet werken.”
Auguste: “Dat snap ik. Iets in het buitenland dan, misschien? Vrij Nederland, is dat niets voor u?”
Max: “Walter is op z’n best over wielrennen, de katholieke kerk, en socialistische politici: dat zijn Vlaamse thema’s bij uitstek, dat pakt niet in het buitenland.”
Auguste: “Da’s waar. Maar zo schiet er niet veel meer over.”
Emile: “Wel… er is altijd nog Knack, natuurlijk.”
Auguste: “Knack?
Emile: “Alles welbeschouwd komt dat misschien nog het dichtst in de buurt van Radio Plasky: ze hebben een volledig verzuurde directeur die alleen maar kan kankeren, de helft van wat ze over de media schrijven berust op vergissingen en de andere helft op leugens, en verder is het volstrekt onduidelijk welk profiel dat medium eigenlijk heeft.”
Auguste: “Allé vooruit. Knack dan maar, Walter?”
Walter: “Knack dan maar. Duizendmaal dank voor uw hulp, mijnheer Plasky.”
Auguste: “Gij zijt bedankt voor uw fles, Walter. Ik zal eens naar Rik bellen dat hij die Carlo Vandenbroucke buitenzwiert, zodat er plaats vrijkomt voor uw bureautje. Maar ik hoop dat ge uw lesje nu geleerd hebt. In het vervolg moet ge loyaler zijn!”
Walter: “Hoezo? Aan mijn hoofdredacteurs? Of aan jullie?”
Emile: “Aan uw collega’s, slimmerik. En aan uw principes.”


Walter Pauli

Toen Pauli later die avond de achtervolging inzette met de groene gans, was hij zo verstandig niet beter te dobbelen dan onze hoofdredacteur.

7 reacties leave one →
  1. 9 augustus 2011 22:17

    Toch wel vreemd dat er in De Morgen met geen woord wordt over gerept….

  2. Kaat permalink
    10 augustus 2011 08:56

    Wat is een “hoordredacteur” precies?

  3. 10 augustus 2011 09:31

    Het verbaast me dat je niet weet dat dat een verspreking is, Kaat.

  4. Alfred Bastien permalink
    11 augustus 2011 17:46

    U bedoelt allicht “de cellosuites van Bach, in een niet geheel overtuigende transpositie voor viola da gamba, uitgevoerd door de overigens puike gambist Paolo Pandolfo”?

    Het verbaast me overigens dat u op dit punt zo weinig nauwgezetheid aan de dag legt, Emile – gelet op uw terecht vernietigende kritieken inzake andermans muziekkennis, elders op deze webstek.

    Of valt uw verwarring toe te schrijven aan het gewoonte van Auguste om zijn cd’s (en die van anderen) hapsnap op te bergen in willekeurige cd-hoesjes?

  5. 18 augustus 2011 09:09

    Ik moet toegeven dat ik niet altijd goed kan lezen wat onze hoofdredacteur twintig jaar geleden op de hoesjes van zijn illegale gecopieerde cassettes heeft gekribbeld.

  6. Tio Pancho permalink
    14 december 2011 17:20

    grappig, Pauli die zich ergert aan het gescheld van zijn baas. Zelden heb ik iemand zo kwaadaardig horen vuilbekken als de heer Pauli. Meer dan eens kwam daar zelfs fysieke agressie aan te pas.

  7. 10 oktober 2012 22:32

    Pauli is een klein rechts ******** onder een roodgeschaafd links voorhuidje. Goed dat hij weg is bij de Morgen, spijtig dat hij naar de Knack is verhuisd. Pallieterke ware beter geweest voor iedereen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s