Skip to content

Een kleuter die zijn zin niet krijgt

1 augustus 2011

Steven Samyn is een kleuter. Wij vermoedden het al langer, maar nu is het bewijs geleverd met een artikel over Belgacom-CEO Didier Bellens.  Samyn, of liever Steven (kleuters mag men tutoyeren en bij de voornaam noemen), heeft hierover een in journalistiek zelfbeklag verzopen stukje gepleegd in de weekendeditie van De Morgen.

Driekwart pagina lang sleurt Steven de lezer door een klaagzang waarvan wij u een korte samenvatting geven — weest u Radio Plasky alvast dankbaar dat u het artikel zelf niet meer hoeft te lezen. Bellens zou het aangedurfd hebben om het tijdens de persconferentie over de halfjaarlijkse cijfers vooral over de halfjaarlijkse cijfers te hebben! Hij waagde zich vervolgens aan een grapje over het aan Telenet verloren voetbalcontract! Schande! Een grapje! Bellens kreeg het tenslotte op zijn heupen nadat hij al drie keer ‘neen’ geantwoord had op de vraag of hij schuld bekende en dus ontslag ging nemen.

Steven schrijft:  “De irritatie over de gang van zaken wordt steeds zichtbaarder. Deze man is duidelijk niet gewend niet zijn zin te krijgen”. Neen, Steven, deze man heeft gewoon geen zin om elfendertig keer op dezelfde vraag hetzelfde antwoord te moeten geven. Wat had je verwacht: dat de man in detail zijn gesprekken met de speurders ging overdoen? Dat hij van de weeromstuit in een vurig betoog zou ontsteken en voor een publiek van journalisten zijn verdediging ging voeren? Op de persconferentie over jaarresultaten? Het is kleuter-journalist Steven die het duidelijk niet gewend is zijn zin niet te krijgen.

Steven besluit dan ook met een flinke vermaning: “Misschien moet iemand de manager toch even duidelijk maken, dat hij nog wat aan zijn communicatie kan schaven.” Helaas, Steven, zo zit de wereld niet in elkaar. Voor Bellens zijn de journalisten op persconferentie in het beste geval onbelangrijk. Ze zijn niet meer dan het middel waarlangs de boodschap wordt doorgegeven aan de aandeelhouders en die hebben maar één bezorgdheid: hoe groot zal mijn dividend op het einde van het boekjaar zijn en valt er nog wat te graaien in de shareholders trust?

Ik zal dus een geheim verklappen, beschouw het als een levenswijsheid van nonkel Auguste aan alle kleuters: de nulmeridiaan loopt door Greenwich, een heel klein beetje door de kantoren van CEO’s, maar beslist niet door de krantenredacties van dit land. Dat een CEO op een persconferentie geen zin heeft om vragen te beantwoorden die over een heel ander onderwerp gaan, kan best vervelend zijn, maar de persoonlijke ergernisjes van de journalist zijn geen artikel van een halve pagina vier waard.

Kleuters wanen zichzelf het centrum van de wereld omdat ze nog geen correcte inschatting kunnen maken van de context waarbinnen ze functioneren. Journalisten zouden beter moeten weten dan kleuters. Neem een voorbeeld aan Frank Schlömer die tien pagina’s na jouw infantiel beklag een relevant en boeiend stuk schrijft over de relatie tussen de Balkan en Europa (met de educatieve kaartjes er gratis bij). Schlömer is helaas net met pensioen en hoewel hij freelance blijft werken, vrezen wij dat de toekomst minder Schlömer en meer Steven zal brengen.

Een allerlaatste advies van nonkel Auguste, om het af te leren: durf consequenties trekken uit je eigen vaststellingen. Steven schrijft: “De opkomst [op de persconferentie] is duidelijk een pak groter dan gewoonlijk.” Als jij één van de journalisten bent die de opkomst een pak groter dan gewoonlijk hebben gemaakt, Steven, wil dat zeggen dat het het thema ervan jou eigenlijk geen moer interesseert en sensatiezucht je enige drijfveer is. Blijf dan weg.

Je afwezigheid maakt het werken ook een pak aangenamer voor de collega’s die wel beroepsernst hebben. Zoals Johan Corthouts, die ondanks jouw kleuterachtig dédain toch een artikeltje van 48 lijnen schreef voor De Morgen over de resultaten van Belgacom. Het is de wereld op z’n kop: het hoofdartikel over de persoonlijke impressies van de journalist, en een kaderstukje over het harde nieuws.

Door een bizarre speling van de natuur heeft deze vierjarige al enige baardgroei.

One Comment leave one →
  1. 8 augustus 2011 14:08

    Ik moet zeggen dat de foto’s met bijschrift de door hun waarheidsgehalte op de lachspieren werkende aanklachten nog een stuk vermakelijker hebben gemaakt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s