Skip to content

De paukenist van U2 is John Lennon

18 juli 2011

Rockjournalist: welke muziekliefhebber droomt er niet van dat prachtberoep? Nieuwe platen nog voor ze in de winkel liggen gratis toegestuurd krijgen! Betaald worden om naar concerten te gaan! Backstage verbroederen met je idolen! Daar nadien straffe verhalen over vertellen op café!

Wat je nadien in je artikel zet, doet er niet zo toe.  Muziekbeleving is altijd subjectief. Je lult vaagweg met termen die erg breed geïnterpreteerd kunnen worden (‘gedurfd’ en ‘verrassend’, maar ook ‘tomeloos’ of ‘gepijnigd’), je kruidt dat met een opgeleukte anekdote en een vergezochte metafoor en ziedaar, recensie klaar.

Ja, zo simpel is het. En dan lees je dit, van de hand van Pieter-Jan Symons, op de website van De Morgen, over een concert van The Doors:

Brock is een sessiezanger die wel een aardige prestatie neerzette Morrison’s stem te imiteren, maar de mystiek en het gevaarlijke miste dat je lichaam helemaal deed daveren wanneer Mr. Mojo Rising zijn keel opentrok. Maar naast Jim was ook bassist John Densmore er niet bij en dus werd ervoor gekozen om diens nochtans vaak sprekende baslijnen te vervangen door de wat overmoedige en na een tijdje gewoon irritante orgeldeuntjes van Ray Manzarek.

Op details als de zinsbouw na lijkt dit tamelijk goed, met hoogst subjectieve termen als  ‘sprekende baslijnen’ en ‘overmoedige orgeldeuntjes’. Toch vallen er enkele puntjes van vernietigende kritiek te formuleren:

  1. John Densmore was de drummer van The Doors, niet de bassist.
  2. The Doors hadden helemaal geen bassist.
  3. Eventuele baslijnen werden dan ook meestal door Ray Manzarek op zijn orgeltje gespeeld.

En zo blijken termen als ‘sprekende baslijnen’ en ‘overmoedige orgeldeuntjes’ opeens toch minder voor interpretatie vatbaar. Zelfs een neutraal woord als ‘vervangen’ is plots verraderlijk. Dat is flink schrikken voor die arme Pieter-Jan Symons, die met zijn geloofwaardigheid ook de rest van zijn recensie op losse schroeven gezet ziet.

Rockjournalist: welke muziekliefhebber droomt er niet van dat prachtberoep? Helaas zijn de plaatsen beperkt en duur. Te beperkt en te duur om ze te laten innemen door derderangsfiguren die uit hun nek kletsen over zaken waar ze hoegenaamd geen verstand van hebben. Zoals Pieter-Jan Symons.

Als ze bij De Morgen dan toch per se dat jong en hip publiek willen aanspreken, zijn goede muziekjournalisten een waardevolle troef en sukkels als Symons een handicap. Laat dat stuk onbenul vallen, er zijn horden gepassioneerde muziekliefhebbers met schrijftalent die staan te dringen om zijn plaats in te nemen.

LINKS:

Meer baard op de kaken dan in de keel en dan The Doors recenseren. Volgende keer toch maar weer Wikipedia gebruiken, Pieter-Jan.

UPDATE 19/07/2011 — 12u50

Niemand zal gezegd hebben dat ze bij De Morgen niet openstaan voor kritiek. De fouten in het artikel zijn alweer rechtgezet, of in elk geval gewijzigd:

Maar naast Jim was ook drummer John Densmore er niet bij en dus werd ervoor gekozen om diens nochtans vaak sprekende drumlijnen te vervangen door de wat overmoedige en na een tijdje gewoon irritante orgeldeuntjes van Ray Manzarek.

Voor wie het zich afvraagt: er was wel degelijk een andere drummer, namelijk Ty Dennis. De eindredactie buigt zich nog over een manier om ook dat foutief te corrigeren.

11 reacties leave one →
  1. 18 juli 2011 18:36

    Op een rare manier produceert DM toch kwaliteit. Ik lees het niet, maar dankzij DM lees ik dit, gratis en onbetaalbaar.

  2. 18 juli 2011 20:10

    Dat stukje smaakt toch een beetje bitter, Emile. De plaats van rockjournalist ooit aan je neus voorbij zien gaan? Door een gebrek aan bakkebaarden?

  3. 19 juli 2011 12:10

    Het geslacht Plasky is een snorrengeslacht. Bakkebaarden hebben altijd iets vulgairs (tenzij bij negentiende-eeuwse admiraals, maar ook dan beter in combinatie met een snor). Nu hebben rockjournalisten ook altijd iets vulgairs, dus wat dat zit het bij Symons wél helemaal snor.

    Maar zelf zouden wij er eerlijk gezegd voor passen. We vermoeden immers dat het ons toch geen vrijkaarten voor de Bayreuther Festspiele zou opleveren.

  4. t21 permalink
    19 juli 2011 14:58

    En ik dacht dat De Morgen al een dieptepunt bereikt had met dit:
    http://www.demorgen.be/dm/nl/1011/Concertverslagen/article/detail/1288551/2011/07/06/Prince-in-Gent-strak-als-silliconenborsten.dhtml

    Al blijft hun grootste vergissing nog altijd een kwibus als Bart Steenhaut tot chef muziek te bombarderen.

  5. PJ Symons permalink
    19 juli 2011 15:27

    Beste heer Plasky,
    Wikipedia is mij niet vreemd.
    Maar zelfs zonder, wist ik dat:
    1. John Densmore de drummer van The Doors is (of for that matter: wàs)
    2. The Doors helemaal geen bassist hebben (of for that matter: hadden)
    3. Eventuele baslijnen door Manzarek en zijn op peace en love draaiend orgel gespeeld worden.
    In het desbetreffende artikel (ik blijf 100% achter mijn mening staan dat het een potsierlijke aanfluiting was van wat ooit als een invloedrijke band gezien hoorde te worden), diende het wel degelijk om Densmore’s drumlijnen te gaan. Het gaat hier om een iets dat tussen een typ- en feitelijke fout ligt, gemaakt om half drie des nachts opdat het artikel ’s morgens meteen op de De Morgen-site kon verschijnen en mensen zoals u er hun gal over konden spuwen. En geheel terecht, overigens.
    Ik wil u danken en prijzen om mij op die typfout te wijzen, de wereld kreunt onder een tekort aan rechtschapen ridders als uzelf.

    Mag ik alleen het op mijn uiterlijk schieten wat kleintjes vinden van iemand die zich verschuilt achter een pseudoniem en een foto van (is dat ‘m nu echt?) John Densmore?

  6. PJ Symons permalink
    19 juli 2011 15:36

    Manzarek drong de vaak geniale drumlijnen (ooit van John Densmore, zoals u terecht opmerkte, maar nu dus versimpeld door Ty Dennis) wel degelijk naar de achtergrond met zijn gepingel. Maar dit geheel terzijde.

  7. 19 juli 2011 16:02

    Leuk bedacht, maar wij geloven geen woord van die hele uitleg over de verwarring bassist/drummer, om de simpele reden dat als het werkelijk om de drumlijnen was gegaan, er nooit ‘vervangen’ had gestaan maar bijvoorbeeld ‘naar de achtergrond gedrongen’. Je kan je de moeite besparen om daar verder over te argumenteren, want ons zal je er niet mee overtuigen en verder interesseert het niemand.

    Het gebruik van Wikipedia blijft daarnaast toch aanbevelenswaardig. Lazen wij in jouw recensie over The Pogues niet dat zij een nummertje speelden dat jij Sally McLaghlan noemde? En heet dat nummertje in werkelijkheid niet Sally MacLennane? Het was weer laat, wellicht.

    Altijd hetzelfde met die journalisten: geef je ze een veeg uit de pan, dan zeuren ze altijd dat ze maar heel weinig tijd hadden om hun stuk te schrijven, en dat het trouwens érrug flauw is dat wij zo anoniem zijn. Tja.

  8. PJ Symons permalink
    19 juli 2011 16:16

    Toegegeven, ik vind op jullie blog weinig tot geen fouten. En dat terwijl jullie als bloggers toch evenzeer met deadlines te maken krijgen. Sterk.
    Maar nogmaals: uitstekend werk. Er zijn te weinig inhoudelijk voortreffelijke blogs, fijn dat jullie daar even iets aan willen doen.

  9. M. Wouters permalink
    19 juli 2011 18:57

    Misschien kan het onderstaand PJ Symons stukje over A-Trak ook nog aangepast worden?
    “De Canadees is bekend van zijn remix van de Yeah Yeah Yeah’s ‘Heads Will Roll’ maar draaide daar nog wat verrassingen als ‘Barbra Streisand’ tussen. Hij deed dat uitstekend, maar wij kunnen uit de losse pols tien namen geven die hetzelfde willen komen doen voor een bak Duvel en een halve joint.”

    Waarom zou ‘Barbra Streisand’ een verrassing zijn? De brave man heeft het nummer zelf gemaakt. Volgende keer dezelfde quote als de Rolling Stones Satisfaction of Paint It Black spelen?

  10. 21 juli 2011 19:46

    Hoe kunnen de drumlijnen van Densmore naar de achtergrond verdrongen zijn als hij er niet bij was?

    Fouten maken is één zaak. Liegen is veel erger. Wie om half drie ’s nachts het verschil niet kent tussen een bassist en een drummer, zoekt beter een andere branche dan de rock. Wie nuchter en uitgeslapen blogs bezoekt om zich uit zijn blunders te lullen in plaats van ootmoedig “I stand corrected” te zeggen, die zoekt best een biechtstoel.

  11. 26 juli 2011 19:58

    Scoop: Voldoet het journalistieke vak aan de verwachtingen?
    Symons: “Zeker en vast. Ik ben sowieso een nachtmens, dus als ik ’s avonds naar een concert ga en daarna mijn stuk uitschrijf dan zwoeg ik daar graag op tot 4 uur in de ochtend. Ik vind dat een fantastisch leven, zoveel rust. Het geeft veel voldoening. De positieve reacties op een artikel zijn fantastisch, maar ook de negatieve hoor ik graag. Die zetten je aan tot nadenken.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s