Skip to content

Rocken op z’n Vlaams

29 december 2010

Welke eer denkt men Will Tura eigenlijk te bewijzen door een hoopje tweederangsmuzikanten een aantal van zijn nummers te laten coveren? De vraag dringt zich op bij het beluisteren van Turalura 2. Op die plaat, bedoeld als hommage aan Will Tura, spelen veertien Vlaamse rockers een covertje en geven de Keizer van het Vlaamse Lied zo de street cred die hem toekomt.

Of dat is toch het concept. Maar nemen wij het oeuvre van Will Tura er even bij. 67 platen, 143 singles, alle mogelijke genres en meer hits dan wij kunnen tellen. Alle prijzen gewonnen die er te winnen zijn, ereburger van Veurne en Kampenhout. Plaatsen wij daartegenover de prestaties van bijvoorbeeld Customs. Inderdaad, wie of wat is Customs in godsnaam?

Customs blijkt een jonge bende snaken uit Leuven. 1 plaat, 4 singles, 1 genre, 0 hits. Hoe kunnen die niemendallen ooit iets toevoegen aan een nummer van Will Tura? Customs heeft dan nog het excuus jong te zijn, maar hetzelfde probleem stelt zich bij de meer ervaren Vlaamse rocksterren die wij eigenlijk evenmin hebben weten schitteren, zoals K’s Choice of Vive La Fête.

“Ja maar,” horen wij al komen, “Will Tura is gewoon geen rocker. Dat is nu juist de meerwaarde van de coveraars. Zij bewijzen dat Will Tura met zijn muziek ook rockmuzikanten kan inspireren en dat hij veel meer is dan de slappe smartlappenbard waarvoor jonge rocksnobs hem soms verslijten. Wij zijn fans van Tura, Emile, net zoals jij!”

Daarop willen wij twee dingen antwoorden. Ten eerste dat de meeste rockcovers op Turalura 2 niet bijster geïnspireerd klinken. Novastar klinkt zoetsappiger dan Will Tura zelf in zijn meest versuikerde dagen, Daan slaagt er zowaar in om te klinken als Jos & Christa in 1964. Over wat Mauro doet of denkt te doen tasten wij volledig in het duister.

En ten tweede wijzen wij erop dat in één nummer van Will Tura soms meer rock ‘n’ roll zit dan in het hele verzamelde werk van Arid samen.

Maar wij zijn geen verzuurde negativisten en wij vermelden dan ook graag de goede kant van Turalura 2: de paar covers die wel de moeite zijn doen je inzien hoe onbeduidend de reguliere Nederlandstalige rock is.

8 reacties leave one →
  1. Filip permalink
    1 januari 2011 18:44

    Ik zie er geen graten in: covers van een zevenderangs dorpszanger die alleen door mensen gefêteerd wordt die getroffen door grensverleggende wansmaak én een hersenverlamming. Waarom ook niet? Er is al zoveel lelijkheid in de wereld, dit kan er nog wel bij.

    Markant overigens, hoe een platte commerçant die een leven lang tenenkrullende flutdeuntjes produceerde op handen gedragen wordt door mensen die je doorgaans van enige kritische zin mag verdenken. Maar zo gaat dat in Vlaanderen: het is een kleine wereld, en zodra je lang genoeg doorgaat, krijg je vanzelf een cultstatus waar die van Bela Lugosi bij verbleekt. Nog even en ze noemen Tura de Vlaamse Johnny Cash.

  2. 3 januari 2011 15:39

    “Nog even en ze noemen Tura de Vlaamse Johnny Cash”. Dat gaat niet meer want die truuk hebben ze al uitgehaald bij Bobbejaan Schoepen, compleet met de Cahsiaanse lay-out van zijn laatste plaat.

    Nu is de messcherpe kritiek die u plaatst bij het oeuvre van Tura ten eerste uw volste recht, wat je tegenwoordig ten overvloede in fora moet vermelden, ten tweede niet geheel onterecht, want er zit behoorlijk wat gesmartlapte in zijn cataloog, maar ten derde volledig unisono met dde verzamelde rockpers en de subcultuursnobs in Vlaanderen, die ten aanzien van voornoemde rockers plots alle kritische noten achterwege laten.

    Als ’t in ’t Engels is, dan smelt plots onze kritische zin als sneeuw voor een strooiwagen, en dat geld voor binnenlandse en buitenlandse artiesten. Wat Arid en co betreft, treed ik onze vriend Plasky volmondig bij, behalve dat Customs niet bepaald een jonge band kan genoemd worden en met “Rex” toch wel degelijk een hit in huis had, maar dat is feitenkennis. Vive la fête, dat is slecht tot technodisco verarrangeerde K3. Dat steekt geen taalgrens over, maar wij fêteren dit Woestijnvisfähig onding als betrof het kunst met 1K.

    En Johnny Cash, de vergelijking met Tura is eigenlijk erg treffend: enkele parels in een zoutloze zee van middelmatige country. Wees gerust dat de hype rond Cash bij een Engelstalig, kritisch!, publiek ook voor het nodige tandengeknars heeft gezorgd.

  3. Filip permalink
    3 januari 2011 16:53

    De appreciatie voor Johnny Cash zal ook wel met zijn levensloop te maken hebben. Van Cash heb je toch iets meer de indruk dat hij zijn liedjes geleefd heeft dan Will Tura, die in leven en muziek vooral de verpersoonlijking is van Vlaamse kneuterigheid.

    Soit, mijn mening over Tura is maar een mening – ook dat moet je tegenwoordig benadrukken op allerlei fora. Maar tussen de lawine aan gejubel die hem te beurt valt, mag er ook al ’s een ander geluid weerklinken.

  4. 3 januari 2011 17:33

    Radio Plasky opent graag de ether voor individuen die een mening hebben en die haar kunnen onderbouwen bovendien.

    Eén van de weinige goede uitvoeringen op Turalura 2 vond ik Mintzkovs versie van De regen stroomt. Die modulatie op het einde is natuurlijk melig en overbodig, maar verder: erg aardig. En ik dacht: stel dat Mintzkov dat nummer zelf had geschreven – zouden ze niet naar de hoogste regionen van de Nederlandstalige rock worden gerecenseerd? Natuurlijk wel.

    Of dat betekent dat Will Tura zich met een ander register eigenlijk perfect weet te handhaven tussen andere middelmatige muzikanten die gewoon meer artistieke geloofwaardigheid genieten, of dat hij een genie tussen andere genieën is, dat mag ieder voor zich besluiten. Zelf trek ik uit dit puur speculatieve en dus in feite waardeloze denkwerk over één nummer deze drie algemene conclusies:

    • Will Tura heeft wel degelijk muzikaal talent.
    • Will Tura’s muzikaal talent moet bepaald niet onderdoen voor dat van zijn coveraars.
    • Will Tura’s muzikaal talent moet evenmin onderdoen voor dat van wat momenteel de Nederlandstalige rockscene beheerst.

    En met die conclusies rechtvaardig ik mijn initiële stelling: als Will Tura een bovengemiddeld songschrijver is, welke eer kunnen Daan, Meuris of Vive la Fête hem dan eigenlijk bewijzen?

  5. 3 januari 2011 18:02

    Het antwoord op die stelling, als een rethorische vraag geformuleerd, is velerlei:

    1. Door hun meterstand bij de hipheidsleveranciers kunnen Daan en co enige hipheid verlenen aan Tura, maar dat is niet het soort eer waar Emile op doelt.
    2. Het arrangement is een onderschat onderdeel van een song. Mogelijk zijn Daan en co betere arrangeurs en hun arrangement zou een intrinsiek goede compositie naar een hoger niveau kunnen tillen. Sterker nog, een stevig arrangement à la Noordkaap kon destijds doen voorwenden dat Arme Joe een dijk van een song was. Quod non (penso).
    3. Het arrangement vormt vaak het sleutelelement bij de appreciatie. Haal de distortion uit de hard rock en stop high-fi in de lo-fi, en vele adepten haken af. Daan en co kunnen, mits een arrangement in hun eigen idioom, de kleren van vele keizers ontmaskeren en de luisteraar confronteren met de onbehaaglijke vraag “euj, ik vin’ Tura ineens goe’ of wa’?”

    De barbiesongs “Poker face” of “(Hit me) Baby one more time” staan in het kampvuurmilieu bekend als akoestisch uiterst brengbare liedjes. De vraag is soms of het nog wel dezelfde song is, als je er alles uit haalt behalve de zanglijn en het akkoordenschema.

  6. 3 januari 2011 18:10

    @filip

    Bij nader inzien is uw mening inderdaad niet unisono met het gejubel dat de man ten beurt valt. Ik liet me leiden door essayistische driften, en ook dat is een kenmerk van vele fora (ja, mijn driften reiken tot vele fora).

  7. Filip permalink
    3 januari 2011 18:40

    Ik hou niet van vergelijkingen. Zeker niet als het gaat om muzikanten die alleen maar vergeleken worden omdat ze dezelfde taal gebruiken. Laat dus maar zitten, die vergelijking tussen Tura en de Nederlandstalige rock bij ons. ‘X aantal hits hebben’ lijkt me al evenmin een waterdicht criterium om iemands muzikaal talent te beoordelen. ‘Ik hou van u’ was naar Vlaamse normen een monsterhit, maar wat was dat meer dan een opgewarmd kermisdeuntje?

    Wat het talent van Tura’s coveraars betreft, in vergelijking met dat van Tura zelf: ik kan dat al evenmin goed beoordelen. Maar telkens ik ‘Icon’ van Daan hoor, denk ik wel ‘verdraaid goeie song’ – om niet te zeggen ‘die zak heeft zowaar een deuntje in elkaar gestoken dat van nogal wat talent getuigt’. Dat gevoel heb ik persoonlijk nooit gehad bij Tura. Nog nooit. Owel ‘N-n-n-n-n-ooit’, zoals Tura het in zijn rapperiode zou gezongen hebben. En ik ben helaas een kenner van zijn oeuvre, niet in het minst omdat mijn moeder enkele decennia lang een hevige fan van ‘m was.

    Verder eens met Knotwilg: veel meer dan een andere aankleding van Tura-songs is die Turalura-cd niet. Het laat mensen op een andere manier naar Tura luisteren – wat bij sommigen soms verbaasde en onbehaaglijke reacties oplevert. Al moet ik zeggen dat ik het idee allesbehalve uitstekend vindt, zoals ze bij HUMO zelf lijken te denken. Ik loop gewoon in een wijde boog om die cd heen, terwijl ik iets van Johnny Cash nurie.

  8. liliane permalink
    16 juli 2016 00:32

    Will Tura behoeft geen krans, hij is het beste wat er in Vlaanderen te vinden is. En als anderen zijn liedjes coveren, is dat een erkenning voor de componist in hem. Hij verdient alle respect en liefst een beter vlugger dan bij Johnny Cash. Voor de twijfelaars, luister eens naar ‘ouverture’ opgenomen met ‘the London symphony orchestra’ ,het moet niet altijd commercieel te zijn, al wil het grote publiek wel de meezingers. Probeer ook eens de roep van de mensen te aanvaarden. En ik heb altijd een Waaaauw gevoel ( al rappend, maar vooral al zingend ) mister Filip.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s