Skip to content

Kerstcam

24 december 2010

LOG 20101224 13:34

In de gebloemde sofa zit, knus in een fleecedekentje gewikkeld, Emile te bladeren in ‘1001 recepten voor chocolademelk’. Zijn moonboots staan te drogen voor een elektrisch kacheltje, dat vonken spuwt op de maat van Herman van Veens stemmige ‘Kerstliederen’. Emile zelf zingt vals mee, terwijl hij aantekeningen maakt bij recepten voor chocolademelk met obstler, chocolademelk met ammaretto, en chocolademelk met anijswodka.

Alles is peis en rust en vree, tot een besneeuwde Auguste komt binnengestormd. Hij lijkt iets te bulderen maar omdat hij volledig, tot aan zijn snor toe, is ingepakt in een met grizzlybont gevoerd oliepak, is hij weinig verstaanbaar. Het oliepak is een ontwerp van Ann Demeulemeester en uitgevoerd met een discrete krijtstreep. Het kost Auguste een minuutje of twintig om zich uit deze perfect tocht-, vocht- en vorstvrije burcht te wrikken. Emile bladert en neuriet onverstoorbaar verder.

Auguste: “Emile!”
Emile: “Sint-Pater komt naar Hengelo…”
Auguste: “Emile, kom eens helpen!”
Emile: “Anna-Gerlinda Postiljon…”
Auguste: “Emile! Help mij mijn laarzen uittrekken!”
Emile: “Van ceramiek tot in ’t kliniek…”

Nijdig tikt Auguste tegen de platenspeler, die abrupt zijn gezang staakt. Verbaasd kijkt Emile op.

Emile: “Ha, Auguste. Amai, dat is een ferm winterpak dat gij daar hebt. Met goede laarzen en al.”
Auguste: “Ja. Kunt ge ze mij helpen uitdoen alstublieft? En mijn pantoffels brengen?”
Emile: “Nauurlijk. Geen probleem. Kijkt gij intussen eens naar de platenspeler, die is blijkbaar weer afgesprongen. En van Veen ging net de enige zin in heel dat lied die ik begrijp zingen.”

Emile trekt met een flukse beweging, die veel oefening verraadt, Augustes laarzen uit en gaat dan om zijn pantoffels. Met zichtbare tegenzin zet Auguste de naald weer op de plaat, die meteen vrolijk verder zingt. Auguste draait het volume flink lager en zet zich tegenover de gebloemde sofa in de namaaklouis XV-fauteuil.

Emile: “Lekker rustig hé, met zo’n winters kerstsfeertje op de redactie.”
Auguste: “Het is té rustig. Waar is Max? Waar is Maurice?”
Emile: “Maurice werkt nog steeds aan die erotische undercoverreportage in het verre buitenland. En Max heeft een heel dure citytrip geboekt met een even dure vrouw.”
Auguste: “Ah bon. Enfin, het belangrijkste is dat gij hier zijt, want het is over u dat ik klachten heb!”
Emile: “Over mij? Dat kan bijna niet. Ik ben superbraaf geweest. Dat zal ook in mijn nieuwjaarsbrief staan, die…”
Auguste: “Emileke, de leugens in uw nieuwjaarbrief voor tante Alice interesseren mij niet. Als ik klachten hebben, dan zijn er klachten. Eerste klacht: het moet gedaan zijn met dat geflirt met de luisteraars! Wat is dat allemaal met die Kaat?”
Emile: “Dat is een heel knappe vrouw. En een lieve. Ze wijst ons altijd zo vriendelijk op taalfouten en…”
Auguste: “En dus maakt gij met opzet fouten om aandacht van dat mens te krijgen.”
Emile: “Met opzet, zo zou ik dat niet stellen. Het is eerder een soort onderbewust proces, dat…”
Auguste: “Emile, dat ge fouten maakt, tot daar aan toe. Iedereen maakt fouten — behalve ik. Maar dat ge expliciet naar de aandacht van luisteraars hengelt…”
Emile: “Niet alle luisteraars! Eén bijzonder luisterares!”
Auguste: “…dat gaat te ver! Véél te ver! Zeemijlen, nee, lichtjaren te ver!”
Emile: “Iedereen heeft toch een zwakke plek?”
Auguste: “Maar nog niet eens zo ver als uw tweede wandaad, waarover mijn tweede klacht gaat!”
Emile:  “Ik val toevallig op vrouwen die over taalfouten zeuren, daar is niets mis mee.”
Auguste: “Luisteraars aantrekken is natuurlijk misdadig, maar de hoofdredacteur afschilderen als een imbeciel is pas helemaal onaanvaardbaar! Schandalig!! Rampzalig!!!”
Emile: “Het zijn vaak heel bijzondere vrouwen. Aan sommigen heb ik mooie herinneringen uit mijn studententijd.”
Auguste: “Emile!! Luistert gij eigenlijk wel!?”
Emile: “Jammer dat zovelen van hen later in het onderwijs gingen. Euh, sorry, Auguste?”
Auguste: “Ik zou graag hebben dat ge luistert wanneer ik u uitkaffer.”
Emile: “Sorry, ik was even afgeleid. Maar ik ben weer één en al aandacht nu.”
Auguste: “Goed, ik herneem: de hoofdredacteur afschilderen als een imbeciel is onaanvaardbaar, schandalig en rampzalig!”
Emile: “Hé?”
Auguste: “Beweren dat ik niet weet wat een anakoloet is! Ik, Auguste Plasky, de grote anakoloetenkenner Auguste Plasky! Dagelijks schep ik grandioze anakoloeten die steeds weer te verzetten de bakens van het genre!”
Emile: “Zeg, niet onder mijn duiven schieten hé Auguste! Straks krijgt ge een opmerking van Kaat!”
Auguste: “Maar nee. Ik deed het immers met opzet, om een punt te maken.”
Emile: “Ja, maar ik maakte mijn fouten ook met een soort van opzet. Voor Kaat maakte dat niet uit. En voor u daarnet ook niet, blijkbaar. Straf vind ik dat, Auguste, dat ge zo met opzet de aandacht van de luisteraar trekt!”

August kijkt een beetje verward naar Emile, die verwijtend terugkijkt. De plaat met Kerstliederen springt weer af.

Auguste: “Ahum. Mijn excuses, Emile, ik heb me misschien een beetje laten gaan daarnet. Hoe kan ik het goedmaken?”
Emile: “Het zou helpen als ge anijswodka zou hebben. Want dat is het laatste ingrediënt dat ik mis voor een geweldig recept voor chocolademelk.”
Auguste: “Dan is het vast geen toeval dat ik zo’n fles op zak heb!”

Blij verdwijnt Emile met de fles anijswodka in de bijkeuken. Even later later zitten de twee broers in hun respectievelijke lievelingszetels voor het elektrisch vuurtje te genieten van hun geurige kop chocolademelk. Herman Van Veen kweelt als vanouds dat hij drie koningskinderen is; alles is weer rust en vree en peis.

Auguste: “Lekker rustig hé, met zo’n winters kerstsfeertje op de redactie.”
Emile: “Ja, lekker rustig.”

6 reacties leave one →
  1. Kaat permalink
    24 december 2010 13:50

    “chocolademelk met ammaretto”?
    “ammaretto”???

    Is dat zoiets als whiskky? Of cognnac? Of cointtreau?

  2. 24 december 2010 16:28

    Nee, eerder zoiets als een kaatje om zonder handschoenen aan te pakken.

  3. 24 december 2010 16:41

    Het is iets zoals whiskie, kognak of quointreau: de goedkopere variant die je goedkopere supermarkt je graag te beschikking stelt. Onmisbaar tijdens de feestdagen, als je je eindejaarspremie er al helemaal hebt doorgejaagd aan veel te dure cadeaus en winterbanden.

  4. Kaat permalink
    25 december 2010 12:24

    “je graag te beschikking stelt”?
    “te beschikking”???
    “te”??????

    Ach, ’t is Kerstdag, I rest my case. Peis en vree aan eenieder die verliest bij ’t dictee…

  5. Dieter permalink
    25 december 2010 13:43

    Men plaagt wie men liefheeft…

  6. 28 december 2010 17:05

    Beste broeders Plasky,

    Merci.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s