Skip to content

Hogere astrologie in Wetstraatverslaggeving

27 juli 2010

Wanneer een periode van (in/pre-)formatie ongelukkig samenvalt met de komkommertijd, vrees dan voor uw politieke verslaggeving. Met discrete onderhandelaars die niets naar de pers lekken, verveelt het Wetstraatjournaille zich steendood. In plaats van dan algoritmes te ontwikkelen om sudoku’s op te lossen, slaat het aan het filosoferen over de regeringsonderhandelingen.

Elk woord dat een politicus zegt of niet zegt, vergroten journalisten uit. Daarbij speculeren ze driftig over wat dat allemaal zou kunnen betekenen, liefst in het licht van persoonlijke vetes, macchiavellistische carrièreplannen en geheime bondgenootschappen. In die artikels wordt overigens steeds getracht om de indruk te geven dat het hier om een scherpzinnige analyse gaat.

Maar de nieuwswaarde bedraagt zelden meer dan nul komma nul nul. Het is niet meer dan het pedante equivalent van de verhalen in Story en Dag Allemaal, waar precies hetzelfde gebeurt met BV’s. Wat dat betreft hebben die bladen dan ook gelijk met hun claim dat hun werk eigenlijk niet verschilt van dat van bladen die pretenderen kwaliteitsverslaggeving te brengen.

Een kanjer van een schoolvoorbeeld levert ons Bart Brinkman met deze paragraaf:

De twee politici lijken evenwel een verschillend doel voor ogen te hebben. Wil Gennez vooral beklemtonen dat ze Groen! erbij wilde hebben, Milquet is het meer te doen om Ecolo tot een heldere stellingname te dwingen. De Franstalige groenen zouden gezien hun zware verkiezingsnederlaag helemaal niet in een regering willen stappen. De CDH-voorzitster, wellicht met de stilzwijgende goedkeuring van de preformateur zelf, lijkt van oordeel dat Ecolo op dit punt niet helemaal eerlijk communiceert.

Over wat er werkelijk gebeurt, bent u na het lezen niets wijzer geworden. Maar de mogelijkheden zijn eindeloos en quasi alle journalisten bij quasi alle kranten maken er graag gebruik van:

Die contacten waren naar alle waarschijnlijkheid bilaterale contacten tussen Di Rupo en de betrokken partijen. (bron)

Dat Ecolo ook zou meewerken aan die laatste werkgroep zou erop kunnen wijzen dat de deur naar regeringsdeelname van de groenen nog niet definitief is gesloten. (bron)

Mogelijk organiseert de partij vrijdag een interne vergadering met de verschillende afdelingen. (bron)

De sfeer aan de onderhandelingstafel zou nog altijd goed zijn, maar sommige bronnen geven aan dat de zaken niet gemakkelijk liggen. (bron)

Sommige media schuiven 21 juli naar voren als streefdatum, maar Di Rupo wil zich naar verluidt niet laten opsluiten in een timing of deadline. (bron)

Merk daarbij op dat het vaak om doorslagjes van Belga gaat, waar ze blijkbaar ook over niet al te veel harde feiten beschikken. Maar het interessantst is ongetwijfeld het laatste fragment, omdat we daarin een interessante stap naar no news news (NNN) zien. Wij zijn zelf er geen grote fan van, maar het moet gezegd dat er misschien wel toekomst in zit.

Zijn er geen feiten om te beschrijven, introduceer ze dan zelf. Stelt geen enkele politicus een deadline, dan komt de Gazet van Antwerpen zélf met een deadline. Zo kunnen de media zelf mee de actualiteit sturen en haar uiteindelijk overbodig maken. Een interessant idee voor krantenmakers, die anders de grillige actualiteit moeten proberen kanaliseren in vaste formats.

Wij moedigen deze ontwikkeling van NNN sterk aan. Het journalistieke métier zou er creatiever op worden, politici zouden het rustiger hebben en als lezer zou je het verschil amper merken. Wij denken namelijk niet dat we nóg minder kunnen bijleren dan nu, uit de betekenisloze beschrijvingen van betrokkenen die naderhand toch niet erg betrokken blijken.

“De sfeer is ijverig”, weet een betrokkene, die evenwel aangeeft niets te weten over de inhoud van de gesprekken. Er zou vandaag over de “kern van de zaak” gesproken zijn en dus ook over de “gevoelige onderwerpen”, klinkt het nog. (bron)

Zelfs Madama Zazora durft in vier zinnen niet twee keer ‘lijken’, één keer ‘zouden’ en één keer ‘wellicht’ zeggen. “Brinkman doet wat hij wil,” zegt Zazora, “maar mijn klanten zouden mij betichten van gezwam in het ijle.”

3 reacties leave one →
  1. Jan permalink
    28 juli 2010 10:07

    Zijn er geen feiten om te beschrijven, introduceer ze dan zelf. Stelt XXXX enkele politicus een deadline, dan komt de Gazet van Antwerpen zélf met een deadline. Zo kunnen de media zelf mee de actualiteit sturen en haar uiteindelijk overbodig maken. Een interessant idee voor
    Woordje “geen” vergeten in bovenstaand citaat?

  2. 28 juli 2010 13:13

    Inderdaad. Maar dankzij u is dat alweer opgelost.

Trackbacks

  1. Een freemiummodel voor een kwaliteitspers | geschreven om te lezen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s