Skip to content

Vroeger was hij beter

14 juli 2010

LOG 100714 18:23

Op het balkon van de redactie zitten Max en Emile te genieten van de hittegolf en een grote mand kersen. Max spuwt zijn pitten met een verbazingwekkende precisie naar het gevogelte dat ook wel een kersje zou lusten. Emile sorteert zijn pitten de op grootte. Over deze kersenpitten discussiëren zij ernstig.

Max: “Hoe groter de pitten, hoe meer warmte ze kunnen opslaan.”
Emile: “Ja, maar hoe kleiner ze zijn, hoe meer er in zo’n zakje kunnen…”
Max: “… waardoor het uiteindelijke volume ook groter wordt. Kán kloppen.”
Emile: “Bovendien liggen veel kleine pitten zachter dan een paar grote pitten.”
Max: “Goed, neem dan kleine pitten. Maar volgens mij is het hele plan gewoon niet zo’n goed gedacht.”
Emile: “Natuurlijk wel! Een zelfgemaakt kersenpitkussentje met satijnen overtrek en met vérse, zelf kaalgeknaagde pitten – dat is toch superromantisch?”
Max: “Ja, maar het is zomer hé, Emile. Dertig graden ’s nachts. Weinig vrouwen verlangen nu naar warme kersenpitkussentjes, dat is toch…”

Door de open terrasdeur struikelt een rood aangelopen Auguste binnen. Het zweet parelt op zijn voorhoofd, zijn kin, zijn wangen – overal. Zijn anders zo nette Bobby Kennedey-kapsel ziet er verwaaid uit. Hij zijgt uitgeput neer in één van de strandstoelen, die krakend dreigt met instorten, en wuift zich koelte toe met zijn plastron waarop het logo van het Belgische EU-voorzitterschap geborduurd is.

Auguste: “Mannekes, vergadering! We hebben een enorm probleem!”
Max: “Een probleem? Zijn er geen klachten meer?”
Emile: “Ja, klachten! Wij willen klachten!”
Auguste: “Ik ben hier de baas en ik beslis wat er op de redactievergadering besproken wordt! En vandaag is het een probleem!”
Emile: “Okay, okay… het is een probleem. Mij best. Wat is het probleem?”
Max: “Als je het mij vraagt, is dorst een probleem. Met dit warme weer…”

Auguste zucht en haalt drie ongelabelde bruine flessen uit zijn achterzak, waarmee hij drie champagnecoupes schuimend vol schenkt.

Auguste: “Exlusief, particulier en vermoedelijk illegaal gebrouwen in de States. Alstublieft en laat het smaken.”
Emile: “Ik vind illegaal bier altijd het lekkerste!”
Max: “Ik weet een traktatie altijd te appreciëren, zeker als ze zo spontaan gebeurt!”

Een ontspannen stilte volgt. Max geniet van de volle, fruitige maar niet te zoete smaak van het vermoedelijk illegaal gebrouwen bier. Emile doet precies hetzelfde.

Auguste: “Luister: de minister van media is uit de doden opgestaan! Hij blogt weer!”
Emile: “Ik vind het tof dat bij dit bier het droge en het fruitige mekaar niet in de weg staan.”
Max: “Hoewel ik het misschien toch iets te zoet vind om echt verfrissend te zijn op deze tamelijk smoorhete zomerdag.”
Emile: “Da’s waar, maar de frisheid…”
Auguste: “Mannekes! Kunnen we ons aan het onderwerp houden alstublieft!”
Emile: “Het onderwerp…?”
Max: “De minister van media, Emile. Dus, Auguste… hij blogt weer, en…?”
Auguste: “Niks én! Hij blogt, point final! Point d’exclamation fois trois!!! Is dat niet problematisch genoeg misschien!?”
Max: “Bwoa…”
Emile: “Och…”

Max schenkt zich nog eens bij, Emile smekt luid bij het verorberen van een handvol kersen die hij geselecteerd heeft op de vermoedelijke geringe omvang van hun pitten. Hij is nog niet overtuigd door Max’ kritiek.

Emile: “Max, zouden die pitten ook koelte kunnen vasthouden? Want dan zou ook in de zomer…”
Auguste: “Mannekes, een béétje betrokkenheid alstublieft! We hebben het hier over een potentiële concurrent! Die komt onze markt verstoren!”
Emile: “Welnee, Auguste. Ten eerste, de vorige was ‘de mediaminister’, deze is ‘de minister van media’. Da’s al een heel verschil. ”
Max: “Ten tweede: de vorige kon al niet schrijven, en deze nog veel minder.”
Emile: “Ten derde schrijft de nieuwe meer propaganda dan beweringen. En wat hij dan beweert, is fout.”
Max: “’t Is loos gescheld met een doorzichtige politieke agenda.”
Emile: “De vorige minister zijn roddels waren tenminste nog interessant. Deze sul probeert gewoon mee te surfen op de hype van de vorige. Volslagen oninteressant sujet.”
Auguste: “Okay, als jullie er zeker van zijn dat er geen concurrentie…”
Max: “En wij maar denken dat gij blij zou zijn met concurrentie. Slecht voor onze luistercijfer, zou ik toch denken.”
Auguste: “Daar staat dat helemaal los van, idioot. Een Plasky moet gewoon geen concurrentie dulden en daarmee basta!”
Emile: “Schol!”

3 reacties leave one →
  1. Geert Van Mol permalink
    15 juli 2010 20:25

    Heren Plasky,

    misschien is u dit uit het oog verloren doch geselecteerd laat zich schrijven met een d achteraan, en niet met een t zoals abusievelijk hierboven neergekwakt.

    Uw argumenten als “last van de warmte” en “droge keel en bijbehorende lever” zijn verzachtende omstandigheden, net als de melding dat de gemiddelde dt-fout noch hoorbaar is op de radio, noch zichtbaar via de webcam.

    Van harte en tevens hartelijk bedankt voor uw al dan niet geveinsde aandacht.

  2. 16 juli 2010 09:42

    Zolang wij geen eindredacteurs kunnen inhuren, zit er niets anders op dan luisteraars dankbaar zijn voor hun adviezen. Dank!

  3. Geert Van Mol permalink
    17 juli 2010 05:57

    Zonder dank, ik heb u met graagte op uw gebreken gewezen en ben uiteraard bereid zulks in de toekomst te blijven doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s