Skip to content

Radio Plasky geïnterviewd door Porto Carrero

4 maart 2010

Een tijdje geleden viel er een brief van de ons tot dan toe volslagen onbekende Rafael Porto Carrero in onze brievenbus:

Ik werk momenteel aan een artikel voor mediakritiek.be over de verzuring binnen de mediasector. Uw anonieme ‘radiozender’ speelt ook een rol in dit schouwspel. Is het eventueel mogelijk een interview met iemand van de familie Plasky te doen? (in Schaarbeek? ;) Ik speel volgens de oude regels van het spel en garandeer bescherming van mijn bronnen (dus ook anonimiteit). Als dit niet gaat, zou ik het appreciëren moest u een beetje tijd vrijmaken voor volgende vier simpele vragen.

Vervolgens stelde hij ons zes vragen. Wij stemden in met een telefonisch interview. Dat is intussen zowat een half jaar geleden. Wat er van dat artikel geworden is, zullen we wellicht nooit weten. Maar wat wij ervan vonden, willen we u niet onthouden:

PORTO CARRERO: Wat is het eigenlijke doel van uw/jullie initiatief? (Zeg ik u of jullie?)
RADIO PLASKY: “Zegt u maar jullie, wij Plasky’s hebben een hecht familiegevoel. Ons eigenlijke doel is natuurlijk een radiozender. Het probleem is dat we geen licentie krijgen en wellicht ook niet zullen krijgen, want wij verwachten weinig beterschap van Ingrid Lieten. ”

“We hebben geprobeerd als piraatzender, maar toen we een zendmast aan het rechtzetten waren stond de rijkswacht er na een kwartier. De FM-band is in Brussel sowieso al heel dichtbevolkt. Maar we geven niet op, natuurlijk. Emile is een nieuw subsidiedossier aan het voorbereiden.”

PORTO CARRERO: Hoeveel mensen bereiken jullie met Radio Plasky? Enig idee van de sociale profielen?
RADIO PLASKY: “Eén keer hebben wij luistercijfers vrijgegeven, om De Standaard wat bescheidenheid bij te brengen. Onze hoofdredacteur was woest, hij schaamde zich dood voor die hoge cijfers. Hij wil die zo laag mogelijk houden, omdat dat een indicator voor kwaliteit is. Wie heeft de meeste lezers, De Standaard of De Witte Raaf? En welk blad vindt u het kwalitatiefst?”

“De massa is dom, wispelturig en blind, vooral als zij uit verstandige, consequente en alerte lieden bestaat. Wie voor de massa wil produceren moet ook dom, wispelturig en blind zijn, want mensen willen niets nieuws zien, mensen willen bevestigd zien wat zij denken.”

“Dat is een commerciële waarheid. Maar Radio Plasky is geen commercieel project, wij zijn een filantropisch project. Daarom hopen wij op steeds minder luisteraars. De dag dat enkel tante Alice nog luistert, niet omdat ze van onze uitzendingen houdt maar omdat wij haar lievelingsneefjes zijn, beschouwen wij ons project als geslaagd. Volgens haar cardioloog moeten we ons haasten als we die dag nog willen meemaken, dus we proberen elke dag keihard om minder luisteraars aan te trekken. Maar eenvoudig is het niet.”

PORTO CARRERO: Waarom blijven jullie anoniem? Wie is daarmee geholpen?
RADIO PLASKY: “Op een congres in Zürich zijn wij eens aan de babbel geraakt met de zeer aimabele Andrew Knight. Hij keek heel verbaasd toen wij hem vroegen of mensen tegen hem ook zo hadden gezeurd over de anonimiteit van zijn blad.”

“Hij zei dat zijn blad helemaal niet anoniem was; de lezers wisten perfect waarvoor het stond, ook al tekenden zijn redacteurs hun stukken niet. Hij suggereerde dat ons publiek wellicht dommer of onbeleefder was dan het zijne. Zie ook het antwoord op de vorige vraag.”

PORTO CARRERO: Verzuurt anoniem randen, geroddel in de marge, niet het debat omtrent de toekomst van de media?
RADIO PLASKY: “Geroddel in de marge? Wijs ons op één uitzending die ‘geroddel’ is. Wij hebben het foute verhaal over Coene nadien rechtgezet en hem excuses aangeboden. Dat is meer dan Di Rupo ooit van Vandermeersch heeft gekregen.”

“Geroddel is wat u leest op de Wetstraat-pagina’s van Vlaamse kwaliteitskranten. Dat is gebaseerd op geruchten, loze assumpties en desinformatie door betrokken bronnen. Het gaat over vetes, partijpolitiek en carrièrestrategieën, en niet over politiek. Dát is geroddel.”

“Radio Plasky oordeelt niet op basis van veronderstellingen. Radio Plasky oordeelt over journalistiek op basis van feiten: op basis van wat journalisten ons doen lezen, bekijken en beluisteren. Dat is geen geroddel. Onze kritiek is vaak persoonlijk, dat wel.”

“Toen Gerard Ingheliaen, die getrouwd was met de oudste dochter van Eubelius Plasky, de berichtgeving over de Brabantse Omwenteling deed, kreeg hij deze instructie van zijn werkgever-schoonvader: “wees kritisch, wees persoonlijk, wees hard.” Dat is sindsdien het familiedevies. Wat voor zin heeft kritiek als ze mild, generalistisch en verguld is?”

PORTO CARRERO: Kunnen jullie je voorstellen dat vooral jonge, beginnende journalisten zich door jullie in de steek gelaten voelen? Hebben jullie al eens gedacht aan constructieve voorstellen ipv negatieve kritiek?
RADIO PLASKY: “Dat kunnen wij ons nauwelijks voorstellen, maar we hopen natuurlijk van wel. Hoe meer, hoe beter, en liefst niet alleen jonge en beginnende exemplaren. Al diegenen die door onze kritiek moedeloos worden en besluiten om eerlijk hun brood te gaan verdienen als ketellappers, banketbakkers en flessentappers, moedigen wij aan.”

“Wij maken het duidelijk met een voorbeeld: alles wat Tim Van der Mensbrugghe schrijft, is te lang en te vermoeiend. Hij heeft een ego dat op onze redactie niet binnen zou kunnen, een gênante relatie met alcoholhoudende dranken en een kapsel dat medisch onverantwoord is, maar hij heeft een gedacht en hij heeft karakter. Geef die gast nog twintig jaar en hij schrijft goede stukken.”

“Van der Mensbrugghe laten ze echter eerst wegkwijnen op de eindredactie en gooien ze dan buiten. En hijgerige multimediaboys als Brecht Decaestecker mogen blijven. Maar heeft u zijn artikel over ‘de mediaminister’ gelezen? Of zijn interview met Van Isacker over de ontslagen bij De Morgen? Wij hadden eigenlijk gedacht dat de VVJ hem zijn perskaart zou afpakken. Als iemand als Decaestecker het zou opgeven, de journalistieke stiel zou erbij winnen. Een type als Van der Mensbrugghe laat zich niet intimideren omdat wij geen constructieve voorstellen doen.”

“We moeten af van het fletse gepeupel dat tegenwoordig redacties bevolkt. Dat beschikt over een toevallig diplomaatje journalistiek, dat is tevreden is met een baan op de CND en dat vindt een bijlage over de applications voor een iPhone journalistieke meerwaarde hebben. Het is de vleesgeworden mediocriteit, zonder kloten, zonder hersenen en zonder ruggengraat. Hoe eerder we daar van af zijn, hoe beter.”

PORTO CARRERO: Journalistiek en vrijheid van meningsuiting: vermoorde journalisten met naam. Wat hebben jullie meer te verliezen dan hen, moesten jullie niet anoniem blijven?
RADIO PLASKY: “Wij hebben niets te verliezen, maar onze critici veel. En vanzelfsprekend zijn wij dol op onze critici. We maken het hen niet graag te moeilijk, want we kennen hen: niet al te snugger, en liever lui dan moe. Stel dat wij niet anoniem waren: u had de helft minder vragen kunnen stellen. Zou dat niet jammer geweest zijn?”

Rafael Porto Carrero is een goede interviewer. Hij zou alleen betere vragen moeten stellen.

9 reacties leave one →
  1. Cubaan permalink
    4 maart 2010 20:53

    Is er geen diplomaat die bijklust als schrijver die Porto Carrero heet?

  2. 4 maart 2010 21:08

    Die heet Portocarero.

  3. Dieter permalink
    5 maart 2010 08:52

    Tim Van Der Mensbrugghe krijgt wel érg veel reclametijd op jullie zender.

    “Ik prijs hem regelrecht het graf in!”

  4. pvc permalink
    5 maart 2010 09:24

    Ik ken hier niemand, maar ik begrijp die vragen.
    Als ‘onafhankelijke’ lezer, lees ik tussen de terechte kritiek vooral veel frustratie en persoonlijke afrekeningen.
    Dit maakt sommige artikels onaangenaam om te lezen…
    Maar desalniettemin blijf ik hier nog een tijdje hangen.

  5. 6 maart 2010 00:47

    Kom kom, beste Plasky’s, niet al te scherp zijn voor ons aller brechtdc. Deemoedig moeten we het hoofd buigen bij zijn doorwrochte analyses van Zuid-Oost-Azië

  6. Sara permalink
    6 maart 2010 18:09

    Brecht weet wel bijzonder veel over schoenen.

    http://brechtdc.wordpress.com/2009/07/01/nike-dunk-hi/
    http://brechtdc.wordpress.com/2009/06/06/weve-put-our-hands-on-the-air-yeezys/

    Je ziet: iedereen is wel goed in iets!

  7. Kwaes permalink
    8 maart 2010 23:49

    Zeer onaangenaam, zulk interview: het lokt veel te veel reacties uit, waardoor ik mijn beklag moet doen.

  8. 13 maart 2010 02:55

    Langzaam maar zeker publiceer ik hier vaker dan jullie broer Max, maar ik ga geen aanvraag tot adoptie indienen ;). Altijd leuk een extra outlet gratis ter beschikking te krijgen. Merci daarvoor.

    ‘Kunnen jullie je voorstellen dat vooral jonge, beginnende journalisten zich door jullie in de steek gelaten voelen? Hebben jullie al eens gedacht aan constructieve voorstellen ipv negatieve kritiek?’

    Inderdaad een lastige vraag! Kwestie van ‘goede’ antwoorden:
    http://www.europetodayonline.com of http://www.apache.be. Tenminste is iets anders dan ‘weer eens’ een portie BrechtDC-bashing, geeuw. Daarvoor is mediakritiek niet geconcipeerd.

    ‘Journalistiek en vrijheid van meningsuiting: vermoorde journalisten met naam. Wat hebben jullie meer te verliezen dan hen, moesten jullie niet anoniem blijven?’

    Goed, ik zal de vraag beter formuleren: waarom zijn jullie zo laf?

    Vrije meningsuiting is een met-bloed-verworven democratisch grondrecht. Blogs als Radio Plasky effenen het pad voor zeer dubieuze corporate initiatieven als de anonieme ‘minister van media’ (VMMa?). Zulke projecten hebben enkel tot doel wat strategische rommel over directe concurrenten in de wereld te brengen onder het mom van ‘onschuldig’ anoniem te bloggen. Vreemd dat ‘kritische journalisten’ als jullie dat niet inzien.

    Vrijheidsberoving of gevaar voor eigen leven kunnen goede redenen zijn om anoniem te blijven (cfr. zeer levendige, maar af en toe anonieme blogger-communities in Egypte en Iran), maar daar is bij jullie niks van waar.

    Radio Plasky is een leuke zender. Wat minder castrato zou het oeuvre echter niet schaden.

  9. Knotwilg permalink
    4 april 2010 17:47

    ” Tenminste is iets anders”
    “geconcipeerd”
    “Wat hebben jullie meer te verliezen dan hen”
    “moesten jullie niet anoniem blijven”

    Vier taalfouten in een reactie op een blog die er om bekend staat niet erg mild te zijn. Was dit een zelfmoordcommando? Welk constructief voorstel had u terzake gewenst? “Doe iets anders”?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s