Ontsnapt aan de chat

Af en toe organiseert De Standaard een chatbox, waarop lezers vragen kunnen stellen aan specialisten. Dat kan als een goed idee klinken, maar alleen voor wie nog nooit de reacties van de lezers op DS online bekeken heeft. Wij meldden al eerder dat dit soort chatdebatten weinig zinnigs oplevert. Door zo’n onbenullig argument laat De Standaard zich natuurlijk niet tegenhouden en zodoende kon u vandaag tussen 12u en 13u genieten van het evenement met de belachelijke naam ‘ontsnappingschat’.

Ik schrokte vandaag tussen 12u en 13u mijn lunch naar binnen en wierp me toen snel weer op de majestueuze bergketen van werk waaronder op mijn bescheiden bureautje kreunde. 95% van mijn collega’s heeft zijn vakantie op hetzelfde moment opgenomen, onze afdeling is bijgevolg momenteel licht onderbemand. Ik weet op vrijdag tussen 12u en 13u dus wel wat gedaan, ik moet een sputterende economie draaiende helpen houden. Mijn collega’s liggen, luidruchtig pinacolada’s slurpend, aan een zwembad bruin te bakken. Zij weten ook wel beter dan zich met chatboxen in te laten. Wie heeft er eigenlijk tijd voor die onzin?

Het antwoord is eenvoudig: werklozen, bejaarden en, onvermijdelijk in juli of augustus, leerkrachten. Deze sociologische analyse leert ons veel over het chatdebat, en biedt tevens een interessant perspectief op de lezersreacties op DS online. Maar dit is een hoopgevend signaal: wie geen bijdrage levert aan onze maatschappij, kan altijd nog een bijdrage leveren aan De Standaard.

Laat ons hopen dat Koen DL geen leerkracht is.
Laat ons hopen dat Koen BL geen leerkracht is.

Mia komt op dreef

Het zijn drukke dagen geweest voor de Vlaamse intellectuelen. Op twee dagen tijd kreeg ik wel drie stukjes te verwerken waarin een moedig auteur me waarschuwde voor het gevaar dat mijn cultuur bedreigt: de islam! Meestal amuseert dat me wel; de auteurs achten zich vaak de enige profeet die een waanzinnig zijn ondergang tegemoet galopperend mensdom tot rede en stilstand kan brengen. Ho, waanzinnig galopperend mensdom, komt tot Inzicht! Dat heeft iets poëtisch, vind ik. Maar toevallig heb ik een drukke week op gehad — sommige collega’s vertrokken met een c4, anderen met vakantie — en dan werken zo’n stukjes eigenlijk gewoon op mijn zenuwen.

Lees meer »

Dienstmededeling aangaande Wikipedia

Tot nu was het gebruik van de Winkler Prins, de Encyclopaedia Britannica en de Larousse Illustré vooral aan te raden omdat zulks getuigde van een zekere klasse, stijl en stand. Sinds kort is het echter geen kwestie van savoir-vivre meer om Wikipedia links te laten liggen, maar een handelingswijze die wetenschappelijk te beargumenteren is.

Wie immers, zou een encyclopedie enige betrouwbaarheid toedichten, wanneer die encyclopedie Radio Plasky als bron vernoemt?

Minder betrouwbaar dan de huisarts van Michael Jackson

Deze dienstmededeling is enerzijds gericht aan de naïeve luisteraar die soms zijn heil en kennis bij Wikipedia zoekt: zeg alsnog ‘ja’ tegen de colporteur die u een encyclopedie in zevenentwintig delen wil aansmeren.

Anderzijds spreekt zij tot de tot incompetentie neigende sukkels die het bewuste item op Wikipedia voortdurend herschrijven: doe eens een bronnenonderzoek.

Blinde journalistiek

Eerlijk gezegd begint het een beetje vermoeiend te worden om De Morgen te lezen. De fouten, slordigheden en regelrechte idiotieën zijn amper nog bij te houden. Het scherpt de kritische zin aan, dat is waar, maar echt iets bijleren doe je niet.

Zaterdag gaf Maarten Rabaey commentaar bij de kledij van Obama en Biden op de zogenaamde ‘biertop’. Hilarisch en treurig tegelijkertijd:

Lees meer »