Skip to content

Controverse tussen de soep en de patatten

3 november 2008

Journalisten zijn ook maar mensen. En mensen zijn door de bank genomen uitstekend in het iteratief met elkaar in verband brengen van almaar dezelfde namen of begrippen. Wie het over Dimitri Verhulst heeft, neemt algauw de woorden eenentwintigste eeuw en Boon in de mond. Lees je iets over een nieuw toneelstuk van een gesubsidieerd gezelschap, dan vallen snel genoeg de termen onrust, postmoderne mens en spiegel voorhouden.

En wanneer een journalist Jan Fabre, installatie en condooms hoort, dan vult hij dat rijtje natuurlijk meteen aan met controverse.

Vandaar dat enkele media, de VRT en De Standaard uiteraard op kop, ons met smakelijk genoegen melden dat een “stinkend werk” van Fabre “de gemoederen verhit”.

Wat er gebeurd is? Fabre hing, niet eens zelf, enkele tientallen met aardappelen en uien gevulde condooms aan het plafond van het MuHKA, wetend dat die dingen kunnen beginnen te rotten, dan wel zullen scheuten. Dat is zelfs het concept van de installatie ‘De lente komt eraan’.

In de berichtgeving wordt één enkel citaat gegeven van een klagende werknemer, uiteraard anoniem en in wrak Nederlands:

“Wij overwegen naar het Comité voor Preventie en Bescherming op het Werk te stappen, want het altijd iets met zo’n tentoonstelling. Ofwel rottende stank, ofwel lawaaitoestanden. Van die werken die heel de tijd hetzelfde eentonig geluid maken. We gaan elke avond met hoofdpijn naar huis.”

Dat deze man of vrouw emotioneel een dipje meemaakt is duidelijk, maar moet zoiets dan echt in het Journaal komen? De journalisten konden zelf blijkbaar ongehinderd opnames maken en interviews houden in de ruimte, de museumdirectie én andere werknemers relativeren het probleem. Controverse?

Kunst wordt meestal veilig opgeborgen tussen de muren van een museum, zodat de goegemeente er zo min mogelijk aanstoot aan kan nemen. Als je van bovenstaand geval dan toch nog een nieuwsfeit wenst te maken, ben je ofwel van kwaden huize, ofwel extreem lichtgeraakt ofwel spring je wel erg onnadenkend om met termen als ‘controverse’ en ‘verhitte gemoederen’.

Of erger nog: misschien vindt de openbare omroep simpelweg geen andere manier om over kunst te spreken dan ze als controversieel curiosum op te voeren.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s