Skip to content

Loft, licht zaterdagavondvermaak

27 oktober 2008

Vrijdag ging ik met een broer naar Loft kijken. Mijn verwachtingen waren hooggespannen, onder meer omdat de media erg enthousiast waren. Ik had me natuurlijk niet zo moeten laten opjutten, maar dat is achteraf altijd makkelijk gesproken. De film had ook écht heel goed kunnen zijn.

Er zaten ook echt heel goede dingen in, zoals de fotografie en een aantal dialogen. Maar meer dan licht zaterdagavondvermaak is de film niet. Het is prettig kijken, maar na afloop sta je op uit je zetel, begint aan de afwas en nog voor de spoelbak is volgelopen, ben je de hele film vergeten. Prettig, maar licht verteerd. Dat is niet erg voor een film, maar eigenlijk hadden wij ietsje meer verwacht.

Het op één na grootste bezwaar tegen Loft is dat de film niet intelligent is, hoewel dat overal zo verkondigd wordt. Films krijgen tegenwoordig te snel het predikaat ‘intelligent’. Van zodra de hoofdmoot van een detective-achtige film niet uit actiescènes bestaat, is de film zogenaamd ‘intelligent’.

Ik denk met weemoed terug aan The Big Sleep, die ik vier keer moest bekijken voor ik de plot helemaal doorgrond had. Die film was slimmer dan ik, want het hoofdpersonage was slimmer was dan ik.

Aan Loft echter, is niets intelligents. Plotwendingen ja, en vernuftig ook, maar niets waarvoor je een extra grijze cel moet inschakelen. Een kleuter met hersenschade begrijpt de film na één keer kijken en zonder extra uitleg. Dat is mijn op één na grootste bezwaar tegen een film die overal als ‘intelligent’ wordt bejubeld.

Maar het grootste bezwaar zit hem in de hele opzet van de film. Als ik u vraag om de film samen te vatten, moet ik u na twee woorden al onderbreken. “Vijf vrienden…” begint u en dan roep ik al: “Vijf wat?”

Want iemand mag mij eens uitleggen waarom die vijf kerels vrienden zijn. Het is een bijzonder vreemd samengesteld clubje, en nergens wordt duidelijk gemaakt waarom vijf zo’n tegengestelde personages een hechte vriendenclub zouden vormen. Ze zien er niet hecht uit, ze zijn dat nooit geweest. Alleen de dokter en de architect lijken een beetje op dezelfde golflengte te zitten.

Maar die vriendschap is wel een conditio sine qua non voor het hele verloop van het plot én een belangrijk thema. Zij vormt de basis van de motivering van alle personages, en omdat zij niet geloofwaardig is, zijn de personages dat ook niet meer. Leuke acteurs of puike dialogen krijgen dat euvel niet rechtgetrokken.

Enfin, heel mooi gefilmd allemaal en lang niet slecht geacteerd, en zo’n draak is dat hele scenario nu ook weer niet. Ik heb de hele film aandachtig en met veel plezier gevolgd, maar daarna begon ik aan de afwas. Twee grote schotels met aangekoekte lasagneresten grijnsden mij sadistisch toe. Zij vergden van mij een grotere inspanning dan Loft.

Advertenties
5 reacties leave one →
  1. rozebril permalink
    27 oktober 2008 21:08

    Dat de film snel verteerd is en dat je daarna gewoon de afwas kan doen zonder dat het verder aan je “vreet” lijkt mij eigenlijk toch logisch: het is nu eenmaal geen sociaal drama maar een “thriller” of “detective-achtige film” en dan verwacht je niet veel “gevreet” nadien.

  2. SveN permalink
    27 oktober 2008 21:41

    Ik kan me wel vinden in uw mening, behalve dat de film mij wel heel lang bijbleef, tot zelfs dagen nadien. En ik zie als recensent echt wel massa’s films. Dit was gewoon heerlijk en vooral goed gemaakt entertainment.
    Ik ben ook akkoord met wat u zegt over die vrienden. Idd, die 5 mannen zijn helemaal geen vrienden en dat blijkt eigenlijk uit heel wat momenten. Het is voor de plot eigenlijk ook niet nodig. Je zou zelfs kunnen zeggen dat de plot zo goed werkt omdat de 5 géén vrienden zijn. Dat de plot overal zo wordt samengevat is voor het gemak, moeten we maar aannemen.

  3. 28 oktober 2008 07:40

    Die ene hautaine, zichzelf heel geslaagd-in-het-leven en blitz voelende man gebruikt gewoon vier mannen die toevallig om één of andere reden in zijn kennissenkring verzeild geraakt zijn. Die mannen lijken in geen enkel opzicht op hem en, al vindt hij het maar een bende losers, hij is gewoon jaloers op de bekwaamheid van drie van hen om liefde te kunnen geven en om trouw te zijn, in wezen is hij ongelukkig omdat hij die gave niet heeft. En net dat wil hij kapot maken bij die anderen.

    Voor je de film gezien heb, denk je inderdaad, afgaand op hoe de film gepromoot wordt, dat de film zal gaan over vijf notoire scheefpoepers en rijke carrièreventen die leuk jeuh tof en spannend, de vrolijke jongens onder elkaar, samen een loft huren. Niets is minder waar. Dat verleidingsspel van de architect, de uitdaging tot living dangerously tegenover die mannen, vond ik bijzonder goed.

    Of zag ik nu een andere film?

    Voor de rest, inderdaad, puik acteerwerk, schitterende locaties, geweldige fotografie.

    Kortom, goede film.

  4. 28 oktober 2008 07:54

    En laat ik dan maar direct nog vermelden dat ik eigenlijk totaal niet vind dat de dokter en de architect op dezelfde golflengte zitten. Of concludeert u dit omdat ze beiden een ‘geslaagd’ beroep hebben, hoog opgeleid zijn, er goed uitzien en goed gekleed gaan? Zijn deze eigenschappen voldoende of vereist om bevriend te zijn?

Trackbacks

  1. Son et Lumière (Augustus, September & Oktober 2008) « Rakibuzzaman blogt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s