Skip to content

Poppenmeubeltjes als pars pro toto

8 september 2008

Een nieuw seizoen van Witse is aangebroken! Wij kijken altijd naar de eerste aflevering, om bevestigd te zien dat we de rest van het seizoen maar beter missen. Gisteren zaten wij dus klaar om teleurgesteld te worden en wij werden daarin niet teleurgesteld.

De moordenaar was een veroordeelde die aan een enkelband vastzat. Maar, let op, hij had een voetprothese, waardoor hij die enkelband eenvoudig kon verwijderen. Dat wisten ze blijkbaar niet in de gevangenis. Deze enkelband had hem eerder een waterdicht alibi gegeven. Nochtans was inspecteur Deconinck van de prothese op de hoogte, zo blijkt wanneer die bij een officieuze huiszoeking wordt gevonden en het alibi zo lek als een rieten mandje wordt. Deconinck wordt voor die achterlijke blunder niet de huid vol gescholden door Witse, volgens een meekijkende vriendin “omdat zij tieten heeft”. Eerlijk gezegd kan ik ook geen andere reden bedenken.

Je vraagt je toch af waar die scenaristen het blijven halen. Maar er was ook dat mooie eerbetoon aan de werkelijke groten uit het detectivegenre.

De moordenaar knutselde voor zijn dochtertje eigenhandig een poppenhuis in mekaar. Wij krijgen beelden te zien van dit poppenhuis en de meubeltjes erin. U herinnert zich dat ook Lester Freamon uit de politiereeks The Wire meubeltjes voor poppenhuizen maakte. Welnu, het verschil tussen deze meubels is een perfecte metafoor voor het verschil tussen de twee reeksen.

Advertenties
12 reacties leave one →
  1. biezonder permalink
    8 september 2008 14:09

    Konden ze die enkelband dan niet aan zijn andere voet vastmaken? U ziet het niet, maar ik rol wel degelijk met mijn ogen.

  2. 8 september 2008 15:01

    Hoe zou Witse die moord dan nog kunnen oplossen? Jij zou nooit aangenomen worden als scenariste, maar wellicht is dat een compliment.

  3. 9 september 2008 13:02

    Tja. Vlaamse politieseries zijn ofwél voorspelbaar, ofwél vergezocht. En dan kies ik voor het tweede, dan kunnen we tenminste nog eens lachen.

  4. knotwilg permalink
    9 september 2008 17:11

    Net als bij de journalist, verwacht ik al lang niet meer van een scenarist dat hij uitblinkt in zijn discipline. Ik vermoed eerder eigenschappen als “feestjes schuimen” en “zwaar onder de prijs werken” en ook wel “op geen enkel moment de indruk geven dat je beter bent dan je medewerker”.

    Als je dezer dagen overvallen wordt door het gevoel “dat kan ik beter”, weet dan dat dat net de reden is waarom ze het jou niet hebben gevraagd.

  5. 10 september 2008 10:25

    En mensen die al eens een kritische opmerking durven geven worden aan de deur gezet. Zo blijft de illusie dat ze goed bezig zijn in stand. Laat je vooral omringen door ja-knikkers en ophemelaars (hier moet een ander woord voor bestaan, maar ik kom er niet op.)
    Knotwilg lijkt me ook goed bekend met het fenomeen.

  6. Knotwilg permalink
    11 september 2008 01:20

    Mevrouw,

    Mijn oordeel is niet het gevolg van persoonlijke frustratie: ik beoefen een beroep dat zich in de ingenieurssfeer situeert, en leef mevrijwel onbezoldigd uit in taalminnende activiteiten zoals de toondichterij.

    Men kan echter niet om de vaststelling heen dat de journalistiek en grote stukken van het taalintensieve culturele veld bevolkt wordt door ideeënloze minibreinen, die onze taal niet beheersen, laat staan er creatief mee aan de slag kunnen gaan. Er woedt momenteel een ware cultus van de middelmaat.

  7. 11 september 2008 13:46

    Mijnheer,

    Ik weet niet precies wat u wil insinueren, maar ter informatie: ik beoefen een beroep dat zich in de financiënsfeer situeert, en van taal- en aanverwanten heb ik weinig kaas gegeten. Dat had u wellicht al eerder door. Ik speel maar wat.

    Tegelijk observeer ik, zie ik en oordeel. Als lezer en kijker.

  8. 11 september 2008 17:21

    Laat ons niets insinueren: de fora waar men spoedig elkaar in de haren strijkt, louter door de afwezigheid van non-verbale communicatie, zijn al overvloedig aanwezig. Het overkomt me vaker dat ik, ondanks of juist door vermeende taalbeheersing, de aandacht verlies voor de mogelijkheid dat mijn woorden onbedoelde gevoelens oproepen .

    Mijn verontschuldigingen daarvoor, en uw taalbeheersing lijkt me overigens prima.

  9. 11 september 2008 18:02

    Insgelijk en helemaal mee eens. Deze vingers typen ook al eens te snel en onbesuisd.
    (Eens ik het gepubliceerd zag, las ook het zwaarwichtiger dan ik het bedoeld had.)

  10. 12 september 2008 00:58

    Zo kan-ie wel weer, stelletje slijmjurken.

  11. 18 september 2008 15:29

    Moei u niet dit onderonsje.
    Zo goed?

  12. 18 september 2008 15:32

    Euh voor alle duidelijkheid die dame met het breiwerk is dezelfde als die met de rode handschoen. (enkel anders ingelogd)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s