Skip to content

Piepklein kaboutertje

6 juni 2008

Stelt u zich het volgende voor:

Een huis wordt verbouwd. In elke kamer zijn andere mensen bezig, ieder met z’n eigen interpretatie van hoe de kamer en het huis er het beste uitzien, wat het mooiste is. Er wordt hard gewerkt. Plots roept een veel te luide stem uit het verkommerde tuinhuisje waar niemand nog naar omkijkt: “Hé, mannen, anders huren we gewoon een tent en zetten die in de tuin!”

Al is de vergelijking behoorlijk gebrekkig: zoals de verbouwers zich voelen bij het horen van dat dwaze voorstel, zo ook moet zowat de hele linkse flank van het Vlaamse politieke spectrum zich voelen bij het horen of lezen van het gebrabbel van Wouter Van Bellingen.

Wouter Van Bellingen is geen natuurtalent dat de nationale politiek in een wip naar zijn hand kan zetten. Het is een schepen die door toeval, een mediagenieke hetze en de BV-drang van de partijtop (wie is trouwens géén top in zulks een dwergpartij?) op nationaal niveau iets mag zeggen. Ik ben ervan overtuigd dat hij in Sint-Niklaas een uitstekend schepen is en waarschijnlijk heeft de man veel goede intenties, maar zijn politieke voeling is nihil en zijn realiteitszin al even onbestaande.

“Rechts wordt sterker en sterker. Het is tijd om op te staan en daar een positief en progressief verhaal tegenover te stellen.” ¿Qué? “Links is zodanig in de verdrukking dat we ons de vraag moeten stellen waar we naartoe moeten.” Scherpzinnig, Wouter. “In plaats van elkaar vliegen af te vangen moeten we de krachten bundelen.” Een ontstellende conclusie, geachte nationaal secretaris.

In een notendop komt het hierop neer: Wouter Van Bellingen kwam op een helder moment (of tijdens een ijldroom) tot de analyse dat het slecht gaat met de linkse partijen in Vlaanderen, praatte met enkele linkse rakkers uit verschillende partijen en omdat die hem niet meteen in het gezicht spuwden, staat hij nu door een megafoon te roepen dat “heel wat progressieven op dit signaal zitten te wachten”. En het toppunt is dan nog dat hij uitgerekend tjeventaal gebruikt om zijn progressieve boodschap te verkondigen: liefst vier keer heeft hij het over een “verhaal”, uiteraard een “positief verhaal” dat ook ergens “naartoe” moet gaan. Wie geen koude rillingen voelt bij uitspraken als “De mensen willen een positief verhaal horen. Dat project moeten we nu samen schrijven,” is ofwel de tekstschrijver van Yves Leterme, ofwel een wanhopige Vl.Pro’er (Vlupper voor de vrienden).

De uitspraken en oproep van Wouter Van Bellingen zijn compleet naast de kwestie, waarmee hij trouwens niet misstaat in zijn partij en naast zijn voorzitster. Het doet een beetje denken aan miss-kandidates die tot wereldvrede oproepen: ook hier kan je alleen maar met een meewarig hoofdschudden reageren. Wat dan ook gebeurt.

Eén punt heeft Van Bellingen wel gemaakt: “In ons eentje krijgen we onze boodschap duidelijk niet verkocht.” Bijna correct: die meervoudsvorm kan nog in het enkelvoud worden gezet.

Advertenties
2 reacties leave one →
  1. Knotwilg permalink
    7 juni 2008 13:09

    Het zal nog een tijdje duren eer ze het beseffen, maar “links” en “rechts” zijn uitgeholde begrippen. Ik bijt nu al jarenlang op mijn nagels dat de groene partij eens voluit het groene discours zal hanteren, in plaats van zich linkser dan links te willen positioneren, daarmee een heel potentieel aan kiezers, die oprecht groene intenties hebben, afschrikkend. Ook de SP moet zich eens écht herbronnen en terugplooien op haar basisintentie van gelijke kansen voor iedereen, maar dan niet door een huismoeder die per ongeluk in de media is geraakt op de kieslijsten te zetten en dan vast te stellen dat ze meer over Reiki en handoplegging weet dan over het recht op onderwijs of budgetbeheer, en ook niet door een doorsnede te maken van de partijcenakels en wat goed scoort in De Laatste Show.

    Op de zelfde manier kan men zich afvragen of het nog zin heeft om de Open VLD (even de braakneiging wegens de naam onderdrukkn) over één rechtse kam te scheren met het VB en de LDD, zodat de minderheidspositie van “links” een self fulfilling prophecy wordt. De tegenstellingen tussen een volbloed liberaal en een volbloed socialist op economisch vlak blijven bestaan, maar op ethische en andere vlakken zijn er voldoende raakpunten te vinden.

    De neef heeft natuurlijk oveschot van gelijk dat het gekrakeel van de vluppers pathetische vormen begint aan te nemen. Terugplooien op hun basisintenties is haast onmogelijk, omdat de éne beter vertolkt wordt door VB, LDD en de door de NVA gegijzelde tjeven, en de andere (progressief) een gapende holte vormt. Opdoeken en het vaardige personeel laten uitzwermen. Bettina, wees een Gorbatsjov in uw moedigste momenten.

  2. Elke permalink
    12 juni 2008 22:12

    Groen! is dan ook niet voor niets een ecologische partij, geen mileupartij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s