Skip to content

RibbeDebie

27 mei 2008

De Morgen en De Standaard hebben weinig tot geen affiniteit met het Vlaams Belang en zijn vertegenwoordigers, wat hen bezwaarlijk kwalijk kan worden genomen. Ook buiten hun opiniestukken is die afkeer duidelijk waarneembaar, al doen ze het elk op hun eigen manier.

Neem nu de online berichtgeving over de uitspraak van Cassatie in de zaak-Debie. De Antwerpenaar Bart Debie, voormalig commissaris en nog steeds Vlaams Belanger, was enkele maanden geleden tot vier jaar celstraf veroordeeld, waarvan één effectief, en stapte naar het Hof van Cassatie, dat de veroordeling vanmiddag bevestigde. De Standaard Online, altijd sneller dan de site van De Morgen, plaatste een klein bericht ergens in het midden van de frontpage. Het artikeltje was deels gebaseerd op belga en deels eigen berichtgeving en droeg de titel “Cassatie bevestigt veroordeling ex-commissaris Bart Debie”, al werd die al gauw ingekort door weglating van ‘ex-commissaris’.

De kwaliteitskrant of extreem-linkse gazet De Morgen plaatste het bericht als hoofdartikel op de site en gaf het de wraakzuchtige titel “Debie ontloopt jaar cel niet” mee. Ook zij combineerde belga en eigen berichtgeving, maar maakte een veel langer artikel, met tussentitels als ‘Geweld’, ‘Einde politieke carrière?’ en ‘Dictator Janssens’.

Beide artikels beginnen met de droge mededeling dat het Hof van Cassatie de “veroordeling” van Debie (DM) en dus “het arrest van het Antwerpse Hof van Beroep” (DS) bevestigd heeft. Daarna vermelden ze de aanklacht, DM in de voorwaardelijke en DS in de aantonende wijs. DM lijkt zich dus welwillender op te stellen jegens Debie dan DS, maar maakt dat ruimschoots goed door even later de aanklachten te herhalen en ze bovendien veel actiever voor te stellen: waar Debie zich in DS “schuldig heeft gemaakt aan (…) geweld tegen arrestanten”, “zou” hij in DM “arrestanten mishandeld hebben”. Het is meteen duidelijk dat die conditionele wijs bij DM maar dient als excuus om daarna harder te kunnen schrijven, in meer kleurrijke bewoordingen.

Herhalen doet DM trouwens wel meer, liefst in literaire omschrijvingen, en zeker als het gaat over het verlies van Debie. Vergelijk deze twee opeenvolgende alinea’s:

Eén jaar cel
Debie bracht daartegen in dat het om een complot ging van drie collega’s die een onwettige huiszoeking hadden uitgevoerd en die hij had geweigerd in te dekken. Het Antwerpse hof veegde dat argument van tafel en achtte het bewezen dat Debie zich schuldig gemaakt had aan inbreuken op de racismewet, verschillende feiten van buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en verduisteren van bewijsmateriaal. Hij kreeg vier jaar cel, waarvan één jaar effectief, en een boete van 1.250 euro. Bovendien werd hij voor vijf jaar uit zijn rechten ontzet.
Einde politieke carrière?
Debie ging in cassatie en voerde daar aan dat zijn rechten van verdediging geschonden waren, dat de bewijskracht van een aantal processen-verbaal was miskend en dat de racismewet te ruim was geïnterpreteerd. Het hoogste hof heeft op zijn beurt de argumenten van Debie van tafel geveegd. Daarmee is ook de ontzetting uit de rechten bevestigd, wat meebrengt dat Debie geen politiek mandaat meer kan bekleden. Dat zou het einde kunnen betekenen van zijn politieke carrière.

Er wordt wat van tafel geveegd in Antwerpen. Dat uitgerekend het “hoogste hof” dat doet, benadrukt nog ’s het contrast tussen Cassatie en de uit de gratie gevallen commissaris (“oud-politieman”) die de levieten wordt gelezen.

Ook DS schrijft over de ontzetting uit de rechten van Debie, maar ze suggereert niet dat dat het einde van ’s mans carrière moet betekenen en beperkt zich, ook in de tussentitel, tot de feiten:

Gemeenteraadslid af 
Naast de celstraf werd Debie ook voor vijf jaar uit zijn politieke rechten ontzet. Dat betekent dat hij niet kan aanblijven als gemeenteraadslid voor Vlaams Belang.

Wanneer Debie op zijn eigen website van zich laat horen, nemen de twee kranten die gelegenheid te baat om met zijn uitspraken hun artikel af te sluiten en hem, zonder zelf iets te moeten zeggen, als een slechte verliezer en zelfs een zielig personage te doen overkomen:

“Ik betaal niet langer gemeentebelastingen aan dictator Janssens. Maar die laatste is nog lang niet van me af”, zegt Debie.

De Standaard beperkt zich dus tot showing, not telling, tenzij het om harde feiten gaat. De Morgen leeft zich uit in een uitgebreide vertelling, gelardeerd met smeuïge omschrijvingen. Geen wonder dat die laatste zo vaak verweten wordt enkel voor eigen kerk te preken. En dat is jammer, want de juridische waarheid is in dit geval sterk genoeg om de zaak voor zich te laten spreken. En spreekt de zaak niet voor zich, dan spreekt Bart Debie wel tégen zichzelf. De onzin die die man uitkraamt maakt elke subjectieve berichtgeving bij voorbaat overboden.

Advertenties
One Comment leave one →
  1. Elke permalink
    27 mei 2008 22:05

    Dat Debie ‘politiek vermoord’ is, kon eveneens zo van zijn blog geplukt zijn. Zijn hij en DM het toch nog over iets eens!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s