Ruslandkenner Johan De Boose

In het vorige nummer van Knack staat een interview met Johan De Boose. De Boose is een schrijver met een speciale interesse voor Rusland, zo leren wij uit de inleiding. Uit het hele artikel leren wij dat De Boose een rare vogel met rare ideeën is.

Het artikel is een beetje tweeslachtig van aard. Langs de ene kant wordt De Boose geïnterviewd als schrijver, met vragen als “Hebt u de Russische ziel kunnen vinden?”, “Waarom associëren wij de Russische ziel met melancholie?” en “Mensen als Poesjkin keken meer naar het westen dan naar het oosten”.
Langs de andere kant wordt De Boose gevraagd een socio-politieke analyse van Rusland te maken: “Wilden Poetin en Gorbatsjov hetzelfde?”, “Heeft Poetin een sociaal beleid gevoerd?”, “Wat verwacht u van de nieuwe president Dimitri Medvedev?”. Dit soort vragen is in de meerderheid.

Over de literaire kant van het interview kan ik weinig zeggen. Ik heb wel eens een toneelstuk van Poesjkin gezien, maar daar stopt mijn kennis van de Russische letteren zo ongeveer.
Van Ruslands socio-politieke situatie weet ik niet veel meer en De Boose helaas ook niet. Hij verkondigt klinkklare onzin wanneer hij op de vraag “Waren de Russen beter af onder Poetin dan onder Jeltsin?” antwoordt:

De jaren ’90 waren in Rusland natuurlijk een periode van volstrekte chaos, met politieke afrekeningen op straat, moordpartijen, gijzelingen – herinner u het drama in Beslan.

Het gijzelingsdrama in Beslan vond plaats in 2004. Niet in de jaren ’90 en ook niet onder Jeltsin, maar precies onder Poetin. Met wat voor Ruslandkenner hebben we hier eigenlijk te maken? En dan deze aardige uitspraken, over de vrijheid van meningsuiting:

De vrijheid van meningsuiting is groter dan ze ooit geweest is, maar ze blijft toch beperkt.

Ik had haar [de vermoorde journaliste Anna Politkovskaja] graag gevraagd hoe het mogelijk was om te schrijven wat ze schreef, en toch te overleven. Het antwoord volgde uit de feiten.

Hoeveel beperkter kan de vrijheid van meningsuiting worden, als de autoriteiten je ervoor vermoorden? Maar dat is voor De Boose allemaal niet problematisch. Wat is er wél problematisch voor die man, vroeg ik me tegen het einde van het artikel af. Hij besluit namelijk met:

In vergelijking daarmee [het sovjet-totalitarisme] is het nu bijna een paradijs. Wie rijk wil worden, kan dat. Misschien niet altijd met schone handen, maar het is wel mogelijk.

Ziehier de prioriteit voor een maatschappij volgens De Boose. Mensenrechten, democratie, rechtszekerheid… dat komt allemaal op het tweede plan. Je moet rijk kunnen worden, desnoods als crimineel.

Johan De Boose, intellectueel en Ruslandkenner, heeft ook een boek geschreven. Het heet Het geluk van Rusland. Laat ons hopen dat het meer over literatuur dan over politiek en maatschappij gaat, anders leest u alsnog beter Politkovskaja.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s