Un Posto Al Sole (Schaarbeek)

Kort: een Italiaans restaurant op zijn best: de obers zijn joviale macho’s, de inrichting twijfelt tussen kunst en kitsch, maar vooral: de maaltijden zijn voortreffelijk.

Onverwacht had ik gisteren een avondje vrij en omdat het leven zo kort is, moet je van elke meevaller profiteren. Toen een vriendin me voorstelde om te gaan eten op het terras van Un poste al sole, twijfelde ik dan ook niet. Un posto al sole is altijd een goed idee om gewoon een vrije avond te vieren. Wie door het leven niet verwend wordt, moet zichzelf af en toe kunnen verwennen.

Wij begonnen met een glaasje spumante elk, en kregen daarbij een schoteltje met brood en gehakte tomaten in olijfolie. Het voorgerecht besloten wij over te slaan, omdat we intussen weten dat het bij Un poste al sole kiezen of delen is: een voorgerecht of een desert. Of jezelf overeten.

De obers waren vriendelijk en vlot. Zo vlot, dat ze voor sommigen misschien op het randje van irritant zouden kunnen zijn. Dat heb je wel eens met Italianen. Ze bleken alle passanten langs het terras te kennen en wisselden voortdurend kussen, handdrukken en korte babbels met hen uit, afwisselend in het Frans en het Italiaans.

Wijzelf werden bediend in een keurige mengeling van Nederlands, Frans, Engels en Italiaans. Omdat het erg druk was, duurde het eventjes eer onze schotels arriveerden, maar het was aangenaam terrassen gisteren en wij wisten dat het wachten de moeite waard zou zijn. Mijn tafelpartner was zeer te spreken over haar strozzapreti met Sint-Jacobsnoten, maar moest toegeven dat mijn linguini met truffel nog lekkerder was.

Truffel moet een soort huisspecialiteit van Un posto al sole zijn. Steeds voorradig in een grote glazen bokaal, wordt hij rechtstreeks boven je schotel geraspt door de ober van dienst. Als die in een gulle bui is, krijg je een halve truffel geschaafd. Ik denk echter dat ze bijna door hun voorraad zitten, want er was maar één schotel met truffel en die was duurder dan gewoonlijk (20 €).

Wat helaas geen huisspecialiteit is, is de wijn. Niet dat die slecht is, maar bijzonder is het toch ook nooit. Wij stelden ons tevreden met een karafje huiswijn, omdat we helaas geleerd hebben dat ook de duurdere versies niet echt de moeite zijn.

Dessert en koffie waren dat gelukkig wel, en zo konden wij toch innig tevreden besluiten dat deze vrije avond prima gespendeerd was. Toen wij vertrokken lieten wij achter: een Italiaans koppel met een erg enthousiaste baby, een luidruchtig gezelschap dat afwisselend in het Nederlands en Frans converseerde en een ruime fooi.

Un posto al sole is een klassebak in zijn prijscategorie (hoofdschotels tussen 13 en 20 €). Geen haute cuisine, maar wel prima verzorgde maaltijden in een pretentieloze Italiaanse sfeer die altijd een beetje naar chaos neigt. Jammer van die wijn, maar wij hebben nog niet de hele wijnkaart geprobeerd, dus u kan altijd een gokje wagen. Een website is er niet, een adres wel: Eugène Plaskysquare 95 in Schaarbeek. Een telefoon is er ook: 02 735 36 43. Reserveren kan vanaf 18u00 en is wel zo verstandig.

Een gedachte over “Un Posto Al Sole (Schaarbeek)

  1. Ik had al zo’n vermoeden dat de radiostudio zich in mijn buurt bevond. Deze luisteraar is ook fan van Un Posto Al Sole, maar al bij al verkies ik toch Le Max, op de hoek van de Victor Hugostraat en de Emile Maxlaan. Iets goedkoper en zeker zo goed, vooral zijn speciaal menu in het weekend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s