Skip to content

Het einde is in zicht

8 mei 2008

De krantencommentaren zijn vandaag niet mals voor de regering. Yves Desmet is in De Morgen de wanhoop over Leterme-I nabij, dat voel je, en hij schiet met scherp:

Door blijvend aan te modderen, de verrotting verder zelf te organiseren, iedere verantwoordelijkheid te ontlopen en permanent de schuld daarvoor aan de Franstaligen te geven, kan men immers nog een keertje met een communautaire agenda en als Vlaamse martelaar naar de stembus trekken.

Hij wordt in moedeloosheid echter nog overtroffen door Bart Sturtewagen in De Standaard die volgens mij, ondanks mijn voorliefde voor samenzweringen en strategieën, nog veel scherper schiet:

Er zijn er die in zijn houding het bewijs zoeken voor een meesterlijk plan dat slechts tot doel heeft volgend jaar nog eens langs de electorale kassa te passeren. Vooreerst laat niets vermoeden dat hij uitgaat van enig plan.

Het is natuurlijk ook een bijzonder treurige situatie. Maar ik merk hier toch een eerste positief signaal, met name van Bart Sturtewagen, die eindelijk de moed heeft om een begin van een einde te maken aan deze belachelijke vertoning, die zich nog het best laat vergelijken met slecht improvisatietheater – terwijl politiek geen improvisatietheater zou mogen zijn. Toch niet van bij de allereerste scène.

De acteurs hebben een suggestie gekregen van het publiek en zijn er dan, zonder enig idee over hoe de scène moet verlopen, aan begonnen. En in plaats van een mooie scène uit te bouwen, willen ze liefst allemaal zo lang mogelijk op het podium blijven staan. Omdat de inspiratie niet eeuwig blijft komen, vooral niet als je die van collega-acteurs saboteert, wordt er wanhopig naar het publiek gekeken – zijn er nóg suggesties?

Die zijn er. De journalisten, die beroepshalve in de zaal zitten, laten weten wat ze tot dan toe van het stuk vinden. De acteurs denken uit die analyses inspiratie te kunnen halen om de scène en hun rol meer glans te geven. Als dat misloopt, ligt de oplossing voor de hand: zijn er nóg suggesties? En zo sleept alles aan op uiterst oninteressante manieren.

Daarom ben ik blij dat Sturtewagen schrijft dat er wellicht helemaal geen plan is. Als commentatoren geen complotten meer gaan suggereren, zullen de politici spoedig zonder komen te zitten. Na een kort en triest moment van ultieme inspiratieloosheid zullen ze besluiten dat de scène niet te redden is en beschaamd in de coulissen verdwijnen. Doek!

Advertenties
One Comment leave one →
  1. Michael permalink
    8 mei 2008 10:42

    Sic transit gloria mundi.
    En vlug wat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s