Het einde dat geen einde was

Einde dreigt voor krant ‘Het Volk’

Dat meldt ons De Morgen. Maar eigenlijk is Het Volk al geëindigd in 2000, of zelfs al in 1995. Toen kon je nog proberen beweren dat we iets zouden missen als de krant verdween. Nu is zelfs het ophalen van de schouders eigenlijk al energieverspilling. En deze uitzending zéker.

16 gedachtes over “Het einde dat geen einde was

  1. Ik ben een groot voorstander van mediakritiek en vooral van mediakritische berichtgeving. Maar niet overdrijven. Het Volk is nog steeds een krant met een oplage van 65.000 exemplaren. Dat is niet zo heel veel minder dan De Morgen bijvoorbeeld.
    Zulks uit de mond van een weblog die nog geen fractie van dat bereik heeft is nogal pretentieus. En ja, ik weet dat jullie geen krant zijn, en dat ook niet pretenderen te zijn. Dan had dit anders gemogen …

  2. De appartementen op de site van de voormalige drukkerij zijn zelfs al bewoond. En zeggen dat ik er nog twee dagen aan de band heb gestaan. Dat heeft me flink geholpen om energie weer te vinden om mijn studies af te maken. (Mijmert verder over iets dat niemand interesseert …)

  3. Het grote verschil tussen Het Volk en Radio Plasky zit ‘m niet in het bereik, maar in het feit dat wij niet voor 99,99% identiek zijn aan Het Nieuwsblad.

    ’t Is mijn schuld, ik had natuurlijk een link moeten leggen naar het artikel, dan had u het ook geweten.

  4. Ja, want hoe groot is de kans dat iemand die een blog als deze leest die kennis bezit? 99,99%?
    Dan kan je even goed de link leggen met iedere Vlaamse krant en de streams van AP/Belga/etc.
    Overigens zou het nogal belachelijk zijn deze blog te lezen en niet de kranten die het onderwerp ervan zijn.

    Als je denigrerend wil over komen mag je dat ook rechtstreeks doen hoor, geen nood om in een soort van slachtofferrol te kruipen en omwegen te zoeken om dit te doen.
    Dat gezegd zijnde was het antwoord volledig naast mijn opmerking. Moet ik daarvoor ook tussen de lijnen lezen?

  5. Jan Mariën, u bent een inconsequente en daardoor ineffeciënte luisteraar. U zoekt tussen onze lijnen naar beledigingen, maar een repliek op uw kwestie tussen de lijnen zoeken, dat doet u dan weer niet. Wees consequent: ofwel leest u tussen de lijnen, ofwel niet, anders wordt het wel erg makkelijk beschuldigingen in het rond te strooien.

    Ook op andere terreinen bent u inconsequent: mijn naast de kwestie antwoorden acht u laakbaar, maar u doet zelf niets anders.

    Ik stelde dat Het Volk eigenlijk al dood is, omdat de krant sinds 1995/2000 langzaam één geworden is met Het Nieuwsblad. De krant is dood, omdat ze inhoudelijk niet meer bestaat.
    U stelt daar tegenover dat er wel 65.000 lezers zijn. Dat is meters naast de kwestie, mijnheer Mariën, want het is op geen enkele manier een tegenargument voor het gebrek aan eigen inhoud dat ik aankloeg. Het enige wat ik kon bedenken, was dat u misschien niet wist dat Het Volk volledig gaccapareerd was.

    Maar blijkbaar wist u dat wel. Alleen vindt u dat een oplage iets zegt over de levendigheid van een medium. Daarom ook, noemt u ons pretentieus. Hoe durven wij, radiozender met drie luisteraars, een krant met 65.000 gedrukte exemplaren dood verklaren? Wel ja. Daarop kan ik slechts antwoorden: zulks uit de mond van een luisteraar die nog geen fractie van ons bereik heeft, is nogal pretentieus.

    Ik hoop dat dat antwoord u afdoende met uw eigen cerebrale nalatigheden confronteert. Overigens zou het beluisteren van dit radiostation de reden kunnen zijn dat je de kranten waarover we spreken niet meer leest.

  6. ik word daar toch wel een beetje triest van. ik ben opgegroeid met het volk, mijn vader heeft er een kwarteeuw voor geschreven. pijnlijk hoe die krant langzaam is uitegmergeld. ’t is als een zwaar verwaarloosd huisdier dat nu maar eens echt uit zijn lijden moet verlost worden…

    de verzuiling van de kranten ligt al lang achter ons. maar als ik het krantenlandschap nu bekijk vraag ik me af of we er zoveel vooruit op zijn gegaan.

    is de almacht van de top van deze of gene beweging niet gewoon vervangen door die van de commerciële dienst?

  7. Lees eens even terug heer Plasky. U moet mij niet nog eens dezelfde uitleg doen over de inhoudelijke gelijkenis tussen Het Volk en Het Nieuwsblad. Als u mijn vorig antwoord grondig had gelezen, zou u wel gemerkt hebben dat ik dat reeds begrepen had. Waarom denkt u anders dat ik de vergelijking maakte tussen alle kranten en de streams van de persagentschappen? Omdat ze dezelfde layout gebruiken? Ik dacht het niet …

    Naderhand zeggen dat ik dan maar tussen de lijnen had moeten lezen is wel erg gratuit, niet? Dat is zoals iets gemeens zeggen waar niemand mee overweg kan en dan nadien beweren dat u het eigenlijk ironisch bedoelde, om uw gezicht nog te redden.

    U weet overigens toch dat iemand verwijten naar het hoofd slingeren, zowat het laagste is dat men kan doen in een discussie? Of laat mijn cerebrum hier ook weer een steek vallen? En laat u vooral niet de indruk krijgen dat uw invloed zo groot zou zijn als u graag zou hopen.

    Voor iemand die van kritiek geven een dagelijkse bezigheid gemaakt heeft, kan u er anders wel bijzonder moeilijk mee om.

  8. Bie, de zuil is vervangen door de salesdirectie. En het jammere is dat alle salesdirecties aan mekaar gelijk zijn, wat de zuilen niet waren. Ik verwacht binnenkort enkel nog verschillen in de economische berichtgeving over mediaconcerns.

    Jan Mariën, u begint knap vermoeiend te worden. Niet omdat u zo halsstarrig bent, maar wel omdat uw discours alle kanten uitwappert. Weet u zelf eigenlijk wel wat u precies bedoelt?

    Het Volk heeft een oplage van 65.000 exemplaren. Op welke manier weegt dat op tegen de assimilatie met Het Nieuwsblad? En waarom is het verschil in bereik tussen Radio Plasky en Het Volk een reden om die laatste niet dood te verklaren op de eerste?

    Dat is de kern van uw discussiepunt, maar daarover heeft u nog altijd niets gezegd.

    Verder beweert u van alles over tussen de lijnen lezen (wat ik niet van u eiste, ik vroeg slechts consequentie) en over verwijten, terwijl u mij ook verwijten maakt en vroeger nog stelde dat ik openlijk denigrerend mocht zijn.
    Wilt u alstublieft uw warrige gedachten van die nevenlijnen houden en helder op de hierboven geformuleerde vragen antwoorden? Dat zal al moeilijk genoeg zijn.

  9. Als een derde partij soelaas kan brengen: Plasky beweert dat “Het Volk” de facto al heeft opgehouden te bestaan, en verduidelijkt later dat hij die mening is toegedaan omdat Het Volk inhoudelijk vrijwel identiek is aan Het Nieuwsblad. Mariën zegt dat Het Volk wél bestaansreden heeft omdat het een oplage heeft van 65000. Plasky is het eens met dat feit, niét met de bestaansreden die daaraan ontleent wordt. Mariën zegt dan weer dat inhoudelijke gelijkheid tussen HV en HN vergelijkbaar is met die tussen kranten en persagentschappen.

    De woorden “pretentieus”, “belachelijk”, “gratuit” en “denigrerend” duiken overigens eerst op bij Mariën, terwijl Plasky hem “inconsequent” en “inefficiënt” noemt.

    Maar behalve dat ik me afvraag wat mij drijft om dit dovemangesprek na te vertellen, intrigeert mij waarom een luisteraar zo gebeten is op de evaluatie die de radio maakt van die krant. Een zeldzaam geval van “self unfulfilling prophecy”, in casu de invloed van dit station.

  10. De “officiële” verdwijning van Het Volk is opnieuw een indicatie dat ouderwetse kranten niet kunnen concurreren met het internet voor nieuws. Dat hoeft geen probleem te zijn, zolang de markt voor nieuws goed bediend blijft.

    Het enige wat ik soms mis in pakweg De Standaard Online tegenover de papieren krant, zijn de hilarische verontwaardigde lezersbrieven. Maar ook in dat domein begint het internet in te halen op papier. Bedankt, Jan Mariën!

  11. Proficiat, meneer Mariën. U heeft het niveau van de reactiesectie hier opgetild tot dat van correct gespelde discussies op politics.be .

  12. Meneer Plasky, kunt u me de gegevens van de heer Mariën bezorgen? Ik wil hem graag als gastblogger inschakelen om de dosis nonsens op mijn eigen blog te verhogen.

    Uw replieken zijn om van te smullen.

  13. ik hoor de manager van het jaar net zeggen dat het een praktsiche en commerciële beslissing is. ik weet dat een krant een product is, maar journalistiek is ook een wezenlijk deel van een democratie, je zou het bijna vergeten, tussen al dat bonnetjesknippen door…

  14. Was hij geen marketeer van het jaar? Ik dacht dat André Bergen ‘manager van het jaar’ was geworden. Maar dit tussen haakjes.

    Het probleem van pers en democratie is iets dat al lang in mijn hoofd rondspookt, maar nog niet genoeg bezonken is om een ernstige uitzending aan te wijden. In deze fase van het spookproces lijkt de kern van het probleem mij de houding van de pers: zij pakt er graag mee uit de onafhankelijk, kritische en onontbeerlijke waakhond van de democratie te zijn, maar eigenlijk is zij een economische sector als alle andere die maar één ding moet doen: opbrengen. De pers is geen waakhond, maar een melkkoe die zichzelf graag voordoet als waakhond, omdat ze denkt zo meer melk te kunnen geven.
    In Amerika is alles groter dan hier, maar wat Rupert Murdoch met the Wall Street Journal doet, stemt niet tot optimisme.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s