De tsjeven van De Morgen

Ze zijn bij De Morgen hun ideologische lijn helemaal kwijtgeraakt. Geen ramp; dat het geen socialisten meer zijn, betreurt niemand. De SP.A nog het minst van al, wellicht. Maar dat het tsjeven zijn geworden, daar zat ook niemand op te wachten. De CD&V nog het minst van al, denk ik.

Op 15/04 nam De Morgen een economisch stukje uit De Tijd over, over parallelle handel in medicijnen. Niets aan de hand, de beide kranten hebben daar een overeenkomst over. De redactie van De Morgen verbetert zo’n artikel dan een beetje, want lezers van De Morgen kunnen een artikel uit De Tijd natuurlijk niet zomaar begrijpen. Er wordt dus stevig in gesnoeid, maar soms worden er gek genoeg ook dingen toegevoegd. Vergelijk even de openingsparagrafen met mekaar. Die gaan als volgt,
in De Tijd:

— (tijd) – Pfizer, Janssen-Cilag, Bayer en een rist andere farmamultinationals hebben een belangrijke veldslag gewonnen tegen de parallelle handel in medicijnen. De Raad voor Mededinging besliste dat ze niet verplicht zijn te leveren aan het Aarschotse bedrijf Bofar, een van de grotere Belgische schakels in de parallelle geneesmiddelenhandel.

en in De Morgen:

BRUSSEL l De farmasector heeft een belangrijke veldslag gewonnen tegen de verfoeide parallelle handel in medicijnen. De Raad voor Mededingingen oordeelde dat negen farmamultinationals niet verplicht zijn te leveren aan de Aarschotse geneesmiddelengroothandel Bofar, een belangrijke Belgische schakel in de controversiële parallelle handel.

Quasi identiek, maar bij De Morgen vond iemand het nodig zijn weerzin voor parallelle handel te laten blijken middels de woorden ‘verfoeide’ en ‘controversiële’. Wat is het probleem met parallelle handel?
Parallelle handelaars zoals Bofar zien dat de prijzen voor geneesmiddelen niet overal in Europa hetzelfde zijn. Als medicijn X goedkoper is in land A dan in B, kopen zij het aan in A en verpatsen het weer in B, waarbij hij het prijsverschil als winst kan opstrijken.
Handig bekeken, maar het is de producent van X een doorn in het oog, want die vindt dat de parallelle handelaar een deel van zijn markt inpikt. Daarom levert hij dus liever niet aan de parallelle handelaar.

Eigenlijk maakt de parallelle handelaar winst door marktimperfecties uit te buiten, en niet door zelf een product of een dienst aan te bieden. Afkeer daarvan past in een eeuwenoude christelijke traditie dat je niet ‘zomaar’ geld mag verdienen; denk aan het middeleeuwse renteverbod voor christelijke handelaars.

Als middeleeuwse christen kan je dus tegen parallelle handel zijn. Als socialist, of wat dat betreft als liberaal, unionist of dedeckeriaan, is dat niet nodig. Wat maakt het uit of dat geld in de zakken van een farmamultinational of van een parallelle handelaar verdwijnt? Dus waarom zou je subjectieve adjectieven gaan binnensmokkelen in een correct en objectief artikel?

Het artikel heeft geen auteur, er is alleen de bronvermelding ‘Mediafin’ op de website. De journalist bij De Tijd, David Adriaen, zal blij zijn dat zijn artikel zo ‘verbeterd’ werd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s