Niets mis met pop-ups

U dénkt alleen maar dat u het alfabet kent. Een rijtje van 26 letters kunnen opdrammen, dat valt bezwaarlijk kennis te noemen.

Ik durf bijvoorbeeld wedden dat u de relatie O-P/Q-R nooit op deze manier heeft bekeken. Geen reden tot gêne echter, ik zie het ook nu pas in.

Advertenties

Ambitieus

Mediakritiek is goed begonnen. Of laat ons zeggen: ambitieus. Er staan alvast een aantal interessante artikels op. Er staan ook al artikels op waarvan een mens toch even met zijn ogen rolt. Hoe geloofwaardig is Lieven Desmet als hij de overheidssteun aan de VRT in vraag stelt?

Lieven Desmet is journalist bij Trends, dat eigendom is van Roularta. Roularta is ook voor de helft eigenaar van de Vlaamse Media Maatschappij (VMMa), de groep die onder meer vtm en Q-Music bezit.

Samengevat: de baas van Lieven Desmet is ook de baas van vtm en Q-Music, concurrenten van de VRT-zenders één en Donna dus. Hoe objectief gevormd is Desmet zijn mening dan, hoe evenwichtig draagt hij zijn argumenten aan?

Stel dat Desmet na zijn onderzoeksjournalistiek tot het besluit komt dat de VRT dringend méér geld moet krijgen van de overheid. Zou hij dat ook zo neerschrijven in Trends? Het lijkt mij sterk dat er in Trends tegen de eigenaar van Trends zijn kar gereden zou worden.

En dat zo’n stukje dan in Trends verschijnt: ach, wat zou het? Maar dat het op een ambitieus en neutraal forum zou moeten dienen om een discussie over de kerntaken en financiering van de VRT uit te lokken, dat is een beetje jammer.

Mediakritiek.be

LOG 20080320 11:45

Met een grote ganzenveer zit Emile ijverig sollicitatiebrieven te schrijven. In de sofa ligt Max languit. Hij probeert een nerveuze, halfkale gans tot kalmte te aaien. Op de gans na hangt een huiselijk sfeertje, dat wordt geaccentueerd door de potjasmijnthee op de vergadertafel en de gezellige stralende leuvense stoof. Tot Auguste binnenvalt.

Auguste: “Emile, wat spookt gij uit met die ganzenveer?”
Max: “Hij schrijft sollicitatiebrieven.”
Auguste: “Weet ik. Maar ik heb hem die antieke Remington niet cadeau gedaan om nu die gans te zitten pluimen!”
Emile: “Ik vind het zo’n zonde die machine te verslijten. En bij n.v. Burokratie s.a. vragen ze een handgeschreven brief. Daar is een interessante functie als bedrijfsmopperaar vacant.”
Max: “Als ge per se wilt zeuren, regel ik u wel een jobke bij de nieuwe premier. Steek die veer terug in dat beest en kruip achter de microfoon!”

Emile en Max kijken hun oudste broer erg treurig aan en knikken langzaam nee.

Auguste: “Ik betaal jullie hier niet voor, idioten. Het heeft geen zin dat jullie staken.”
Emile: “Wij staken niet! Dat zouden wij nooit doen.”
Max: “Wij zijn gedemotiveerd. Deze zender heeft geen zin meer, Auguste.”
Auguste: “Deze zender heeft nooit zin gehad, sukkels. De enigen die zin hadden, waren wij.”
Emile: “Ja, maar nu is er mediakritiek.be. Een online forum waar verstandige mensen ernstige kritiek schrijven op de media.”
Max: “Die website doet alles wat wij willen doen. Maar dan veel beter, Auguste!”
Emile: “Wij snappen niet waarom we nog in de ether zijn, Auguste!”

Auguste trekt een streng gezicht en veegt met een geïrriteerd gebaar de pot jasmijnthee van tafel. Hij opent een kruikje Hasseltse jenever en schenkt er drie theebekers mee vol. Die slaat hij alledrie achterover en om dan zijn broers welluidend toe te spreken.

Auguste: “Mannekes! Ten eerste: mediakritiek is een forum. Wij zijn een radiozender. We zitten dus in een totaal andere branche, ge kunt dat niet vergelijken. Ten tweede: mediakritiek is maar zo goed, omdat wij vergeleken met hen een stelletje krabbers zijn. Zonder ons zijn zíj misschien de krabbers! Jullie willen toch niet verantwoordelijk zijn voor de ondergang van Mediakritiek?”
Emile: “Natuurlijk niet! Verder krabben zal ik, alsof mijn leven er van afhangt!”
Max: “Zo had ik het nog niet bekeken, moet ik toegeven. Ik begin meteen aan een reportage over ganzenlever!”
Auguste: “Zo hoor ik het graag. Hier is nog een kleine versnapering en dan weer de studio in, belhamels!”

Auguste schenkt de drie bekers opnieuw vol en slaat er deze keer slechts één achterover. Terwijl Max en Emile met hun beker naar de studio lopen, grijpt Auguste handig de angstige gans vanonder de sofa en loopt er fluitend mee naar het bijkeukentje. Zo, alweer een crisis bezworen!

www.mediakritiek.be

Vernieuwende inzichten

Wist u dat de relatie tussen Peter Vandermeersch en Guy Verhofstadt er één is geweest tussen hoofdredacteur en premier? Ja, het was voor mij ook even schrikken. Zou dat nu bij Yves Desmet ook zo geweest zijn?

Wie wil weten wat zo’n relatie eigenlijk betekent, moet wachten op het volgende filmpje van Vandermeersch. Maar als u samengevat wil zien wat u vrijdagnacht luidkeels aan tooggenoten verkondigde, is dit korte filmpje ook al de moeite waard.

In perspectief

Gisterenavond begon Wim De Vilder het zevenuurjournaal met de dood van Hugo Claus. En met een opmerkelijk zinnetje:

 We openen dit journaal met droevig nieuws.

Verder kwamen in het journaal aan bod: vijf jaar oorlog in Irak, twee verongelukte snowboarders, angstige en door molotovcocktails geïntimideerde buschauffeurs in Brussel.

In vergelijking daarmee vond ik het rustige en door hem zelf gewenste sterven van een ongeneeslijk zieke man  eigenlijk amper droevig nieuws.

I’m not a fuckin’ tourist

Er is al een tijdje commotie over de vermeende saaiheid van Brussel voor toeristen. Volgens één of ander reisbureau, dat blijkbaar naast citytrips ook enquêtes organiseert, vinden haar klanten Brussel maar zo-zo als bestemming. Provincialen uit Antwerpen en Gent sprongen graag mee op de kar en verklaarden zichzelf terstond wél interessant. En Brussel-fans vonden het dan weer nodig om te reageren en pakten uit met de troeven van de hoofdstad.

Er is een soort dogma dat verkondigt dat toeristen goed zijn voor een stad en iedereen gelooft dat. Toeristen zouden nodig zijn voor de economie. Onzin is dat. Dure restaurants met slappe maaltijden, die profiteren ervan. Grote hotelketens ook, en hebberige marchanten die doen in souvenirs en wansmaak. En verder? Ik denk niet dat de patron van mijn stamcafé echt geniet van het half uurtje dronken Britten dat hij elke vrijdagavond over de vloer krijgt. Ik ook niet trouwens.

Hoge prijzen en een lelijk straatbeeld, dat krijg je met toeristen. Een koffie op een terrasje wordt duurder, de straat wordt drukker, de duiven worden vetter. Iemand moet mij eens uitleggen hoe dat goed is voor een stad of voor haar inwoners.

En dus ben ik, als Brussel-fan, zeer verheugd als overal breed wordt uitgesmeerd dat het een saaie stad is. Hoe saaier ze ons vinden, hoe beter. Toeristen mogen gerust wegblijven. Of naar Antwerpen en Gent gaan, daar mogen de duiven gerust wat dikker staan.

Weinig kennis van de politiek

Niets is dommer dan een journalist dom noemen. Want zelfs als je gelijk hebt, weet je dat hij daar op allerlei onaangename manieren wraak voor kan nemen. Als je ongelijk hebt, hou je dat soort opmerkingen dus al helemaal beter voor je. Hieronder ziet u hoe het niet moet, gedemonstreerd door een weinig beleefde Yves Leterme en een alweer puike Tim Pauwels.

Yves Leterme sprak over de nachtvluchten niet met zijn coalitiepartners en niet met DHL. Met wie eigenlijk wel? Als premier zal hij toch moeten leren dat een babbeltje met God tijdens het avondgebed niet volstaat als aftoetsing van politieke plannen.