Skip to content

Anonimiteit gegarandeerd

20 februari 2008

LOG 080220 15:30

Het redactielokaal is volledig verduisterd. Alle elektrische apparatuur is uitgeschakeld en het schaarse licht is afkomstig van een stormlamp in het midden van de tafel. Daarrond hebben de drie broers zich samenzweerderig verzameld. Alledrie dragen ze een lange regenjas en een deukhoed. Emile heeft een valse snor over zijn echte geplakt. Het gesprek wordt op fluistertoon gevoerd.

Emile: “Ik mailde haar voor informatie over De Standaard. En ze mailde terug!”
Auguste: “Dat is toch niet zo erg verdacht?”
Emile: “Ze mailde dat ik haar moest bellen. Op haar gsm.”
Max: “Ze probeert je te versieren.”
Auguste: “Nee, ze probeert je te traceren.”
Emile: “Geen van beide mag gebeuren!”
Max: “Dan heb ik hier precies wat wij nodig hebben, broeders.”

Max haalt uit zijn tas een kartonnen doos met ingewikkelde en futurisch uitziende electronische apparatuur. Auguste neemt ook een kartonnen doos uit zijn tas, maar dan eentje met een oude fles port. Emile kijkt verheugd naar beiden.

Max: “Dit stukje spitstechnologie maakt onze telefoon ontraceerbaarder dan het paneel met De Rechtvaardige Rechters!”
Auguste: “Goed zo, Max.”
Emile: “Waar haal je dat vandaan, Max?”
Max: “Gratis gekregen omdat ik via een mannenblad zes liter scheerschuim bestelde.”
Emile: “Maar jij laat je toch scheren door die Italiaanse kapper?”
Max: “Ja, maar ik wou dat speelgoedje hebben.”

Auguste schenkt de glazen vol en tikt met zijn zegelring tegen de fles om zijn broers tot stilte aan te manen.

Auguste: “Nog even concentreren, jongens. Max, sluit dat ding aan op onze telefoon, dat Emile dat mens kan bellen.”

Uit een binnenzak haalt Max een indrukwekkend zakmes, waarmee hij een arsenaal aan schroeven, moeren en bouten van divers pluimage te lijf gaat. Maar ondanks zijn professionele uitrusting en dito outfit slaagt hij er niet in zijn apparatuur aan te sluiten, zelfs niet met gefronste wenkbrauwen, opgestroopte hemdsmouwen en bezweet voorhoofd.

Max: “We worden gesaboteerd! Een andere verklaring heb ik niet.”
Emile: “Gesaboteerd nog voor we onze plannen goed en wel bedacht hebben! Dit zijn professionals, verdomme.”
Auguste: “Ik zie maar één oplossing: onderduiken, en wel meteen.”
Max: “Tante Gusta heeft nog een zolderkamertje waar we alledrie in passen, als we onze snorren afscheren tenminste.”
Emile: “Nonkel Robert heeft een kruipkelder. Als daar het water uitpompen, zitten we zeker veilig.”
Auguste: “Ho maar, makkers. Ik dacht meer aan een weekje luxueuze wintersport in de Franse Alpen.”

Het wordt even stil. Max en Emile staan vol bewondering voor hun oudste broer. Er wordt geklonken op het plan en niet veel later wordt een tweede fles port gekraakt.

In geval van complete radiostilte volgende week, weet u waar het aan ligt.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s