Skip to content

Familiefeest

26 december 2007

LOG 071225 09:51

In het redactielokaal zijn Emile en Max ijverig aan het werk. Beiden dragen een bontmuts en dikke wanten. Ze ademen wolkjes. De wanten lijken hen slechts weinig te hinderen bij hun activiteiten. Max knipt, hoewel schijnbaar niet met volle goesting, behendig ijsbloemen uit papier. Emile is geconcentreerd aan het breien aan een gifgroene sjaal. Op de achtergrond klinkt de stemmige soundtrack van The Sound of Music.

LOG 071225 10:25

Voor Max ligt een enorme stapel papieren ijsbloemen en een intens gebruikte schaar. Max wrijft over zijn pijnlijke vingers en kijkt naar zijn broer.

Max: “Wat een verschrikkelijk lelijke sjaal maak je daar, Emile.
Emile: “Vind je ‘m niet mooi?”
Max: “De kleur doet pijn aan mijn ogen, de wol ziet er uit alsof het honderd procent kriebelnylon is en je breit hem helemaal scheef. Samengevat: ik vind hem niet mooi.”
Emile: “Oh. Jammer. Nu ja, dan is hij voor Auguste.”

LOG 071225 12:03

Auguste valt het redactielokaal binnen. Onder zijn arm draagt hij een verfomfaaid plastieken kerstboompje en een kartonnen doos waar een snoer kerstverlichting uitbungelt.

Auguste: “Brrr, koud. Is die verwarming nu nog niet gerepareerd? Ik zal er straks eens naar kijken. Maar eerst de redactievergadering, het is alweer half tien gepasseerd. Ik heb hier weer een klacht, mannekes.”
Max: “Waar komen al die klachten eigenlijk vandaan als we geen luisteraars hebben?”
Auguste: “Publieke opinie. De klacht luidt: we zijn te anoniem. En ik zal het duidelijker stellen: Henk De Corte insinueert dat we daarmee Lisbeth Imbo gekwetst hebben!”
Max: “Da’s gelogen. Ik zou nooit een vrouw kwetsen.”
Emile: “Dat was tijdens mijn uitzending. Is het mens van suiker of zo?”
Max: “Bruut! Nu kwetst ge haar weer!”
Auguste: “Rustig, heren! Op mijn redactievergaderingen roept niemand, of ik moest het zelf zijn.”

Uit zijn doos haalt Auguste een fles jonge jenever en drie limonadeglazen, die hij tot aan de rand volschenkt. Max ziet er verontwaardigd uit, Emile breit onverstoord verder aan het gedrocht van een sjaal.

Auguste: “Schol. Toch erg dat eens mens zich zo moet warm houden, met die kapotte verwarming. Goed, Emile, wat is uw gedacht?”
Emile: “Wie zichzelf goed genoeg vindt om stukken op het web te publiceren, moet tegen kritiek kunnen.”
Max: “Ja, maar anoniem. Anonieme kritiek kwetst het meest, dat weet iedereen.”
Auguste: “Doe niet belachelijk, Max. Als Imbo ons persoonlijk zou kennen, zou de kritiek dan minder hard zijn?
Emile: “Hij zou juist harder aankomen. Zoals die van Henk zelf.”
Max: “Onzin, jullie weten niets van vrouwen. Ik verbied je nog iets over Lisbeth te zeggen in de ether.”
Emile: “Dat was ik zo al niet van plan.”
Auguste: “Dan beschouw ik dit punt en daarmee de vergadering als gesloten. Over naar échte problemen: die vervloekte radiator!”

Auguste vult ieders glas opnieuw en loopt dan met het zijne naar de radiator, waar een korstje rijp op ligt. Hij wandelt wat op en neer, bekijkt het toestel vanuit verschillende hoeken met inspecterende blik en bromt af en toe.

Auguste: “In deze koude kan ik niet werken. Er zal een overbetaalde loodgieter aan te pas moeten komen.”
Emile: “Misschien helpt het als je deze sjaal omdoet? Hij is net af.”
Auguste: “Wat, dat monster? Ik vries nog liever dood.”
Emile: “Oh. Jammer. Nu ja, dan is hij voor Eugène.”

Max staat op van de tafel en veegt al zijn ijsbloemen bij mekaar. Met een vastberaden gezicht grijpt hij het kerstboompje en de fles jenever. Papieren bloemen en kerstboompje belanden tegen de radiator en Max overgiet het geheel gul met jenever. Een lucifer wordt routineus aangestreken aan een schoenzool en binnen enkele seconden brandt er een gezellig vuurtje in de studio waarrond broers en glazen zich verzamelen.

Max: “Ziehier warmte. Vrolijk kerstfeest, broers.”
Emile: “Vrolijk kerstfeest. Moeten we Eugène niet uit de kast laten?”
Auguste: “Nee, die zou jou aanmoedigen verder te breien. Geef die sjaal eens?”

Blij verrast overhandigt Emile het groene breiongeluk aan zijn oudste broer, die het terstond in het vuur gooit. Een grote steekvlam schiet op.

Max: “Honderd procent kriebelnylon.”
Auguste: “Zelden gaf een sjaal zoveel warmte en gezelligheid. Vrolijk kerstfeest, broers!”

Advertenties
One Comment leave one →
  1. 18 januari 2008 10:24

    Een late reactie, ik weet het, maar toch:
    Mijn kritiek in het stukje http://zoudenwedatweldoen.blogspot.com/2007/12/radio-plasky-vs-lisbeth-imbo.html sloeg inderdaad vooral op jullie anonimiteit, minder op La Imbo. Ik merk aan haar strenge blik dat ze kwaad is op mij, maar het enige wat ik heb geschreven was dat ze een goede interviewster was, weliswaar met een licht spraakgebrek (of twee) en dat dat spraakgebrek met een beetje professionele hulp zo opgelost is. Waarmee ik hopelijk heb duidelijk gemaakt dat het stukje in se kritiek was op de taal-coaching van radio- en tv-presentatoren bij de VRT-nieuwsdienst.
    Voor alle duidelijkheid: ik blijf genieten van jullie stukjes, zelfs als ze anoniem blijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s