Skip to content

Timing

8 november 2007

Soms moet een journalist niet veel moeite doen om het te verpesten. Meestal is dat wanneer hij nog minder moeite had moeten om zijn werk fatsoenlijk af te handelen. Bart Brinckman schrijft vandaag in De Standaard een stukje reportage over de kamercommissie die gisteren de splitsing van B-H-V stemde. Een stukje waar hij fier op mag zijn. Over Pieter De Crem weet Brinckman bijvoorbeeld te melden:

De christendemocraat was zich bewust van het historische moment. Toch waakte hij er resoluut over het er niet al te dik op te leggen. Klokslag 14.30uur opende hij de vergadering. Op een afspraak met de geschiedenis komt een politicus niet te laat.

Op het moment dat Brinckman onze cultuurgeschiedenis deze vier geniale zinnen schenkt, heeft hij waarschijnlijk niet gelezen wat zijn minder literair begaafde maar vermoedelijk wel harder werkende collega LLC reeds over de commissie had gepubliceerd:

14.34 uur. Voorzitter Pieter De Crem opent met 4 minuten vertraging de commissievergadering. Iedereen wacht af of hij zijn bijnaam ‘Pieter De Rem’ nu kan afgooien en of hij nu ‘Pieter De Stem’ wordt.

Als hij minder lui was geweest, was hij niet genadeloos door de mand gevallen als fantast. Klokslag 14u30? Ik dacht het niet. Brinckman wist het niet, en sloeg er dus maar een slag naar. En ach, als we dan toch aan het verzinnen zijn, moet hij gedacht hebben, waarom niet meteen nog een lyrische frase toegevoegd? Hopla: “Op een afspraak met de geschiedenis komt een politicus niet te laat.” Zo, dat kan de annalen van de journalistiek in! Dat het volledig door hem zelf bedacht is, deert Brinckman niet. Per slot van rekening vallen zo’n dingen zijn lezers niet op. En als het hen toch opvalt, zullen ze wel niet twijfelen aan de woorden van de grote wetstraatkenner en opiniemaker Brinckman.

Het lijkt een detail, maar dat is het niet. Want wie weet wat Brinckman zo nog meer verzint en als feit verkoopt? En wat zegt het over De Standaard dat er reportages verschijnen over gebeurtenissen waar de auteur blijkbaar niet eens bij aanwezig was (of waar hij blijkbaar hoogstens wat zat in te dutten)?

Eén van mijn broers beweert graag, zelfs als hij niet gedronken heeft, dat journalisten niets anders doen dan lui achterover leunen aan hun bureau om dan, als de deadline nadert, snel een artikeltje uit hun duim te zuigen. Vervolgens vinden ze zichzelf interessant en invloedrijk en leunen lui verder achterover. Het is dit soort hoogst ergerlijke missers, die voortkomen uit luiheid en pretentie, die maken dat ik zeer tegen mijn zin mijn broer – nochtans ook niet gespeend van flink wat luiheid en pretentie – gelijk moet geven.

Dat, of Bart Brinckman zijn horloge liep vier minuten achter.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s