De bestede quiz

Toen ik zonet snel de BHV-quiz van De Standaard uitprobeerde, haalde ik slechts 3/10. Povertjes, het mag gezegd, hoewel ik het mezelf niet kwalijk neem dat ik niet weet waar Herman Van Rompuy woont of welke bieren geen geuze zijn. Ik vind ook niet dat ik moet weten hoeveel stemmen de Union des Francophones haalde in Halle-Vilvoorde. Desalnietemin word ik betiteld als een tamelijk dom, of toch minstens politiek ignorant persoon.

Mijn ego heeft het daar altijd moeilijk mee, maar gelukkig kwam het verwijt in de volgende vorm:

U scoorde : 3/10
Communautaire discussies zijn duidelijk niet aan u besteedt.

Als er een mogelijkheid was geweest om te reageren, had ik meteen gemaild: “Dat klopt, maar de basis der Nederlandse grammatica ook niet aan u. Stakker.”

De quiz meteen opnieuw gedaan. 10/10 gehaald. Uiteraard felicitaties gekregen en wel als volgt:

Proficiat, u bent klaar toe te treden tot het front van burgemeesters uit Halle-Vilvoorde

Na vervoegingen vielen nu ook interpunctie en voorzetsels uit de boot bij De Standaard. Terstond leefde mijn ego op. Van mensen die zo’n fouten maken, hoef ik de kritiek op mijn fouten niet ernstig te nemen.

Zou de gemene roddel dat Ludo Permentier nog maar halftijds als taalbewaker voor De Standaard werkt dan toch kloppen?

Daar moet je allicht journalist voor zijn.

De toekomstig maar reeds verleden tijd

Ik las daarnet op de DS Online iets bevreemdends:

Het venijn dat ze in verdere afleveringen zal tentoonspreiden is nu al onovertroffen.

Die zin heb ik vijf keer na mekaar gelezen. Het is een hoogst verbazingwekkende constructie. Eerst twijfelde ik aan de grammatica, maar bij nader inzien leg ik het probleem toch bij de semantiek. Ik ben er nog steeds niet uit of het eigenlijk wel kan.

Ik sluit natuurlijk niet uit dat auteur Jan Debackere visionair is, of dat hij de volgende afleveringen al illegaal heeft gedownloaded. Maar dat is het punt natuurlijk niet: wat ze nog zal doen (dus nu nog niet gedaan heeft) is nu toch al onovertroffen. Dat lijkt mij in te gaan tegen essentiële tijd-ruimte wetten, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik fysica nooit echt heb gesnapt. Dus misschien kan het toch.

Ik ben er nog steeds niet uit.

Kennis van zaken

Volgens Rik Coolsaet is België geen significante thuishaven voor terreurgroepen. Hij heeft daarover met Tanguy Struye de Swielande een rapport geschreven. Volgens die twee heren zijn hier de laatste twintig jaar flink wat terreurcellen ontmanteld en heel wat verdachten berecht. Onze politiediensten blijken bovendien zeer intelligent en efficiënt te handelen, ondanks een gebrek aan middelen en mensen. Daarbij hebben ze bovendien respect voor de rechten en vrijheden van de burger (wat blijkbaar niet vanzelfsprekend is).

Bij zoveel goed nieuws word ik vanzelf achterdochtig. Ik kan daar niets aan doen, het komt door het kleffe weer vanochtend. Waar zit hier het addertje onder het gras? We moeten niet lang zoeken. Het is een tamelijk stevige adder in dit geval, met een snor, en hij heet Rik Coolsaet.

Ik ben nooit een grote fan van Coolsaet geweest maar de man is wel professor en dan dwing je toch een zekere natuurlijke autoriteit af. Tot voor kort, dus, want Coolsaet heeft in NRC Handelblad een aantal opmerkelijke dingen gezegd, althans volgens DS online:

Vreemd genoeg vindt Rik Coolsaet dat er in de campagne ‘bijna met geen woord gesproken is over het communautaire’, terwijl zovelen erover klaagden dat het communautaire andere thema’s verdrong. Coolsaet: ‘Wat er nu in de formatie gaande is met dat opbieden tegen elkaar, vind ik kiezersbedrog. In de hele campagne is er bijna met geen woord gesproken over het communautaire: het woord splitsing mocht zelfs niet worden gebruikt door de kandidaten. Dat was een instructie! Dat was helemaal niet het issue. Het is boerenbedrog als dat nu wordt uitgespeeld.’

Waarom laten wij iemand die zo’n onzin uitkraamt eigenlijk belangrijke rapporten schrijven? Het kan goed zijn dat België de favoriete uitvalsbasis geworden is terroristen allerhande en dat zij vestigingssubsidies krijgen van de regering. Coolsaet beweert van niet, maar wie gelooft die man nog na NRC Handelsblad?
Misschien heeft Coolsaet een uniek gevoel voor humor en geniet hij breed grijnzend van de fijne peer die hij de Nederlanders heeft gestoofd. Dat kan. Maar ik hoop vooral dat Tanguy Struye de Swielande een ernstiger politoloog is dan Coolsaet, want de betrouwbaarheid van het rapport hangt nu volledig van hem af.

Enigszins gegeneerd moet ik toegeven dat ik Struye de Swielande niet ken. Het is zwaar je hoop te moeten laten rusten op een man die je niet kent. Zijn naam doet echter vermoeden dat hij van adel is en dat dwingt toch een zekere natuurlijke autoriteit af.

De enige goed titel is een correcte titel

Mijn favoriete, want tijdens het werk eenvoudig raadpleegbare, medium DS online meldt mij vandaag: “ETA pleegt mislukte aanslag met bomauto”. Omdat je als oplettende burger heden ten dage niet alert genoeg kan zijn voor terrorisme, lees ik het artikel meteen. En dat is maar goed ook, want wat blijkt:

Vermoed wordt dat de Baskische afscheidingsbeweging ETA achter de mislukte aanslag zit. Dat melden de Spaanse media.

Dat schrijft DS online anderhalve paragraaf later in het artikel. Het is dus helemaal niet zeker dat de ETA die aanslag gepleegd heeft. De Spaanse media melden ons iets van een vermoeden, DS online maakt daar maar meteen de kop van. Het vat wellicht kernachtig samen wat er volgens een onbevroedende redacteur aan de hand is, ook al is het niet zeker wie de aanslag heeft gepleegd en of de ETA er wel mee te maken heeft.
“Ja, maar,” hoor ik die redacteur al protesteren, “hij moet wel kort én kernachtig én aantrekkelijk zijn, die titel.”
“Ja, maar,” hoort die redacteur mij dan riposteren, “hij moet ook waar zijn. Bovenal moet hij waar zijn, die titel.”

En als hij dat niet is, bedenk je maar een andere. Wie geen goede titel kan bedenken, moet niet voor de krant schrijven. Yves Leterme zoekt vast nog copywriters voor de titel van een volgende formatienota.
‘Mislukte aanslag op Spaans Ministerie BuZa’ klinkt volgens mij minstens even aantrekkelijk en kernachtig. Goed, hij is drie karakters langer. Maar als een correcte titel maar drie karakters meer kost, heb ik ze al duurder weten staan.