Skip to content

De verwoestijning van het cafélandschap

6 mei 2013

Een bescheiden feestje met coryfeeën van de redacties van Knack, De Standaard, Veto en nog vele, vele anderen? Reken maar dat Radio Plasky ook present tekende, al was dat vooral omdat het bier goedkoop tot gratis was. En ook omdat het feestje zich afspeelde in de Fak Letteren, één van de allerbeste cafés van Leuven. Een Perfect Café zelfs, zouden wij durven beweren.

Maar wat is een Perfect Café? Het is een vraag waar wij graag over discussiëren, omdat de emoties zeer hoog kunnen oplaaien, hoewel wij het allemaal roerend eens zijn. Vooral op café is het hierover prettig zeuren, bij voorkeur binnen gehoorsafstand van het personeel dat je net een te dure pint slecht heeft getapt.

Slecht getapte pinten zijn een plaag, en je vraagt je af hoe iemand die dagelijks honderden glazen tapt dat slecht kan blijven doen, maar het gebeurt voortdurend. De Belgische pils is meestal al niet al te denderend en daar dan twee euro voor durven vragen is eigenlijk diefstal.

Ja, alleen al over de Perfecte Pint zouden wij urenlang kunnen emmeren en dat doen we ook regelmatig, maar nu even niet. Nu gaat het om het Perfecte Café.

  • Een belangrijke eerste kwestie is de inrichting. Degelijke houten meubelen, dat lijdt geen twijfel. Niet teveel decoratie. Een beetje mag, maar teveel gaat al snel in de weg hangen en wordt onvermijdelijk kitsch of snob. Een veelgemaakte fout is bijvoorbeeld een teveel aan reclamepanelen uit de jaren vijftig. De verlichting is belangrijk: niet te fel, maar het mag ook geen donker hok zijn. Tv-schermen zijn verboden.
  • Dan is er de drankenlijst. Een fatsoenlijke pils op het vat, aan een schappelijke prijs, is cruciaal. Een aantal trappisten, aangevuld met een eigenzinnige selectie speciaalbieren, wordt altijd op prijs gesteld. Wijn op café kán, maar dan wel goede wijn, niet de goedkope rommel die je meestal aantreft. Enkele kwaliteitsvolle sterke dranken zijn ook mooi meegenomen, hoewel je er ‘s ochtends bijna altijd spijt van krijgt.
  • Muziek is ook belangrijk. De muziek moet altijd aanwezig maar nooit luid zijn. Bij voorkeur is het merendeel van de nummers relatief dansbaar. Naarmate de avond vordert, wordt muziek natuurlijk vanzelf dansbaarder. En zelf houden wij van een uitgekiende mengeling van blues, cabaret, folk, motown, rock ‘n’ roll, chanson, soul, kleinkunst, metal, country, jazz en alle mogelijke hybride genres, maar dat is heel persoonlijk.
  • Verder is er nood aan goed cafébeleid. Klandizie wordt niet aangekeken op haar tenue. Een glas water van de kraan is gratis verkrijgbaar. De platencollectie staat open voor verzoeknummertjes. Dronken danslustigen mogen rustig hun gang gaan. De toiletten zijn proper en gratis. Het café sluit niet te vroeg.
  • Wanneer dit alles in orde is, is er nog iets ondefinieerbaars als sfeer. Vaak hangt dit samen met de barman- of barvrouw, maar het heeft ook te maken met het aanwezige publiek. Als je voor de allereerste keer in een perfect café binnenstapt, voel je je meteen welkom. Meer nog: je voelt er je thuis. Je voelt je er mogelijk meer thuis dan bij je thuis.

Zo’n café vinden is geen sinecure. Gelukkig zijn er veel Zeer Goede Cafés, waar een mankement in de ene categorie ruimschoots wordt goedgemaakt in een andere. Er is bijvoorbeeld geen gratis water van de kraan, maar wel een redelijk geprijsde collectie geuzebieren. Of een barman die weigert verzoeknummers te draaien, maar dat goedmaakt door uitsluitend obscure artrock uit de late jaren zestig te spelen. Er is geen plaats om te dansen, maar de kastelein is nog voor je besteld hebt een vriend voor het leven.

Dat kan, dat mag en dat is Zeer Goed, maar Perfect is het niet. Perfecte Cafés zijn zeer zeldzaam. Zelf kenden wij er één en dat was Café Oase op de Oude Markt in Leuven. De Oude Markt staat bekend om haar veelheid aan cafés en de meeste daarvan zijn absoluut niet de moeite. Een aantal zijn interessant, sommigen goed en één dus ook perfect: den owaas.

Café Oase was een café voor kenners en gelukkig kenden de meeste studenten het niet, waardoor je er interessanter volk tegenkwam. Het was een goed idee om er pas om vier uur ‘s nachts binnen te vallen, lichtelijk beneveld, en dan kon je meteen mee op een barkruk gaan staan om Gigi l’amoroso te kelen met een dronken vent in een heel duur kostuum en een even dronken lesbische truckchauffeur. Om vijf uur kon ook, of om zes uur, want Café Oase sloot toch nooit.

Dit, beste luisteraars, zijn van de allermooiste caféherinneringen die ik heb. Af en toe ga ik nog terug naar Leuven. Dan neem ik een stel oude makkers mee, en dan drinken wij ons een beetje in in een goed café, om later naar Café Oase te verkassen en daar de nacht tot een hoogtepunt te laten komen.

Weet u dat wij in den owaas een keer de volledige plaat Rock ‘n’ Roll Animal van Lou Reed hebben mogen uitluisteren? En dat half het café die volledige plaat heeft uitgedanst, op het houten podium van drie vierkante meter? Dat zijn dingen die bij mijn weten enkel in Café Oase gebeurden.

Maar Café Oase is gesloten. Voor altijd.  Ik zou hier meer over kunnen zeggen, maar u hoort reeds hoe de krop mijn keel binnensluipt. Ik zal het dus kort houden.

Leuven is akelig veel van haar beste cafés aan het verliezen. Ook Café Amedee sloot onlangs definitief.  De sluiting van Café Oase is een onoverkomelijk verlies voor dit radiostation en voor het internationale caféwezen.

Gelukkig is er dus nog de Fak Letteren. En Inn’t joor 1, natuurlijk.

About these ads
9 reacties leave one →
  1. 6 mei 2013 14:09

    En ik die in Emile Plasky altijd een ‘t Vliegend Varken-hanger had vermoed … (Of bestaat ook dat botweg niet meer?) Maar goed, de Oase. Wim Decraene op plaat. Wiegende lampen. Nachtmensen die hun laatste pint drinken met dagmensen die hun eerste pint drinken. Alles gaat voorbij.

  2. jt. permalink
    6 mei 2013 14:14

    De mooiste herinneringen, de beste vriendschappen zijn in mijn erasmustijd daar gemaakt. Ik vergeet nooit dat we lynyrd skynyrd’s free bird hadden aangevraagd en het volle nummer hebben uitgedanst. Brok in mijn keel

  3. 6 mei 2013 14:46

    Ook ‘t Vliegend Varken sloot definitief eind vorig jaar. Een belangrijke aanvulling, inderdaad.

  4. matthieu permalink
    6 mei 2013 16:49

    fuck man. ook dat is al weg? straks fak letteren en de libertad, en heel mijn leuven van weleer is verdwenen

  5. Grijze permalink
    6 mei 2013 21:58

    In de laatste 3 jaar ook nog De Charlatan, De 33, De Peylkoker.

  6. 7 mei 2013 09:24

    Volgens mij bestaat het perfecte café alleen in Brabant. In Gent heerst niet de commercie maar wel een mentaliteit van “ge moogt al blij zijn dat we u dulden” en “de eerste die cola vraagt, ligt buiten” en ook wel “verdorie, het eerste jaar kwamen Gabriel Rios, Luc Devos en Willem Wallyn hier nog regelmatig, waar zouden hun slippendragers nu heen zijn?”

    Kom dus bij mij niet af met de Hotsy Totsy, de Cirque Royal, de Charlatan of welke tent de afgelopen 10 jaar terwijl ik niet meer keek de hype van de dag mocht zijn.

    Ik heb me wel onmiddellijk thuis gevoeld in De Nauwe Zak aan het Anseeleplein. Een ongelooflijke platencollectie – ZigZag van Gery Cabeke tot leven gewekt – en een kastelein die perfect wist wanneer zijn gasten hém dan wel mekaar nodig hadden. Helaas vonden iets te weinig mensen dit een perfect café en ging het dan maar dicht.

    Toch heb ik altijd gevonden dat er in Leuven een ongedwongener sfeer heerst, waar een vers aangespoelde drinkebroer niet eerst moet bewijzen dat hij erbij hoort, maar er meteen bij hoort tot hij bewijst dat hij er eigenlijk niet bijhoort. Gewoon vriendelijk zijn tegen mekaar, feitelijk.

  7. 7 mei 2013 14:30

    Ik heb het café 29 jaar gehad. Ik wil jullie ontzettend hard bedanken voor het mooie eerbetoon. Ben zeer ontroerd. Ben blij dat er nog mensen mijn caféke zo appreciëren en erkennen tussen al die commerciële zaken waar ik tegen moest opboksen. Zelf vind ik samen met mijn fantastisch team tappers, die altijd de ziel van d’Oase hebben begrepen en mee voort gezet hebben, het enorm jammer dat aan dit mooi liedje een einde is gemaakt. Erg bedankt ook dat jullie er kwamen. We zullen jullie missen. We zijn van plan om af en toe een reünie te houden. Op verplaatsing jammer genoeg. Want in al die jaren zijn stevige banden gemaakt. We houden jullie op de hoogte. Groetjes van een ontroerde cafébazin,

    Nathalie en team.

    PS er is een filmpje van gemaakt door een perfecte klant van de afscheidsavond. Een schot in de roos! Je kan het op facebook zien bij café Oase of youtube: café oase, closing time. The movie.

  8. 12 november 2013 22:29

    1 maal in het jaar in Leuven. Om mee te spelen in het Open Leuven van Schaakvereniging Leuven Centraal (lol) En daarna was onze gang altijd naar de Oude Markt, naar de Oase, met die Stairway to Heaven als je moest pissen….
    Wat een dip, toen we dit jaar zagen dat ie gesloten was.
    Shame…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 67 andere volgers