Feest op de redactie

LOG 20081003 12:03

Een nijvere stilte hangt in het redactielokaal van Radio Plasky. Drie paar handen roffelen verwoed op drie klavieren. Emile, Max en Maurice zijn hard aan het werk om hun geliefkoosde radiostation van voldoende inhoud te voorzien. In hun bezigheden worden zij bruusk gestoord door Auguste, die met een krat champagne het lokaal binnenvalt.

Auguste: “Mannekes, redactievergadering, nu meteen! Ik heb klachten!”
Maurice: “Alweer klachten?”
Max: “Er zijn altijd klachten.”
Emile: “Niet klagen zou ingaan tegen de geest van onze zender.”

Auguste kraakt een flesje, dat hij elegant over vier kristallen coupes verdeelt. Hij kijkt zijn familieleden streng aan om hen tot stilte aan te manen.

Auguste: “Mannekes, het wordt allemaal een beetje teveel voor mijn conservatieve hart. Wat is dat met al die nieuwlichterij op onze zender?”
Max: “Nieuwlichterij?”
Auguste: “Waarom zijn wij van uitzicht veranderd?”
Emile: “We bestaan al meer dan een jaar, Auguste. Het medialandschap evolueert, wij evolueren mee. Zo gaat dat.”
Max: “Het heeft ook positieve kanten. Sommige luisteraars vinden dat uitzicht erg slecht.”
Maurice: “Eentje heeft al openlijk aangekondigd nooit meer te zullen luisteren!”
Auguste: “Allé dan. En die Facebookpagina?”
Emile: “Dat was eigenlijk een grap om te tonen dat De Standaard zichzelf belachelijk maakte. Maar niemand snapte dat en nu hebben we allerlei fans. Tof hé!”
Auguste: “Tof? Rampzalig is dat!”
Max: “Zie het als een soort marktonderzoek, Auguste. We leren ons publiek kennen.”
Emile: “Bijvoorbeeld: voorlopig lokken we vooral journalisten van De Morgen. Om jouw doel van negatieve luistercijfers te halen, plan ik enkele reactionaire uitzendingen. Goed, hé!”
Auguste: “Allé vooruit dan. En wie is die vierde aap hier, die zomaar in ons redactielokaal rondhangt?”
Maurice: “Euh…”
Emile: “Allé, Auguste…”
Max: “Dat is de neef-stagiair, Auguste. Die herkent ge toch wel, zeker.”
Auguste: “Waarom heet hij plots Maurice?”
Maurice: “Omdat ik nu ook in de stad woon en dus geen stagiair meer moet zijn.”

Auguste zucht diep. Zoveel verandering op zo weinig tijd, daar heeft hij het moeilijk mee. Gelukkig kan hij nog een fles ontkurken en vier glazen vol bruisende champagne schenken. Hij zou geen journalistiek medium leiden, als hij in alcohol geen troost vond.

Maurice: “Waarom hebt ge eigenlijk champagne meegebracht als ge zoveel klachten had?”
Auguste: “Overschot uit de Wetstraat omdat het kartel gesplitst is.”
Max: “Denkt ge dat wij kans maken op een licentie nu Bourgeois zichzelf buitengeflikkerd heeft op Media?”
Auguste: “Peeters heeft die post nu. Wat denkt ge zelf?”
Emile: “Naah.”
Max: “Mmm. Neu.”
Maurice: “Als hij met een wit blad gaat onderhandelen, kunnen wij in theorie toch ook ter sprake komen?”