Zwijgplicht

2008 augustus 22

Er zijn journalisten die desnoods de duivel pijpen om informatie te vergaren. Ook bestaat het soort dat gemakzuchtig achterover leunt en artikels uitsluitend schrijft met de info die ze op een schoteltje aangeboden krijgen, bij voorkeur in de vorm van belga- of persberichten. En tot slot, afgezien van de grijstinten die zich tussen de twee vorige categorieën bevinden, heb je Gorik Van Holen en Johan Corthouts. Die laten vandaag in De Morgen blijken hoezeer ze hun best doen om geen antwoorden of relevante informatie te moeten horen.

Op vraag van De Morgen weigert Belgacom te zeggen welk diploma de benoeming van Fagard rechtvaardigt.

7 Reacties laat een →
  1. 2008 augustus 22
    Elke permalink

    Een beetje non-kritiek. Met die zin slagen ze er net in Belgacom in een extra pover daglicht te stellen. Of dat gedegen journalistiek is, is natuurlijk nog een andere vraag.

  2. 2008 augustus 23

    Met die zin slagen ze er vooral in iets uit te drukken dat ze hopelijk niet bedoelen.

  3. 2008 augustus 23
    Elke permalink

    Nu ben ik niet meer mee. Zijnde?

  4. 2008 augustus 23

    Onder de verschillende luisteraars bevindt zich ook het type dat onontvankelijk blijkt voor – al dan niet moedwillige – dubbelzinnigheden in de taal.

  5. 2008 augustus 24

    Werk maken van die carrière in de journalistiek, Elke. Ik zie niet in wat er fout kan gaan.

  6. 2008 augustus 24
    Knotwilg permalink

    Het journalistieke peil van de Standaard valt ook op te meten in dit artikel van Yves De Lepeleire. De zou-journalistiek viert hoogtij. Misschien kan de krant opgaan in Dag Allemaal?

    http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=UV1VINNA

    ‘Na twee moeilijke jaren als gevolg van de pijnlijke episode in La Louvière, wil ik mijn blazoen weer oppoetsen. Ik word nu opnieuw een normale burger ten dienste van de mensen’, zei Gilbert Bodart drie weken geleden, toen bekend raakte dat hij bij zijn nieuwe werkgever, de Grotten Van Han, zou instaan voor de marketing. Maar door zijn werkgever te helpen bestelen, heeft Bodart maar een iemand bediend, blijkt nu: zichzelf.

    Bodart zou aan de overval hebben meegewerkt om zijn gokschulden te betalen, werd gisteren al gefluisterd. Dat is nog niet zeker, maar zou niet verbazen. De ex-doelman kampt al tien jaar met een gokverslaving, die hem meermaals in de moeilijkheden bracht. Van een leugen meer of minder is hij niet gestorven.

  7. 2008 augustus 24
    Elke permalink

    Ahaha, kijk, ‘t is zeker een studente toerisme!

    Altijd een moeilijke keuze, beschimpen of verlichten.

Reageer

Note: You can use basic XHTML in your comments. Your email address will never be published.

Abonneer op deze reactie-feed via RSS